İslam ve Bizler - Edeb ile Gelen Lütuf ile Gider

Offenburg Central Camii - Almanya

2011-02-17T00:38:00.000-08:00

type="html">

Offenburg Central Camii - Almanya

Offeburg'da DITIB (Diyanet İşleri Türk İslam Birliği) tarafından yapılmış güzel bir camidir.

View the Original article

Bir adamın rüyada sıkıcıyı görmesi

2011-02-16T23:53:00.000-08:00

type='html'> SIKICI: Bir adamın rüyada sıkıcıyı görmesi, zengin bir kimse ile tabir olunur.

Rüyada susam sıkmak, malın artmasına işarettir. Yine bir şeyi sıktığını görmek,

vatana delâlet eder.

Rüyada yine sıkıcıyı görmek, hidayete ve zulmetten nura çıkmaya, rızık ve

menfaatlara delâlet eder.

Rüyada zeytin sıkan kişiyi görmek, üzüntü, keder, sıkıntı ve şiddetlerden kurtulmaya

ve irşad edici alimlere delâlet eder.

Bazı kere de sıkıcıyı görmek, nevasına ve bidat sahibi kimselere meyletmeye ve

yasak olan şeyleri yapmaya delâlet eder.

Üzüm sıkıcıyı görmek, dinde fesat, fitne ve birtakım serlere delâlet eder. Çünkü üzüm

sıkıldıktan sonra şarap haline getirilir.

Rüyada cevizi sıkıp yağ çıkaran kimseyi görmek, zahmetli, meşakkatli ve büyüyen

mal sahibi kişiye delâlet eder.Çünkü cevizden yağ çıkarmak meşakkatli bir iştir.

View the Original article

Rüyada sıkacak aleti görmek

2011-02-16T23:08:00.000-08:00

type='html'>

SIKACAK ALET: Rüyada sıkacak aleti görmek, eğer şeker kamışını sıkmak için

ise, dünya malına ve dünyanın kendisine yönelmesine delâlet eder.

Kişinin sıkacak aleti görmesi, bir şeyi gömmeye, mal ve faydalı şeylerin meydana

çıkmasına işarettir.

Rüyada zeytin sıkacak aleti görmek, sapıklar için hidayete, talebe için ilme, fakir için

rızka delâlet eder. Sıkacak aleti hayra da delâlet eder.

View the Original article

Rüyada sığır çobanı görmek

2011-02-16T22:23:00.000-08:00

type='html'>

SIĞIR ÇOBANI: Rüyada sığır çobanı görmek, hububat ve meyvelerden olan rızkın

bereketine ve yolunda olmasına, bazı kere de oyun ve raksa delâlet eder.

View the Original article

Rüyada sığırcık kuşu görmek

2011-02-16T21:38:00.000-08:00

type='html'>

SIĞIRCIK KUŞU: Rüyada sığırcık kuşu görmek, müslü-man, zahid, zayıf, sabırlı ve

helal kazanç sahibi bir kimseye delâlet eder.

Rüyada sığırcık kuşunun etinden yediğin veya tüy ve kanadından bir şey yolduğunu

görmek, hayra ve menfaate delâlet eder.

Cafer-i Sâdık (r.a) demiştir ki: Rüyada sığırcık kuşu görmek, dört vech ile tâbir

olunur:

a) Erkek evlat,

b) Helal rızık,

c) Mal,

d) Hayır ve menfaat.

Yine rüyada sığırcık görmek, çok çok sefere çıkan ve seyahat eden bir kimseye

delâlet eder. Rüyada bir sığırcık kuşu bulduğunu görmek, böyle bir adamla dost

olmaya işarettir.

Rüyada birçok sığırcık kuşunun uçtuklarını görmek, feyzü berekete delâlet eder.

View the Original article

Rüyada sığır görmek

2011-02-16T20:53:00.000-08:00

type='html'>

SIĞIR: Rüyada sığır görmek, seneler ile tâbir olunur. Rüyada, siyah ve sarı sığır

görmek, sevinç, bolluk ve ucuzluk olan senelere delâlet eder.

Kişinin rüyada sığır görmesi, yüksekliğe, mala, şerefe ve etinden yenilen miktarca

ucuzluk ve bolluğa işarettir.

Rüyada yağlı ve semiz bir sığır görmek, takva sahibi bir hanıma delâlet eder.

Rüyada sığırın sırtına bindiğini görmek, zenginlik ve servete, endişe ve üzüntüden

kurtulmaya delâlet eder.

Bekar bir adamın rüyada bir sığırı iple tuttuğunu görmesi, güzel ahlaklı, iffetli ve

dindar bir hanımla evlenmeye alamettir.

Rüyada görülen semiz ve tavlı sığırlar ucuzluk ve bolluk olan senelere, zayıf ve

zebun sığırlar da, kıtlık ve yokluk olacak senelere delâlet eder. Rüyada sığır eti

yediğini görmek, senedeki kazanılacak helal mala işarettir.

Bekar bir adamın rüyada kendisine inek sütü verildiğini görmesi, güzel huylu, saliha

ve şerefli bir kadınla evlenmeye delâlet eder.

Bir kimsenin rüyada evine sığır girdiğini ve kendisini boynuz-ladığını görmesi, zarar

ve ziyana uğramaya, ehli ve akrabalarından emniyetsizlik içinde bulunmaya delâlet

eder.

Rüyada siyah bir sığıra bindiğini ve sığırı evine sokup bağladığını görmek, sevinç,

hayır ve ihsana delâlet eder. Ve rüya sahibinden endişe, sıkıntı, hüzün ve vahşet

dağılır.

Denilmiştir ki: Rüyada sığır görmek herkes için iyidir.

Rüyada kendisine erkek veya dişi buzağı verildiğini görmek, dünyaya gelecek bir

çocuğa delâlet eder.

Rüyada üzerine bir sığırın sıçradığını görmek, şiddet, korku ve musibete delâlet eder.

Üzerine bir öküzün düştüğünü görmek, o sene içinde vefat etmeye alâmettir.

Rüyada yüklü bir inek görmek, bolluk ve ucuzlukla geçecek bir seneye delâlet eder.

İneği sağıp sütünü içtiğini görmek, fakir için zenginliğe, izzet ve şerefe delâlet eder.

Zengin için de malının ve şerefinin artmasına işarettir.

Yine rüyada sığır eti yediğini veya sütünü içtiğini görmek, mal ve devlete, dince

ziyadeliğe delâlet eder. Hasta ise şifa bulur.

Rüyada etini yemek için yabani sığırı boğazladığını görmek, güzel bir kadın

tarafından gelecek mala işarettir.

Bir kimsenin rüyada sığırın iç yağını yediğini görmesi, ucuzluk, bolluk ve nimete nail

olmaya delâlet eder.

View the Original article

Rüyada bir yerden diğer bir yere sıçradığını görmek

2011-02-16T20:08:00.000-08:00

type='html'>

SIÇRAMAK: Rüyada bir yerden diğer bir yere sıçradığını görmek, bir mevkiden bir

başka mevkiye geçmeye delâlet eder.

Kişinin rüyada bir adamın üzerine sıçradığını görmesi, o adama galip gelmeye ve onu

aciz bırakmaya delâlet eder. Rüyada sıçramak vücudun kuvveti ile de tâbir olunur.

Rüyada yerden kalkıp göğe doğru sıçradığını veya yükseldiğini görmek, Kabe'ye

gitmeye veya uzak bir sefere delâlet eder.

Rüyada bir kişinin kendi üzerine sıçradığını görmek, o kişiye mağlup olmaya işarettir.

Rüyada yerden sıçradığını ve o yer ile gök arasında yükseldiğini görmek, rüya

sahibinin ölümüne, cenazesinin o yerden kaldırılmasına delâlet eder.

Yine rüyada tek ayağı ile sıçramak, bir yerden diğer bir yere nakletmeye işarettir.

Rüyada yerden sıçrayıp havaya dilediği gibi hareket ettiğini görmek, rüya sahibinin

istediği gibi bir halden diğer bir hale geçmeye muktedir olacağına delâlet eder.

View the Original article

Kişinin rüyada sıcak kara balçık görmesi

2011-02-16T19:23:00.000-08:00

type='html'>

SICAK KARA BALÇIK: Kişinin rüyada sıcak kara balçık görmesi, kendisi için hayra

delâlet eder. Fakir bir kimsenin bu rüyayı görmesi, kolay ve az bir rızıkla fakirlikten

kurtulmaya delâlet eder.

View the Original article

Rüyada yiyecek ve içecek şeylerden sıcak bir nesne görmek

2011-02-16T18:38:00.000-08:00

type='html'>

SICAK ŞEY: Rüyada yiyecek ve içecek şeylerden sıcak bir nesne görmek, fazla

meşakkatli rızka delâlet eder. Bazı kere de, haram kazanç ve bereketi iptal etmeye

işarettir.

Rüyada bir ölüyü sıcak su ile yıkadığını veya o ölünün sıcak su içtiğini görmek, onun

cehennem ehlinden olmasına delâlet eder.

View the Original article

Rüyada seyyar satıcı görmek

2011-02-16T17:53:00.000-08:00

type='html'>

SEYYAR SATICI: Rüyada seyyar satıcı görmek, maişetini meşakkatle kazanmaya

ve dar bir geçime delâlet eder.

View the Original article

Rüyada seyyah görmek

2011-02-16T17:08:00.000-08:00

type='html'>

SEYYAH: Rüyada seyyah görmek, ilimleri ve meliklerin işlerini arzu eden bir kimse

ile tabir olunur.

Kişinin rüyada kendisini seyyah olarak görmesi, uzak yere yolculuğa veya bir şeye

merak etmeye delâlet eder.

View the Original article

Rüyada atlara bakan seyis görmek

2011-02-16T16:23:00.000-08:00

type='html'>

SEYİS: Rüyada atlara bakan seyis görmek, uyanıkken bir yere sefere delâlet eder.

Denilmiştir ki: Seyiste ve onun isminde hayır yoktur. Zira seyis, erkek hayvanı dişisi

üzerine sıçratıp buluşturur.

Bazı kere de rüyada seyis görmek, ahlakı kötü adama delâlet eder.

View the Original article

Rüyada seyahat ettiğini görmek

2011-02-16T15:38:00.000-08:00

type='html'>

SEYAHAT: Rüyada seyahat ettiğini görmek, uyanıkken bir yere sefere delâlet eder.

View the Original article

Rüyada herhangi bir müslüman kardeşi ile Allah rızası için seviştiğini ve dost olduğunu görmek

2011-02-16T14:53:00.000-08:00

type='html'>

SEVİŞMEK: Rüyada herhangi bir müslüman kardeşi ile Allah rızası için seviştiğini

ve dost olduğunu görmek, Allah Teâlâ'nın rahmet ve rızasına nail olmaya ve

günahlardan kaçın maya delâlet eder.

Rüyada kafir bir adamın Allah rızası için bir müslümanla seviştiğini görmesi,

müslüman olmasına ve hidayete ermesine alâmettir.

View the Original article

Rüyada sevinmek

2011-02-16T14:08:00.000-08:00

type='html'>

SEVİNMEK: Rüyada sevinmek, uyanıkken sevinmeye ve kederden kurtulmaya

delâlet eder. Bir adamın rüyada dost ve yaranlarınm sevindiğini görmesi, güzel ve

zevkli bir işe delâlet eder.

Bazan da rüyada sevinmek, ağlamaya işarettir. Yine sevindiğini görmek, mahzun

olmaya da delâlet eder.

View the Original article

Rüyada sevinç ve coşkunluk halini görmek

2011-02-16T13:23:00.000-08:00

type='html'>

SEVİNÇ VE ŞENLİK: Rüyada sevinç ve coşkunluk halini görmek, Allah Teâlâ'yı

sevmeye ve ona yönelmeye delâlet eder.

Nablusî demiştir ki:

- Rüyada sevinçlilik, üzüntü ve keder istemektir. Bazan anlayışlı olmaya ve ahmak

kimseleri korumaya, cimri bir kimsenin malını harcamasına delâlet eder.

View the Original article

Rüyada Allah rızası için iyilikte bulunduğunu görmek

2011-02-16T12:38:00.000-08:00

type='html'>

SEVAB: Rüyada Allah rızası için iyilikte bulunduğunu görmek, uzun ömre,

kurtuluşa, ahiret saadetine ve manevi zenginliğe delâlet eder.

View the Original article

Rüyada bir insanın sesini duymak

2011-02-16T11:53:00.000-08:00

type='html'>

SES: Rüyada bir insanın sesini duymak, halk arasında iyi isim ve şöhrete işarettir.

Rüyada kendi sesinin gür ve kuvvetli çıktığını görmek, insanlar nezdinde iyilik ve

şöhretle anılmaya delâlet eder.

Kirmani demiştir ki:

- Rüyada görülen ses, insanın şöhreti ve halk arasında zikridir. Rüyada görülen veya

işitilen ses güzel ve kuvvetli ise, hayıra ve güzel bir şöhrete delâlet eder.

Rüyada altınları__________n çıkardığı sesi işitmek, müjdeli ve sevindirici habere delâlet eder.

Bir adamın rüyada oğlak, kuzu ve koç sesi işitmesi, hayır, bolluk, bereket ve sevince

alâmettir.

Rüyada at sesi işitmek, mert, yiğit ve iyi bir kimse tarafından verilecek hediyeye

delâlet eder.

Rüyada bazı hayvanların insan gibi ses çıkardıklarını görmek, büyük menfaatlara

işarettir.

Bir kimsenin rüyada kendi sesini bir alimin sesi üzerine yükselttiğini görmesi, günah

ve hata ile tabir olunur. Çünkü alimlerin yanında cahiller sükut eder.

Rüyada gümüş ve demir paraların sesini işitmek, şiddetli haberlere delâlet eder.

Nakışlı olmayan paraların sesi, takva ile ilgili söze işarettir. Bazı kere de gümüş ve

altın paraların sesini işitmek, güzel söze delâlet eder.

Rüyada arı sesi işitmek, kötüleyici, adi bir kimse tarafından yapılması vadedilen şer

ve musibetlere delâlet eder.

Rüyada erkek deve sesi işitmek, hac cihad ve faydalı ticraet gibi güzel bir sefere

delâlet eder.

Rüyada hayvan seslerinin hayvanın cinsine göre tabiri vardır. Mesela köpek uluması,

pişmanlık, nefret ve zulme delâlet eder. Güvercin sesi, müslüman, temiz, mesture ve

okumuş bir kadına işarettir.

Hasılı güzel sesler, ferah, sürür ve sevinç, çirkin ve kötü sesler de, üzüntü ve kedere

delâlet eder.

View the Original article

Rüyada servi ağacı görmek

2011-02-16T11:08:00.000-08:00

type='html'>

SERVİ: Rüyada servi ağacı görmek, güzel bir kadına, amelsiz ilim sahibine, bazı

kere de yolculuğa delâlet eder.

Rüyada servi görmek, uzun ömre, mala, evlada, iyilik ve ihsan sahibi olmaya ve yine

ihsan sahibi bir çocuğa delâlet eder.

View the Original article

Bir kimsenin rüyada servet sahibi olduğunu görmesi

2011-02-16T10:23:00.000-08:00

type='html'>

SERVET: Bir kimsenin rüyada servet sahibi olduğunu görmesi, düşmanı

kahretmeye, zevceye, cennet nimetlerini gerektiren güzel amele ve güzel akıbete

delâlet eder.

Fakir bir adamın rüyada servet sahibi olduğunu görmesi, yolunu şaşırtmasına

işarettir. Hasta için rüyada servet görmek, toprağına ve gireceği kabre delâlet eder.

View the Original article

Rüyada sert ve katı söz işitmek veya bir başkasına söylediğini görmek

2011-02-16T09:38:00.000-08:00

type='html'>

SERT VE KATI ŞEY: Rüyada sert ve katı söz işitmek veya bir başkasına

söylediğini görmek, dostlar ve sevgililer arasında nefrete delâlet eder.

Rüyada elbise ve yiyecek şeylerin sert ve katı olduğunu görmek, mal ve refah

sahipleri için, derecelerinin noksanlaşmasma delâlet eder. Ne var ki, giyecek ve

yiyecekleri hususunda temizliği tercih eden kimselerin bu rüyayı görmesi; tevazu ve

kanaatlerine ve dinde salaha delâlet eder,

Bazı kere de rüyada sert bir yerde oturduğunu görmek, işsiz kalmaya, uzun ömre ve

takvaya işarettir.

Rüyada önce sert bir mekanda bulunduktan sonra yumuşak bir yere gelip oturduğunu

görmek, işlerin kolaylaşmasına, dert ve musibetlerden emin olmaya ve güçlükten

ferahlığa kavuşmaya delâlet eder.

Rüyada sert ve katı yer görmek, bazı kere de sapıklık, bidat ve gayri meşru şeylerde

taassup göstermeye işarettir. Yine sert ve katı yeri görmek, zeka noksanlığına,

yumuşak yer de, zeka ve hafızaya delâlet eder.

View the Original article

Rüyada sergi görmek

2011-02-16T08:53:00.000-08:00

type='html'>

SERGİ: Rüyada sergi görmek, rahatlık, izzet, şeref ve yükseklik ile tâbir olunur.

Özellikle sergiye malik olup üzerine oturursa, daha da hayırlıdır.

Rüyada döşek veya benzer bir şey üzerinde oturduğunu görmek, arazi satın almaya

işarettir. Rüya sahibi harbde ve gurbette ise selamete kavuşur.

Rüyada kendi yatıp kalktığı döşeğin toplanıp durulduğunu görmek, rüya sahibinin

hükmünün geçersizliğine veya dünyanın kendisinden yüz çevirdiğine delâlet eder.

Bir adamın rüyada döşeğinin yüzünün inceldiğini görmesi, ecelin yaklaşmasına ve

bedenine arız olacak zayıflığa delâlet eder.

Rüyada sergi görmek, esnaf, fakih ve imam için kendilerini fakirlikten ve zaruretten

emin kılacak, şiddet ve korkulardan koruyacak sanata delâlet eder.

Bazı kere de rüyada döşek görmek, rüya sahibinin hayatını tesis ettiği ve orada

emirlerini ve hükümlerini icra eylediği mülke delâlet eder.

Rüyada ince ve yırtık bir döşek görmek, az bir ömürle beraber dünyaya delâlet eder.

Rüyada döşeğini durulmuş olduğu halde omuzu üzerinde görmek, bulunduğu yerden

bilinmeyen bir yere göç etmeye ve kendi mülkünden çıkmaya işarettir.

Bazan da döşek görmek, hakimler ve reislerle ve ona ayak basan herkes ile toplanıp

sohbet etmeye alamettir.

Rüyada parça parça kesilmiş döşek görmek, üzüntü, keder ve sıkıntıya delâlet eder.

View the Original article

Bir adamın rüyada serçe kuşu görmesi

2011-02-16T08:08:00.000-08:00

type='html'>

SERÇE: Bir adamın rüyada serçe kuşu görmesi, oyun ve hikaye ile, fıkra ve nükte

ile halkı güldüren ve eğlendiren bir kimseye delâlet eder.

Serçe kuşu görmek, güzel bir kadın ile de tabir olunur. Erkek çocuğa da delâlet eder.

Rüyada çok sayıda serçeye malik olduğunu görmek, meşakkatsiz elde edilen mala

işarettir.

Bekar bir kimsenin rüyada dişi bir serçeye malik olduğunu görmesi, şerefli ve kadri

yüce bir kadınla evlenmeye delâlet eder.

Rüyada bir serçe kuşu bulduğunu görmek, yüksek makam sahibi ve maneviyat

büyüğü bir zata intisaba delâlet eder.

Rüyada serçe kuşunun tüyünü yolduğunu veya etinden yediğini görmek, kadir ve

şanlı bir kimsenin malından servet sahibi olmaya işarettir. Eğer serçe kuşu dişi ise,

öyle bir kadına delâlet eder.

Rüyada serçe kuşlarının yavrularına rastladığını görmek, rüya sahibinin küçük

çocuğu varsa o çocuğun kuyuya düşmesine alamettir.

Bir kimsenin rüyada serçe kuşlarına malik olduğunu görmesi, zenginlik ve servete

delâlet eder ve o kişi eğer ehilse bir şehre vali olur.

Rüyada serçeler görmek, aile ve akrabalarıyle sevinçli günlerde toplanmaya ve

birbirlerine ülfet ve muhabbet etmeye işarettir.

View the Original article

Rüyada serap görmek

2011-02-16T07:23:00.000-08:00

type='html'>

SERAP: Rüyada serap görmek, aslı ve hakikati olmayan bir habere delâlet eder...

Çünkü serap bir hayalden ibarettir. Yine serap rüyası, çok arzu ettiği halde bir şeye

erişememeye delâlet eder.

Bazı kere de serap görmek, tamamlanmayan batıl bir işe alâmettir. Serap rüyası,

nifak ve dinde küfre gitmek veya dünya zinetlerine rağbet etmeye işarettir.

View the Original article

Rüyada sepet görmek

2011-02-16T06:38:00.000-08:00

type='html'>

SEPET: Rüyada sepet görmek, halkın sırlarını gizleyen bir kadına işarettir.

Bir kimsenin rüyada sepet örücüsünü görmesi, ülfet, muhabbet, zühd, ibadet, ilim,

hikmet ve takvaya delâlet eder. Çünkü sepet örmek, marifet isteyen bir iştir.

Rüyada içi ekmek dolu sepet görmek, helal rızka, mal ve menfaate ve zenginliğe

delâlet eder. İçi inci dolu sepet görmek, ilme, irfana ve Kur'ân-ı Kerimi ezberlemeye

delâlet eder.

View the Original article

Bir kimsenin rüyada sene görmesi

2011-02-16T05:53:00.000-08:00

type='html'>

SENE: Bir kimsenin rüyada sene görmesi, kıtlığa, mahrumiyete, şiddet ve hiddete,

bazı kere de dinde şüpheyi, bazan da ilmin çokluğuna alâmettir.

Yine rüyada sene görmek, rüya sahibinin başkasından göreceği fitneye delâlet eder.

Rüyada, halkın içerisinde olduğu halde sene görmek, hayrın çokluğuna delâlet eder.

View the Original article

Aczimizi hissettiğimiz hastalıklarımızla yaşamak -2-

2011-02-16T05:08:00.000-08:00

type='html'>Aczimizi hissettiğimiz hastalıklarımızla yaşamak dedik ,amma nasib olmadı birtürlü devamını getiremedik..

Evet bu hastalığım sona ermek üzere inaşallah,amma imtihanlar bitmiyor elbette.... zira hayat ne zaman biterse imtihanlarda ozaman bitecek (:

Bu süreç boyunca hastalığımın hertürlü zorluğuna karşı, inandığım ve güvendiğim kitaplarım sayesinde ayakta durabildim..

Doktorların''moralini yüksek tut '' demesi , dayanağı olmayan hasta için mümkünmü?
Helede onca vefat eden, hayat kalitesi (dr'un tabiri ile) düşen insanları görüp, kendinizin de yavaş yavaş yatağa bağlanmaya başladığınızı gördükçe..

Tedavi maksadlı ilaçlar yan etksi sebebi ile sizi adeta kötürüm ederken, siz elinizi dahi kımıldatacak bir güce sahib değilken nasıl moral sahibi olacaksınız?

İşte bu tür maraza mübtela her insanın en büyük tesellisi ve moreli ancak itikadı ve imanı oluyor..

Zira Okuduğum Risalei nur eserlerinde yazıyor ki;

------ musibet ve hastalıklarda insanların şekvâya üç vecihle hakları yoktur.

Birinci Vecih:

Cenâb-ı Hak, insana giydirdiği vücut libasını san'atına mazhar ediyor. İnsanı bir model yapmış; o vücut libasını o model üstünde keser, biçer, tebdil eder, tağyir eder, muhtelif esmâsının cilvesini gösterir. Şâfî ismi hastalığı istediği gibi, Rezzak ismi de açlığı iktiza ediyor, ve hâkezâ...

(Mülkün mâliki, mülkünde dilediği gibi tasarruf eder)

Demekki ben bir modeldim ve şekva ve şikayete hakkım yoktu...

İkinci Vecih:

Hayat musibetlerle, hastalıklarla tasaffi eder, kemal bulur, kuvvet bulur, terakki eder, netice verir, tekemmül eder, vazife-i hayatiyeyi yapar. Yeknesak istirahat döşeğindeki hayat, hayr-ı mahz olan vücuttan ziyade, şerr-i mahz olan ademe yakındır ve ona gider.

Üçüncü Vecih:

Şu dâr-ı dünya, meydan-ı imtihandır ve dâr-ı hizmettir. Lezzet ve ücret ve mükâfat yeri değildir. Madem dâr-ı hizmettir ve mahall-i ubudiyettir. Hastalıklar ve musibetler, dinî olmamak ve sabretmek şartıyla, o hizmete ve o ubudiyete çok muvafık oluyor ve kuvvet veriyor. Ve herbir saati bir gün ibadet hükmüne getirdiğinden, şekvâ değil, şükretmek gerektir.

Evet, ibadet iki kısımdır: bir kısmı müsbet, diğeri menfi. Müsbet kısmı malûmdur. Menfi kısmı ise, hastalıklar ve musibetlerle, musibetzede zaafını ve aczini hissedip, Rabb-i Rahîmine ilticâkârâne teveccüh edip, Onu düşünüp, Ona yalvarıp hâlis bir ubudiyet yapar. Bu ubudiyete riyâ giremez, hâlistir. Eğer sabretse, musibetin mükâfâtını düşünse, şükretse, o vakit herbir saati bir gün ibadet hükmüne geçer. Kısacık ömrü uzun bir ömür olur. Hattâ bir kısmı var ki, bir dakikası bir gün ibadet hükmüne geçer. Hattâ bir âhiret kardeşim, Muhacir Hafız Ahmed isminde bir zâtın müthiş bir hastalığına ziyade merak ettim. Kalbime ihtar edildi: "Onu tebrik et. Herbir dakikası bir gün ibadet hükmüne geçiyor." Zaten o zat sabır içinde şükrediyordu 2. Lema..

İşte hastalığın mahiyeti ve neticesi için ruhlara inşirah verecek satırlar..

Not= Anlamını bilmediğiniz kelimelere çift tıklayınız , lügat eklenmiştir..

Devamı bir sonraki yazımda..

View the Original article

Söz...

2011-02-16T04:23:00.000-08:00

type='html'>

Söz olur , adam eder âdemi..
Söz olur , adem eder herşeyi..

by dilşad...

View the Original article

Keramet ?

2011-02-16T03:38:00.000-08:00

type='html'>
‎

"Sırtımızda bunca günah kamburu varken, hala ayakta kalmamızdan daha büyük keramet olur mu?"
Şah-ı Nakşibend

View the Original article

Siz sansürü Tek Parti döneminde görmeliydiniz

2011-02-16T02:53:00.000-08:00

type='html'>Okumaktan bıkmayacağınız bir kişi.....

Mustafa Armağanın kaleminden....

Siz sansürü Tek Parti döneminde görmeliydiniz Tık!

View the Original article

Zilhicce ayı ve On gecenın önemi...

2011-02-16T02:08:00.000-08:00

type='html'>Bilindiği üzre hicri-kamerî ayların 12’ncisi zilhicce ayıdır. Bu ay, İslâm’ın beş esasından biri olan hac farîzasının îfa edildiği umumi afv ayıdır. Arafat’a çıkıldığı, için milyonlarca kurbanın kesildiği ve bir senelik hesapların görülüp amel defterlerinin kapandığı mukaddes bir aydır.

Zilhiccenin 1’inden 10’una kadar olan geceler, Kur''an-ı Kerim''de “leyâli-i aşere” diye tabir edilen on gecelerdendir. Diğer mübarek 10 geceler de, Ramzan-ı şerifin son 10 gecesi ile Muharrem ayının ilk on geceleridir. Rabbimizin, “On geceye yemin olsun ki...” (1) buyrurarak yeminle beyan ettiği bu mübarek zaman dilimi, bütün mü’minler için yepyeni bir manevi fırsat dönemidir.

Hadîs-i şeriflerde buyrulmuştur ki:

“Zilhiccenin ilk günlerinde tutulan bir gün oruç, bir yıl oruç tutmaya, bir gecesini ihya etmek de Kadir gecesini ihya etmeye bedeldir.” (2)

“Zilhiccenin ilk on gecesinde yapılan amel için, 700 misli sevap verilir.” “Zilhiccenin ilk 9 günü oruç tutana, her günü için bir yıllık oruç sevabı verilir.” (3)

“Allah indinde zilhiccenin ilk on gününde yapılan amellerden daha kıymetlisi yoktur. Bugünlerde tesbihi, tahmidi, tehlili ve tekbiri çok söyleyin!” (4) (Kısaca Tesbih, sübhanAllah; Tahmid, elhamdülillah; Tehlil, Lâ ilâhe illAllah; Tekbir ise Allâhu ekber demektir.)

Binaenaleyh bu ayda; günühlarımızın afvı, noksanların tamamlanması için istiğfar, salevât-ı şerife, diğer duâlar ve tesbih namazına devamda büyük hayır ve fazilet vardır.

Hacca gidemeyen mü’minlerin bu günlerde oruç tutmaları çok büyük fazilettir. O bakımdan kurban bayramından evvel 9 gün oruç tutmalı, 10. günü kurban kesilinceye kadar birşey yemeyip oruçlu bulunmalı ve orucunu kurban etiyle açmalıdır.

Hiç olmazsa 8’inci gün ile beraber, 9’uncu günü (Arefe günü) oruçlu olmak lâzımdır.

Kurban bayramı Arefe günü sabah namazından, 4’üncü bayram günü ikindi namazına kadar, bütün farzların arkasından “Teşrik tekbiri” almak, kadın-erkek her mükellef Müslümana vâciptir.

Sual: Zilhicce ayında, hangi günlerde oruç tutmalıdır?

CEVAP

Kurban bayramının bulunduğu aya Zilhicce denir. Zilhicce ayının ilk on gününde yapılan ibadetlerin kıymeti çoktur. Bu husustaki hadis-i şeriflerden birkaçı şöyledir:
(Zilhiccenin ilk günlerinde tutulan oruç, bir yıl oruç tutmaya, bir gecesini ihya etmek de Kadir gecesini ihya etmeye bedeldir.) [İbni Mace]

(Zilhiccenin ilk on gecesinde yapılan amel için, 700 misli sevap verilir.) [Beyhekî]

(Zilhiccenin ilk dokuz gününde oruç tutan, her günü için, helal malından yüz köle azat etmiş veya yolundaki mücahidlere yüz at vermiş veya Kâbe’ye kurban için yüz deve göndermiş gibi sevaba kavuşur.) [R. Nasihin]

(Zilhiccenin ilk on günü fazilette bin güne, Arefe günü ise, on bin güne eşittir.) [Beyhekî]

İlk on günün kıymeti

Ebüdderda hazretleri buyurdu ki:
(Zilhiccenin ilk 9 günü oruç tutmalı, çok sadaka vermeli ve çok duâ ve istigfar etmelidir! Çünkü Muhammed aleyhisselam, (Bu on günün hayır ve bereketinden mahrum kalana yazıklar olsun) buyurdu.

Zilhiccenin ilk 9 günü oruç tutanın, ömrü bereketli olur, malı çoğalır, çoluk çocuğu belâlardan muhafaza olur, günahları affolur, iyiliklerine kat kat sevap verilir, ölürken kolay can verir, kabri aydınlanır, Mizan’da sevabı ağır gelir ve cennette yüksek derecelere kavuşur.) [Şira]

Nafile oruç tutarken uygun bir davete gidilince, orucu bozmak günah değildir. Bir mümin arkadaşı sevindirmek ve onu üzmemek için davetine gidilir. Davete gidip de orucunu bozmayan bir kimseye Peygamber efendimiz, (Arkadaşın senin için bu kadar külfete girdiği hâlde, sen hâlâ “Oruçluyum” diyorsun. Şimdi ye, sonra yerine bir gün tutarsın.) buyurdu. Yine buyurdu ki: (Davete giden, Ramazan, kaza ve adak orucu değilse, [nafile] orucunu bozsun!) (Din kardeşinin hatırı için nafile orucu bozana, bin günlük oruç sevabı yazılır. Bu orucu kaza edince de iki bin günlük sevap yazılır.)

Öğleden sonra, bir zaruret olmadıkça, nafile orucu bozmamalıdır! Hadis-i şerifte, (Nafile oruç tutan kimse, öğleye kadar muhayyerdir.) buyuruldu.

İbni Abbâs radıyallahu anhümâ'dan rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
" Başka günlerin hiçbirinde, zilhiccenin ilk on gününü kastederek şu günlerde işlenecek amel-i sâlihten, Allah katında, daha sevimli hiçbir amel yoktur."
-Allah uğrunda yapılacak cihad da mı üstün değildir, Yâ Resûlallah? dediler.
- " (Evet)Allah yolunda yapılacak cihad da. Ancak malını ve canını tehlikeye atarak cihada çıkan, şehit olup dönmeyen kimsenin cihâdı başka.(O, bundan üstündür), buyurdu.
(Buhârî, Îdeyn 11. Ayrıca bk. Ebû Dâvûd, Savm 61; Tirmizî, Savm 52; Ýbni Mâce, Sıyâm 39)

DİPNOTLAR
(1) el-Fecr sûresi, 89/2.
(2) Tirmizi, Sünen, Savm, 52; İbn Mace, Sıyam, 39.
(3) Tirmizi, Sünen, Savm, 52.
(4) Abd b. Humeyd, Müsned, 1/257.
(5) Mübarek gün ve gecelerde yapılması tavsiye edilen Duâ ve İbâdetler, Fazilet Neşriyat, İstanbul, byy., s. 44.

View the Original article

KURBAN BAYRAMINIZI TEBRİK EDERİM..

2011-02-16T01:23:00.000-08:00

type='html'>KURBAN BAYRAMINIZI TEBRİK EDERİM...
Hz. Aişe (radıyAllahu anhâ) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Hiç bir kul, kurban günü, Allah indinde kan akıtmaktan daha sevimli bir iş yapamaz. Zîra, kesilen hayvan, kıyamet günü boynuzlarıyla, kıllarıyla, sınnaklarıyla gelecektir. Hayvanın kanı yere düşmezden önce Allah indinde yüce bir mevkiye ulaşır. Öyle ise, onu gönül hoşluğu ile ifâ edin."
Ayet-i Kerime meali...

Bismillahirrahmanirrahim

Cenab-ı Hak, Mâide Sûresinin 27. Ayetinde mealen şöyle buyuruyor:

(Ey Muhammed!) Onlara, Adem’in iki oğlunun haberini gerçek olarak oku. Hani ikisi de birer kurban sunmuşlardı da, birinden kabul edilmiş, ötekinden kabul edilmemişti. Kurbanı kabul edilmeyen, “Andolsun seni mutlaka öldüreceğim” demişti. Öteki, “Allah ancak kendisine karşı gelmekten sakınanlardan kabul eder” demişti.

View the Original article

Teşrik tekbiri

2011-02-16T00:38:00.000-08:00

type='html'>Teşrik tekbirlerini unutmayalım

Teşrik tekbirlerine arefe günü; sabah namazından sonra başlanır. Kurban Bayramı'nın dördüncü gününün ikindi namazına kadar (ikindi namazı da dahil) yirmi üç vakit "farz namazların hemen arkasından" getirilir.

Teşrik tekbiri şu şekildedir: "Allâhû - Ekber, Allâhû-Ekber, Lâ ilâhe illâllâhu Vallâhu Ekber, Allâhû Ekber ve li'llâhi'l-Hamd"

Teşrik günlerinde alınan tekbirler vaciptir. Çünkü Kur'an-ı Kerim'de, "Allah'ı sayılı günlerde (teşrik günlerinde) zikrediniz." buyurulmuştur.

Teşrik tekbirinin aslı; Hz. İbrahim'den rivayet edilen şu olaydır: Cebrail (as) Allahû Teâla (cc)'nın ihsan buyurduğu kurban ile Hz. İbrahim (as)'e geldiği zaman; Hz. İsmail'i kurban etme hususunda acele edeceği endişesi ile "Allahû Ekber, Allahû Ekber" diye nida etmiştir. Hz. İbrahim, Cebrail'i görünce "La ilâhe illâ'llahû va'llahû Ekber" diyerek cevap vermiştir. İşte teşrik tekbirleri, bu teslimiyeti ifade eder.

View the Original article

Maddenin gerçeği

2011-02-15T23:53:00.000-08:00

type='html'>
Maddenin hakikatına dair birçok yazıyı okudum, maddenin sadece algı boyutunda olduğunu iddia edenlerin varlığını görünce ''Nasıl oluyor da böyle düşünebiliyorlar'' diye içimden geçirmedim desem yalan olur...

Bir sayfada bu konu hakkında belirttiğim görüşlerimin ''teolojik '' olduğu iddiasında bulunuldu , kendimle hasbihalimde ''Yahu bloğun ne güne duruyor :) '' dedim..

Maddenın gerçeği yada hakikati hakkında sahih yazıları paylaşmaya karar verdim..

İddia şu '' Madde ancak algı ve enerji boyutunda vardır , herşey ve insan gölge ve hayal varlıklardır '' diyorlar...

Biz de Kuranın ışığında aksini iddia ediyoruz.. ya biz onları anlamadık yada onlar bizi, bakalım bu yazı dizisinin sonunda ortaya çıkacak..

vesselam..

View the Original article

Maddenin gerçeği 1

2011-02-15T23:08:00.000-08:00

type='html'>
Bediüzzamanın eserlerinden 18. mektub hakkında

Birinci Mesele Hakkında

Birinci meselede bazı evliyaların mana aleminde gördükleri şeyleri, aynı ile maddi aleme tatbik etmelerindeki hataları izah ediliyor. Halbuki mana aleminin şartları ve yapısı ile maddi alemin şartları ve yapısı çok farklıdır. Bu farkı nazara almadan her iki alemi eşit görmüşler ve onu ona tatbik etmişler. Bu da bilimsel açıdan bazı çelişki ve itirazlara sebep olmuş.

Mesela; misal aleminde gördükleri Kaf Dağını yeryüzünde görmüş gibi tasvir etmişler. Kaf Dağı'nın cesamet ve büyüklüğünü öyle bir şekilde tasvir ediyorlar ki, dünyaya yerleşmesi mümkün değildir. O zaman haklı olarak ehli fen bu tasvirlere karşı çıkıyorlar. Zira coğrafya ilmine göre dünya üstünde böyle bir dağ mevcut değildir. Böyle olunca makbul olan bu evliyalar hakkında su-i zan oluşuyor.

İşte Üstad Hazretleri burada bu çelişki ve tutarsızlığı izah ediyor. Ne fennin beyanını inkar ediyor, ne de o makbul evliyaların gördüm dedikleri şeyin hakikatini reddediyor. Üstad onların gördüklerinin hak ve doğru olduğunu; lakin dünya üzerine tatbik etmelerinin hata olduğunu söylüyor. Onlar mana ve misal aleminde o yerleri görmüşler bu doğrudur, yalnız mana ve misal aleminin maddi alemle aralarında azim farklar var. Maddi alemde bir çakıl taşı, misal aleminde bir dağ gibi görünür. Maddi alemin küçük bir tarlası, misal aleminde büyük bir ova gibi yansır. İşte o zatların orada gördükleri geniş ve büyük kaf dağı, maddi alemdeki Himalaya Dağlarının mübalağalı bir tecellisi, bir yansımasıdır. Onların gördüğü haktır; ama gördüklerini aynı ile dünyaya tatbik etmeleri hatadır. İşin özü budur.

Üstad bu hakikati bahsi geçen yerde iki çobanın hikayesi ile izah ediyor. Rüya ve misal alemlerinde görülen şeylerin hükmünü doğru ve isabetli bir şekilde dünya şartlarına uyarlamak; ancak asfiya denilen derin alimlerin işidir. Bu zatlar başlangıçta asfiya makamına çıkamadıkları için, gördüklerini sağlıklı bir şekilde dünya şartlarına uyarlayamamışlar; ama daha sonra o makama çıkınca onlar da hatalarını görmüşler.

İkinci Mesele Hakkında

Vahdet-i Vücut: Kelime olarak "varlığı teklemek ve birlemek" anlamındadır. Allah’ın varlığı ve birliğinde bir istiğrak halidir. Yani Allah’ın varlığından başka varlıkları yok saymak ve inkar etmek halidir. Allah’tan başka mevcut yoktur, varlık sadece Allah’a ait bir durumdur demektir. Bu fikre göre masiva ve mahlukat diye bir şey yoktur, sadece Allah vardır.

Halbuki Ehl-i Sünnet "eşyanın hakikati sabittir" diyerek, mahlukatın vücudunu kabul etmişler. Bu yüzden bu meslek hali ve vicdani bir cezbe ve coşkunluk halidir, ilmi ve hakiki bir surete çevrilemez, çevrilirse çok imani problemler ortaya çıkar. Mesela; Allah’tan başka varlık yok denildiğinde ahiret, melekler, kitap, kader, gibi mahluk olan varlıklarında inkarı ortaya çıkar ki bu çok tehlikeli bir durumdur.

Ama İbn-i Arabi gibi zatlar bu manaları düşünmeden, sadece Allah’ın varlık mertebesini düşünerek ve o varlık boyutunda cezbeye gelerek, "Allah’tan başka mevcut yok" demişler, yoksa cezbesiz, akli ve muhakeme tarzında söylese dalalet olur. Bunların durumu güneş ışığının içinde gözü kamaşan bir adamın, sair zayıf ışıkları fark edememesi gibidir. İbn-i Arabi hazretleri Allah’ın varlık güneşinden gözü kamaştığı için, sair zayıf varlıkları görememiştir. Bundan dolayı da Allah’tan başka mevcut yok demiştir. Ama kendine geldiği zaman, yani gözündeki kamaşma gittiği zaman sair varlıkları kabul etmiştir. Bu sebepten dolayı ehlisünnet alimleri İbn-i Arabi’yi mazur saymışlardır.

Kalbi Allah sevgisi ile dolu olmayan ve maddeciliğe müptela olan birisi, vahdet-i Vücuttan dem vurursa kainat ve madde namına Allah’ı inkar eder. Felsefedeki Panteizm ve Monizm ekolünün iddia ettiği gibi varlık tektir; lakin varlık sadece şu aleme münhasırdır deyip Allah’ın ezeli ve ebedi vücudunu inkar eder. Bu zaman insanları böyle maddi hastalıklara müptela olduğu için, vahdet-i vücuttan dem vuramaz. Zira madde sevgisi iliklerine işlemiş, nasıl olur da onu tamamı ile inkar edebilir.

Bu fikre girmenin iki önemli sebebi vardır.

Birisi; mahlukat ve masivanın huzuru bozmasıdır.Yani nazarını Allah’a tevcih etmiş olan bu Allah dostları, masiva ve mahlukatı bu tevcihe bir engel görmüşler. Bu sebepten dolayı huzura zarar gelmemesi için masivayı inkar etmişler. Bir çeşit, Allah namına kainatı feda etmişler.

Diğer sebep ise; iman hakikatlerinin sair rükünlerini aklen ve ihata olarak idrak edememekten gelen bir saik ile mümkün varlık aleminden kaçınıp, Vacip olan Vücuda yani Allah’ın ezeli ve ebedi varlığına sığınmışlar. İbn-i Sina’nın haşir konusunda "akıl burada gitmez" dediği gibi bu zatlarda kalp merkezli bir meslek olmanın da bir dezavantajı ile imanın sair rükünlerinde aklen gidemedikleri için kendilerini ezeli varlıkta eritmişler.

Vahdet-i Şuhut: Allah’tan başka her şeyi unutmak ve sadece Allah’ın varlığına hasr-ı nazar etmektir. Masiva ve kainatı tamamı ile inkar etmek yerine, unutmak ve görmezlikten gelmek tarzı ile huzur-u İlahiyi temin etmektir. Bu meşrep eşyanın vücudunu inkar etmedikleri için, vahdet-i vücutta olduğu gibi mahzurlu ve riskli yönleri yoktur. Bu yüzden bu meslek diğerine nispetle daha sağlam ve riski olmayan bir meslektir.

Eski zamanda gemilerde kürek cezaları vardı, esirler geminin kürek odasına konulur ve unutulurdu. Aynı şekilde vahdet-i Şuhut da masiva ve kainatı nisyan odasına kilitleyip, Allah ile kul arasına girmesini önlemektir. Yani Allah’ı unutturacak her şeyi unutmak ile cezalandırmaktır. Bu meslek belki risksizdir; lakin bu maddeci asırda tatbiki zordur.

View the Original article

Maddenin gerçeği -Harun Yahyanın madde ile imtihanı

2011-02-15T22:23:00.000-08:00

type='html'>

HARUN YAHYA’NIN

MADDE İLE

İMTİHANI (2)

Seyfi Say

“Düşünüyorum, o halde varım”

Descartes, bu noktada Berkeley’in tam karşısında yer alır. Şunları yazmıştır:

“… duyularımız bizi bazen aldattığına göre, onların bize hayal ettirdikleri şekilde var olan hiçbir şeyin bulunmadığını farz etmek istedim…. Nihayet, uyanıkken zihnimizde bulunan fikirlerin, aynen ve hiçbiri gerçek olmaksızın, uyurken de aklımıza gelebileceğini göz önüne alarak, o ana kadar zihnimize girmiş olan bütün şeylerin, düşlerime giren hayallerden daha gerçek olmadığını farzetmeye karar verdim.
Fakat, hemen bunun ardından, her şeyin yanlış olduğunu bu şekilde düşünmek istediğim sırada, bunu düşünen benim zorunlu olarak bulunan bir şey olmam gerektiğini fark ettim. Ve şu: ‘Düşünüyorum öyleyse varım’ hakikatinin şüphecilerin en acayip varsayımlarının bile sarsmaya gücü yetmeyecek derecede sağlam ve güvenilir olduğunu görerek, bu hakikati aradığım felsefenin ilk ilkesi olarak kabul etmeye tereddütsüz karar verdim.

“Sonra, ne olduğumu dikkatle inceledim, ve hiçbir bedenim olmadığını, içinde bulunduğum ne bir dünya ne de bir yer olmadığını farzedebildiğim halde, bu yüzden kendimin var olmadığımı farzedemediğimi; tersine, sırf başka şeylerin doğruluğundan şüphe etmeyi düşünmemden, kendimin var olduğum sonucunun pek açık ve pek kesin bir şekilde çıktığını; oysa, düşünmekten kesilseydim, hayal ettiğim bütün şeyler doğru olsalar bile, var olduğuma inanmak için elimde hiçbir neden kalmayacağını görerek anladım ki: ben, bütün özü (mahiyeti) ve doğası düşünmek olan ve var olmak için hiçbir yer’e ihtiyacı bulunmayan ve maddi hiçbir şeye bağlı olmayan bir cevherim. Öyle ki, bu ben, yani kendisiyle ne isem o olduğum ruh, bedenden tamamıyla farklıdır, hatta bilinmesi onu bilmekten daha kolaydır, ve beden var olmadığı halde bile, ne ise o olmaktan geri kalmaz….

“Bundan sonra, şüphe etmem, yani varlığımın mükemmel olması üzerinde düşünerek, –çünkü, bilmenin şüphe etmekten daha büyük bir mükemmellik olduğunu açıkça görüyordum,– olduğumdan daha mükemmel olan bir şeyi düşünmeyi nereden öğrendiğimi araştırmaya karar verdim; ve bunu gerçekten daha mükemmel bir varlıktan (nature) öğrenmiş olmam gerektiğini apaçık anladım.
Kendi dışımdaki başka birçok şeyler, örneğin gök, yer, ışık, sıcaklık gibi daha binlerce şey hakkındaki düşüncelerime gelince, bunların nereden geldiğini bilmekte o kadar zorluk çekmiyordum; çünkü, onlarda kendilerini benden üstün kılacak hiçbir şey görmediğimden, hakiki oldukları takdirde, bu düşüncelerin oldukça mükemmel olan kendi varlığımdan (nature) geldiklerine inanabilirdim; hakiki olmadıkları takdirde ise, onları yokluktan edindiğime, yani bir eksikliğim bulunması dolayısıyla bende bulunduklarına inanabilirdim. Ama bu, kendi varlığımdan daha mükemmel bir varlık fikri için aynı olamazdı: çünkü, onu yokluktan edinmek açıkça imkansız bir şeydi; sonra da, en mükemmelin daha az mükemmelden çıkmasında, ona bağlı olmasında, hiçten bir şeyin meydana gelmesinden daha az aykırılık bulunmadığına göre, onu kendimden edinemezdim. Böylece, olduğumdan daha mükemmel bir varlık (nature) hatta herhangi bir şekilde bende bir fikri bulunan bütün mükemmelliklere sahip olan bir varlık (nature) tarafından, yani tek kelimeyle söylersem, Tanrı tarafından bu fikrin bana verilmiş olması ihtimali kalıyordu geriye….” (Descartes, Metot Üzerine Konuşma, çev. K. Sahir Sel, 2. b., İstanbul: Sosyal Yay., 1994, s. 32-35.)

Fikirlerin fikir oluşları itibariyle yanlış kabul edilmesi gerektiğini savunan Berkeley’in aksine, Descartes’a göre, Tanrı var ya da mevcut olduğu için, açık ve seçik fikirlerimizin gerçek ve doğru olması zorunludur. Çünkü, hakikat ya da mükemmelliğin yokluktan geldiğini düşünmek ne kadar abesse, mükemmel olan, aldatmak gibi eksikliklerden münezzeh olan Tanrı’nın bizim için yanlış algılar yarattığını, bizi yanılttığını düşünmek de o kadar abestir:

“Nihayet, ileri sürdüğüm kanıtlara rağmen Tanrı’nın ve kendi ruhlarının varlığına yeterince kani olmayan kimseler hâlâ bulunuyorsa, onların şunu bilmelerini isterim ki, daha emin olduklarını sandıkları bütün şeylerin, örneğin, bir bedenlerinin, yıldızların, yeryüzünün ve benzeri şeylerin varlığı, belki Tanrı’nın ve ruhun varlığından daha az kesindir: çünkü, bu şeylerin varlığı hakkında moral bakımdan emin olunsa da –çünkü garabete düşmeden bunların varlığından şüphe edemeyiz– metafizik bir kesinlik söz konusu olduğu zaman, uyurken de –gerçekte hiç de öyle olmadığı halde– başka bir bedenimiz olduğunu, başka yıldızlar, başka bir yeryüzü gördüğümüzü hayal edebildiğimiz göz önüne alınırsa, bu şeylerden emin olmamak için bunun yeter bir neden olduğunu mantıksızlığa düşmeden inkar edemeyiz. Çünkü, uyurken zihnimize gelen ve uyanıkken gelenlerden daha az canlı, daha az açık olmayan düşüncelerin ötekilerden daha yanlış olduğunu nereden biliyoruz? Ve en iyi zihinler bile, istedikleri kadar incelesinler, daha önce Tanrı’nın varlığını farz ve kabul etmedikçe, sanırım bu şüpheyi gidermeye yetecek hiçbir kanıt ileri süremezler. Çünkü, ilkin, az önce kabul ettiğim kural, yani pek açık ve pek seçik olarak kavradığımız bütün şeylerin doğru olduğu kuralı, ancak Tanrı var ya da mevcut olduğu, mükemmel bir varlık olduğu ve bizde var olan her şey ondan geldiği için doğrudur. Buradan da, gerçek şeyler olan ve açık, seçik oldukları ölçüde bize Tanrı’dan gelen fikirlerimizin ya da kavramlarımızın doğru olmamalarına imkan olmadığı sonucu çıkar. Böylece, eğer içinde yanlışlık taşıyan fikir ya da kavramlarımız varsa, bunlar ancak bulanık ve karanlık bir şeyler içeren fikirlerimiz ya da kavramlarımızdır; çünkü yokluktan pay almaktadırlar, yani bizde böyle bulanık olarak bulunmaları tam mükemmel (tout parfaits) olmadığımızdandır. Böylece, yanlış ya da eksikliğin Tanrı’dan gelmesinde, hakikat ya da mükemmelliğin yokluktan gelmesine oranla daha az aykırılık bulunmadığı apaçıktır.” (Age, s. 37-38.)

Benzer düşünceleri merhum Elmalılı M. Hamdi Yazır, Fatiha Sûresi’ni tefsir ederken dile getirir ve Bakara Sûresi’ni tefsir ederken de şu cümlelerle konuyu özetler: “… biz âlem hakkında ne biliyorsak hepsi, hissettiklerimizden, hayalimizden, zihnimizdeki şekillerden ve ruhî izlenimlerimizden ibarettir. Bunları hakikat tasavvur etmemiz ve izafi olarak hak diyebilmemiz, zatında mükemmel ve tek olan Hak kavramının ezelî ve ebedî gerçekleşmesini tasdik sayesinde mümkün olabilir.” (Hak Dini Kur’an Dili, C. 1, sad. İsmail Karaçam ve diğerleri, İstanbul: Azim Dağıtım, t.y., s. 475.)

İmam Gazâlî de, bir süre sofistlere özgü düşüncelerin daha doğrusu vesveselerin etkisinde kaldığını fakat bundan kurtulduğunu anlatır: “… İçim diyordu ki mahsûsata [duyulara, algılara] güven, nereden gelir?... Nihayet akıl hâkimi ortaya çıktı ve … [duyulardaki yanılmalarla bazen] İdrakin ortaya çıkmayışı, onun [dışımızdaki varlığın] olmayışını göstermez iddiasında bulundu. Bu cevap karşısında nefis, … şüphelerini rüya ile kuvvetlendirip, ‘Görmüyor musun? Uykuda birçok şeylerin varlığına inanıyor, birçok haller tahayyül ediyor, onların sebat ve istikrarı olduğuna kanaat getiriyorsun. Şu halde, bunlar hakkında şüpheye düşmüyorsun. Sonra uyanınca düşünüp hayal ettiğin ve inandığın şeylerin hiçbirinin aslı astarı olmadığını anlıyorsun. O halde uyanık iken his veya akılla inandığın bütün şeylerin gerçek olduğuna nasıl emin olursun?... sana öyle bir hal gelebilir ki bu halin senin uyanıklık haline nisbeti, uyanıklık halinin uyku haline nisbeti gibidir. Ve senin uyanıklık halin, ona nisbetle uykudur…. Bu vesveseler içime doğunca, bende yer etti. Bunlardan kurtulmak için bir çare bulmağa teşebbüs ettim, fakat kolay olmadı. Çünkü bunun giderilmesi ancak delille olurdu. Bir delil ikamesi de ancak bedihî bilgilerden olabilirdi. Bu husus kabul edilmedikçe, delil göstermek de mümkün değildi. Bu hal böylece iki aya yakın içimi kemirdi. Ben durum itibarıyla safsata [sofistler] mezhebine girmiş oluyor ve fakat kimseye söylemiyordum. Nihayet Allah Teâlâ bu hastalığıma şifa verdi, sıhhat ve itidale avdet ettim. Aklî zaruretler emniyet ve yakîn üzere makbul ve güvenilir bir halde geri döndü…. Bu hadiseleri anlatmaktan maksat, araştırmada aranılması icap etmeyen şeylere varıncaya kadar giden ciddiyetin lüzumsuzluğunu göstermektir. Çünkü bedîhiyatı [doğruluğu kendiliğinden belli bilgileri, ispat gerektirmeyen, aksiyom kabilinden hakikatleri] araştırmak icap etmez. Bunlar hazır haldedirler.” (el-Munkızu min ed-Dalâl, çev. Ahmet Subhi Furat, İstanbul: Derya Dağıtım, s. 41-43.)

The Matrix

Harun Yahya, görüşlerini desteklemek için, Berkeley’in, Protagoras’ın düşüncelerini hatırlatan şu ifadelerini de aktarmaktadır: “Kısaca, aynı şeyler, aynı zamanda bazıları için kırmızı, bazıları için sıcak başkaları için tam tersi olabiliyorsa, bu demektir ki biz yanılsamaların etkisindeyiz ve 'şeyler' ancak bizim zihnimizde vardır...” (Hayalin Diğer Adı: Madde, s. 31.)

Ancak, bu yanılsamalar, şeylerin öz varlığına değil, niteliklerine ilişkindir, o şeylerin (renk ve koku gibi) nitelikleri hakkında bazen ihtilaf ortaya çıksa da, varlığı konusunda mutabakat mevcuttur. Zaten niteliklerinin tartışılması varlıklarının zımni onayı haline gelir. Üstelik niteliklerle ilgili bu tür ihtilaflar süreklilik göstermez, nadiren ortaya çıkar. Mesela Türk bayrağının kırmızı olduğu konusunda ittifak vardır, karanlık bir gecede siyah gibi görünmesi bu konuda ihtilaf yaşanmasına neden olmaz.

Yazar, The Matrix filminden hareketle de şu görüşü ileri sürmektedir: “O halde, biz de her an gördüğümüz ‘yaşam görüntüsü’nün, dışarıda asıllarının mutlaka var olduğunu ve muhatap olduklarımızın da bu ‘asıllar’ olduğunu iddia edemeyiz. Çünkü bu algılarımızın nedeni çok daha farklı bir kaynak olabilir.” (Age, s. 78.) Böylece yazar, meseleyi getirip “olabilirliğe” bağlamakta, Berkeley’inkinden daha iyi olmakla birlikte yine agnostisizm anlamına gelen bir çizgide durmaktadır. Ancak, algılarımızın nedeni çok farklı bir kaynak olabilirse, farksız bir kaynak da olabilir. Üstelik, “farksız bir kaynak” olması akla daha yakındır.

Harun Yahya, kitabının ilerleyen sayfalarında, maddeyi bir yandan yok kabul etme, diğer yandan onu yine bir madde olan beyinde üretme çelişkisinden vazgeçmekte, daha sağlıklı bir çizgiye gelmektedir: “Allah Kuran'da insanı önce bedenen yarattığını, sonra da ona ‘ruhundan üfürdüğünü’ bildirmiştir: ‘Hani Rabbin meleklere demişti: "Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan bir beşer yaratacağım. Ona bir biçim verdiğimde ve ona ruhumdan üfürdüğümde hemen ona secde ederek (yere) kapanın”.’ (Hicr Suresi, 28 - 29) ‘Sonra onu “düzeltip bir biçime soktu” ve ona ruhundan üfledi. Sizin için de kulak, gözler ve gönüller var etti. Ne az şükrediyorsunuz?’ (Secde Suresi, 9) Yani insanın, bedeni dışında bir başka varlığı daha vardır. Beyninin içindeki görüntüyü ‘görüyorum’ diyen, beyninin içinde duyduğu sesleri ‘duyuyorum’ diyen, kendi varlığının şuurunda olan ve ‘ben benim’ diyen bu varlık Allah'ın insana vermiş olduğu ruhtur. Akıl ve vicdan sahibi her insan, hayatı boyunca yaşadığı her olayı beyninin içindeki ekranda izleyen varlığın, ruhu olduğunu hemen anlayacaktır. Her insan göze ihtiyaç duymadan görebilen, kulağa ihtiyaç duymadan duyabilen, beyne ihtiyaç duymadan düşünebilen bir ruha sahiptir.” (Age, s. 84-85.)

Peki, böyle bir ruha sahip olduğumuzu nereden biliyoruz?!.. Hiç şüphe yok ki, Descartes gibi akıl yürütmeyle bu sonuca ulaşan az sayıdaki düşünürler bir tarafa bırakılırsa, peygamberler bildirdiği için biliyoruz. Bu durumda, algıladığımız dış dünyanın bir gerçekliği bulunduğunu ve peygamberlerin bu gerçekliğin bir parçasını oluşturduğunu ve algılarımızın bize gerçek bilgiler verebildiğini kabul ediyoruz demektir. Üstelik, Harun Yahya’nın aktardığı Secde Suresi’nin 9’uncu ayeti de, algıların gerçeklik ifade ettiğini kesin olarak gösterir. Şayet algılarımız bize güvenebileceğimiz bir bilgi vermiyorsa, Allahü Taâlâ’nın kulak, gözler ve gönüller yaratmasının bir anlamı olabilir miydi?! Kaldı ki, yazarın kendisi, insanın önce beden olarak yaratıldığını, ruhun ise daha sonra üflendiğini, ayet-i kerimeye dayanarak söylemektedir. Demek ki insan, ruh vasıtasıyla bilgi sahibi olan bir varlık olmaktan önce, ruhsuz bir beden olarak yaratılmıştır. Ruh üflenmeden önce insanın kendi varlığından haberdar olmaması ve beyninde görüntüler oluşmaması, onun bedeninin var olmadığı veya yaratılmadığı anlamına gelmemektedir.

Bununla birlikte yazar, kitabının ilerleyen sayfalarında sofistlerinkinden çok farklı bir noktaya varmaktadır: “Maddenin, beynimizde oluşan bir algılar bütünü olduğu gerçeğini tam olarak kavrayamayan bazı insanlar, bazı yanılgılara düşmekte, bu gerçekten yanlış sonuçlar çıkarmaktadırlar. Örneğin bir kısmı, maddenin hayal olduğuna dair izahları ‘madde yok’ denmiş gibi algılamaktadır. Bir kısmı ise, maddenin ancak biz gördüğümüz zaman hayal olarak var olduğunu, ancak görmediğimizde yok olduğunu sanmaktadır. Bunların hiçbiri doğru değildir. Öncelikle, ‘madde yok’ veya ‘insanlar, ağaçlar, kuşlar... bunların hiçbiri yok’ demek kesinlikle doğru değildir. Çünkü bunların hepsi vardır, ve hepsini Allah yaratmıştır. Ancak Allah tüm bu varlıkları kitabın başından beri anlattığımız gibi bir görüntü, algı olarak yaratmıştır. Yani Allah, bu varlıkları yarattıktan sonra onları, kendi başlarına var (kaim) olan sabit varlıklar kılmamıştır. Her birini her an yaratmaya devam etmektedir.” (Age, s. 158.)

Böylece yazar, beynimizin dışında gerçekten var olan varlıkların bulunduğunu, “Madde yok” denilemeyeceğini söylemekte, ancak yine de çelişki sergilemektedir
. Çünkü bir taraftan, “Bir kısmı ise, maddenin ancak biz gördüğümüz zaman hayal olarak var olduğunu, ancak görmediğimizde yok olduğunu sanmaktadır. Bunların hiçbiri doğru değildir” demekte, diğer taraftan da, “Ancak Allah tüm bu varlıkları kitabın başından beri anlattığımız gibi bir görüntü, algı olarak yaratmıştır” diye konuşmaktadır.

Harun Yahya, eserinin devamında şu görüşleri dile getirir: “Öyle ise materyalistlerin ‘maddenin varlığını tokat yiyince anlarsın’ … gibi itirazlarının hiçbir anlamı ve geçerliliği yoktur.” (Age, s. 180.)

Gerçekte böylesi itirazları materyalistler değil İslâm âlimleri, sofistlere yöneltmektedir. Nitekim Nûreddin es-Sâbûnî, “Mâturîdiyye Akaidi” adlı eserinde şöyle der: “Sûfestâiyye diye anılan bir grup (Sofistler) var ki bilgi vasıtalarının hepsini reddetmiştir. Bunların bir kısmı varlıkların bir gerçekliği olamayacağını, bir kısmı ise böyle bir şeyin bulunup bulunmadığının bilinemeyeceğini kabul etmiştir. Aslında bu şüphecilerle ilmî bir münakaşa yürütmeye imkân yoktur; ancak canlarını acıtacak kadar dövülmeli veya ateşte yakılmalıdırlar ki realiteyi kabule mecbur kalsınlar.” (çev. Bekir Topaloğlu, 3. b., Ankara: DİB Yay., s. 56.) Bu görüşler, sadece Mâturîdilere veya es-Sâbûnî’ye ait değildir, İslam âlimlerinin hemen hemen hepsinin kanaati bu yöndedir.

İmam-ı Rabbânî’yi doğru anlamak
Harun Yahya, eserinin ilerleyen sayfalarında, “Madde yok” görüşünü savunmadığı iddiasından ve beyne karşı ruhu savunma tavrından geri adım atarak, tam da es-Sâbûnî’nin sözünü ettiği şüpheciliği benimser: “Bu şüphe doğrudur; biz hiçbir zaman zihnimizde algıladıklarımızın dışarıda maddesel karşılıkları olup olmadığından emin olamayız. Çünkü biz, beynimizin dışına çıkıp da dışarıda ne olduğunu göremeyiz. Beyindeki görüntülerin dış dünyada karşılığı bulunduğunu iddia etmek, işte bu yüzden mümkün değildir…. Ve kimse beyninin içinde oluşan bu hayatın dışına çıkamaz. Bu, ne bilimle ne de teknoloji ile ulaşılması imkansız bir durumdur. Çünkü bir bilim adamı ne icat ederse etsin, yine onu beyninin içindeki görüntünün içinde icat edecektir. Dolayısıyla, o ‘dış dünyayı görmek için icat ettiği şey’ de beyninin içinde kalacaktır. Bu gerçek çok açık olmasına rağmen bazı insanlar gördükleri görüntünün dışarıda maddesel karşılıkları olduğunu iddia ederler. Bugüne kadar hiç kimsenin aslını görmediği ‘madde’ denen bir varlığa inanırlar. Oysa madde, insanların gördükleri hayallere taktıkları bir isimden başka birşey değildir. Hiçbir insanın bir maddenin aslının neye benzediğini bilmesi mümkün değildir; çünkü hiçbir insan maddenin aslı ile hiçbir zaman muhatap olmamıştır.” (Hayalin Diğer Adı: Madde, s. 181-183.)

Böylece yazar, “Bu, ne bilimle ne de teknoloji ile ulaşılması imkansız bir durumdur. Çünkü bir bilim adamı ne icat ederse etsin, yine onu beyninin içindeki görüntünün içinde icat edecektir” diyerek, daha önce savunduğu “kesin bilimsel gerçek” iddiasından rücu etmektedir. Fakat asıl sorun şu ki, materyalist felsefenin önünü keseyim derken agnostisizme yuvarlanmaktadır.

Oysa İslâm nazarında ikisi arasında bir fark yoktur.

Üstelik, maddenin varlığının kabulü insanın mutlaka materyalist olmasını gerektirmez. Yani bir insan hem maddenin mevcut olduğunu, hem de onun Allahü Taâlâ tarafından yoktan var edildiğini ve dilerse yok edebileceğini kabul edebilir; nitekim genel olarak Müslümanların itikadı bu yöndedir. Fakat sofistlere özgü biçimde insanın bilme yollarını reddettiğinizde, varacağınız sonuç kaçınılmaz olarak agnostisizmdir. Harun Yahya ise, agnostisizmle İslâm inancını telif etmeye uğraşıyor ki, bu da mantıken mümkün olmayan bir şeydir.

Fakat yazar, bu gerçeği kabul etmemekte, aksini iddia etmektedir: “Bazı Müslümanlar, maddenin bir hayal olduğu gerçeğinin İslam dini ile bağdaşmadığını öne sürmekte ve geçmişte din alimlerinin bu gerçeği kabul etmediklerini iddia etmektedirler. Oysa bu doğru değildir. Aksine burada anlatılanlar Kuran ayetleri ile tamamen mutabıktır….” (Age, s. 185.)

Yazarın atıfta bulunduğu âlimler Muhyiddin ibnü’l-Arabî, Molla Câmî (ki İbnü’l-Arabî’den etkilenmiştir) ve İmam-ı Rabbanî’dir. Gerçekte İmam-ı Rabbanî bu konulara, daha çok, İbnü’l-Arabî’nin sözlerindeki yanlışları veya yanlış anlaşılabilecek hususları göstermek için değinmiştir. Nitekim şöyle der: “Bunlar vahdet-i vücuda kail olmuşlardır. Yani: Hariçte bir mevcut vardır. Bu tek mevcut ise Sübhan Hak’tır. Hariçte bu âlem için, ilmî bir sübuttan başka tahakkuk eden bir şey yoktur.” (Mektûbât-ı Rabbânî, C. 1, çev. Abdulkadir Akçiçek, İstanbul: Merve Yay., s. 347.) Yani bu taifeye göre, insanın zihninde maddenin (âlemin) var olduğuna dair bir bilgi oluşmaktadır (ilmî sübut), bunun dışında hariçte bir şey yoktur. İmam-ı Rabbânî hemen ardından şu uyarıyı yapıyor: “Bunlar [vahdet-i vücutçular] derler ki: Ayan (yani tayin edilip göze gelen bu varlıklar) hiçbir şekilde varlık kokusunu almamışlardır [yokturlar]…. İşte bu anlatılan mana, şer’an ve aklen çeşitli mahzurlar meydana getirir. Bu manayı cevaplandırırken de, çok hile yollarına sapmış ve akıldan uzak teklifler yapmışlardır.” (Age, C. 1, s. 347-348.)

İmam Rabbânî, İbnü’l-Arabî’den farklı düşündüğünü şöyle ortaya koyar: “Lakin, bu fakir, zıllî [Allah’ın varlığına nispetle gölge durumunda olan] vücudu [varlığı] hariçte sabit görmektedir; onlar dahî zıllî vücudu, vehimde ve hayalde zannederler…. Mümkün [varlığı zorunlu olmayıp imkan dâhilinde olan], hariçte zıllî vücud ile hakikat yollu [gerçek olarak] mevcuttur. Onların sandıkları gibi, tahayyül [hayal] ve tevehhüm [vehim] yollu değildir.” (Age, C. 2, s. 930-931.) Görüldüğü gibi, İmam Rabbânî, Harun Yahya’nın yazdıklarının tam zıddını savunmaktadır.

View the Original article

Maddenin gerçeği -Harun Yahyanın madde ile imtihanı

2011-02-15T21:38:00.000-08:00

type='html'>

HARUN YAHYA’NIN

MADDE İLE

İMTİHANI (2)

Seyfi Say

Hayırlı cumalar

2011-02-15T20:53:00.000-08:00

type='html'>

Ebû Hüreyre radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
“Büyük günahlardan kaçınıldığı sürece, beş vakit namaz ile iki cuma ve iki ramazan, aralarında geçen günahlara keffaret olur

Ebû Hüreyre radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem cuma gününden söz ederek şöyle buyurdu:
“Cuma gününde bir zaman vardır ki, şayet bir müslüman namaz kılarken o vakte rastlar da Allah’tan bir şey isterse, Allah ona dileğini mutlaka verir.”

Evs İbni Evs radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
“Günlerinizin en faziletlisi cuma günüdür. Bu sebeple o gün bana çokca salâtü selâm getiriniz; zira sizin salâtü selâmlarınız bana sunulur

Ulaşılabilir net ortamından alıntı..

View the Original article

Muharremin 10. günü ve gecesi...

2011-02-15T20:08:00.000-08:00

type='html'>Muharremin 10. gecesi...

Yetmiş defa yukarıdaki ayeti okuduktan sonra ..

7 kez okunacak dua

Yarın Muharremin 10'u Aşur'a günü..

Resulullah (S.A.V.) efendimizin şöyle buyurduğu anlatılmıştır “Bir kimse, muharrem ayında bir gün oruç tutar ise onun için her güne otuz günlük oruç sevabı vardır.”

Bir rivayete göre; İbn-i Abbas (R.A.) Resulullah (S.A.V.) efendimizin şöyle buyurduğunu anlatmıştır: “Bir kimse, muharrem ayında, aşure günü oruç tutar ise onun için on bin melek sevabı verilir. Bir kimse, muharrem ayında aşure günü oruç tutarsa onun için on bin şehit sevabı, on bin hac eden ve umre eden sevabı verilir.

Bir kimse, aşure günü bir kimsenin başını okşar ise o yetimin başındaki tüylerin sayısı kadar o kimsenin cennette derecesini arttırır.

Bir kimse, aşure gecesi, oruçlu bir mümine iftar ziyafeti verir ise Muhammed ümmetinin tümüne iftar ziyafeti vermiş ve hepsinin karnını doyurmuş kadar olur.”

O gün, siz de oruçlu olunuz. O günde, çoluk çocuğunuza bolluk gösteriniz.

Her kim, aşure günü, malından bolca harcar ise Allah-ü Teala, senenin diğer günlerinde ona bolluk ihsan eyler.

Bir kimse, aşure günü oruç tutar ise kırk senelik günahına kefaret olur.

Bir kimse, aşure gecesini ihya eder de; gündüzünü dâhi oruçlu geçirir ise ölüm acısını anlamadan ölür.”

AŞURE GÜNÜNÜN FAZİLETLERİ

Resulullah (S.A.V.) efendimiz şöyle buyurdu:

“Evet, öyledir.

Allah-ü Teala, semaları aşure günü yarattı.

Dağları aşure günü yarattı.

Denizleri aşure günü yarattı.

Kalemi aşure günü yarattı.

Levhü aşure günü yarattı.

Âdem Aleyhisselamı aşure günü yarattı. Âdem Aleyhisselamı aşure günü cennete koydu.

İbrahim Aleyhisselam, aşure günü doğdu. Allah-ü Teala onu aşure günü ateşten kurtardı. Oğluna kurban fedaisini aşure gününü yolladı.

Firavun, aşure günü suda boğuldu.

Allah-ü Teala Eyüp Aleyhisselamı hastalık belasından aşure günü kurtardı.

Allah-ü Teala Âdem Aleyhisselamın tövbesini aşure günü kabul buyurdu.

Allah-ü Teala, Davut Aleyhisselamın günahını aşure günü bağışladı.

İsa Aleyhisselam, aşure günü doğdu.

Kıyamet de aşure günü kopacaktır.”

Bu sırada, Hz. Ömer (R.A.) şöyle dedi:

“Ya Resulullah, Allah-ü Teala aşure gününü vermekle bize üstünlük ihsan eyledi.”

Bundan sonra, Resulullah (S.A.V.) efendimiz şöyle buyurdu:

“Allah-ü Teala, semaları ve yeri öyle bir aşure günü yarattı.

Yıldızları da öyle bir aşure günü yarattı.

Arşı aşure günü yarattı. Kürsiyi dahi onun gibi bir aşure günü yarattı.

Cebrail Aleyhisselamı aşure günü yarattı; melekleri dahi, onun gibi bir aşure günü yarattı.

İdris Aleyhisselam, aşure günü semaya yükseldi.

İsa Aleyhisselam, aşure günü semaya yükseldi. İsa Aleyhisselamın doğumu dahi, aşure günü olmuştu.

Allah-ü Teala, Süleyman Aleyhisselama mülkünü aşure günü verdi.

Yüce Rahman Rabbin arşa istivası, aşure günü olmuştur.

Semadan ilk yağmur, aşure günü yağmıştır.

İlk rahmet, aşure günü nazil olmuştur.

Bir kimse, aşure günü boy abdesti alır ise ölüm hastalığı hariç; hiç hasta olmaz.

Bir kimse, aşure günü gözlerine sürme çeker ise sene boyunca göz ağrısı görmez.

Bir kimse, aşure günü bir hastayı ziyaret eder ise Âdem’in oğlunu ziyaret etmiş gibi sevap alır.

Aşure günü birine bir içimlik su veren kimse göz açıp kapayıncaya kadar zaman dahi, Allah’a asi olmamış gibi olur.

AŞURE GÜNÜ KILINACAK NAMAZIN FAZİLETİ

Bir kimse, aşağıda anlatılacak şekilde dört rekât namaz kılar ise Allah-ü Teala onun elli senelik geçmiş; elli senelik de gelecek günahını bağışlar. Mele-i Alada dahi, onun için nurdan bir köşk yapar:

a.Her rekâtında bir kere Fatiha suresi okunur.

b.Elli bir kere (51) İhlâs suresi okunur.”

Bir başka rivayette ise, bu namaz şöyle anlatılmıştır:

Her rekâtta, bir kere Fatiha suresi okunur.

Her rekâtta, bir zilzal suresi okunur. (90. suredir)

Her rekâtta, bir kere kafirun suresi okunur. (109. suredir)

Her rekâtta, bir kere ihlâs suresi okunur. (112. suredir)

Namaz bittikten sonra da, Resulullah (S.A.V.) efendimize 70 kere salâvat okunur.”

AŞURE GÜNÜ VE BOLLUK

Anlatıldığına göre: İbrahim b. Muhammed b. Münteşir; zamanında Küfe’de görülen en faziletlilerdendi.

O şöyle anlatmıştır:

“Bir kimse, çoluk çocuğa aşure günü bolluk gösterir ise Allah-ü Teala, senenin kalan günlerinde ona bolluk ihsan eyler.”

Süfyan şöyle dedi:

“Anlatılan durumu, elli sene denedik; bolluktan başka bir şey görmedik.”

Anlatıldığına göre: geçmişteki büyük zatlardan biri şöyle demiştir:

“Bir kimse, zinet günü sayılan aşure günü oruç tutar ise senenin içinde kaçırdığı nafile oruçlara yetişmiş olur.

Bir kimse aşure günü sadaka verir ise sene içinde kaçırdığı sadaka verme sevabına yetişmiş olur.”

Kaynak: Abdulkadir Geylani/Gunyet’üt Talibin

Alıntıdır..

View the Original article

Dua..

2011-02-15T19:23:00.000-08:00

type='html'>
.Her kim Muharrem ayının birinci ve onuncu Aşû-ra günleri sabahleyin üç kere bu duâyı okursa Allah Zü'l-celâl Hazretleri'nin o kimseyi tâ gelecek senenin Muharrem ayına kadar cemî' belâlardan emîn ve muhafaza buyuracağı rivâyet olunmaktadır.

View the Original article

Gecikmiş bir Kitap mim'i..

2011-02-15T18:38:00.000-08:00

type='html'>

Sevgili Râna beni mimlemişti, geç gelen cevabım için Onun engin hoşgörüsüne sığınıyorum ..

Rânacım kitaplığımın önüne geçtim , tarif ettiğin gibi gözlerimi kapatıp bir kitap seçmek istedim, amma bir türlü bende hatırası olan kendime ait bir kitap elime geçmedi, hangi kitaba elimi atsam eşimin çıktı :) en sonunda ben de gözü açık olarak bir kitab seçtim..

Öğrenciyken kitap okuma aşkım beni evdeki ansiklopedileri dahi okuayacak hale getirmişti, sonrasında Risale-i Nur ile tanışınca aradığım eserleri bulmuş olmanın verdiği huzuru yaşadım.. Harçlıklarımdan biriktirdiklerimle aldığım kitaplar en kıymetlileri oldu..

Ve sizlerle paylaşmak istediğim bu kitabı çok kıymetli bir büyüğümden hediye olarak almıştım...Allah kendisinden ebeden razı olsun (amin)

Bediüzzamanın eserlerinden İşaratül-İcaz, bu eser 1. dünya savaşında harpte at üstünde yazılmış, muhteşem bir tefsrdir..

Merhum Mehmet Akif Ersoy bu eser hakkında ; ''En büyük Alim odur ki, bu eseri anlasın..değil emsalini getirebilsin ..''demiştir..

Mimim kuralları gereği sf/ 55 de yazan mevzudan kısa bir bölüm...

Haşrin delillerinden..

Altıncı Bürhan: Saadet-i ebediyeye işaret eden bürhanlardan biri de, insandaki gayr-ı mütenahi istidatlardır.

Evet, Cenab-ı Hak tarafından mükerrem kılınan insanın cevher-i ruhunda ekilen ve rakamlara sığmayan istidatlar var.

Bu istidatların altında, hesaba gelmeyen kabiliyetler var. Ve bunlardan neş'et eden, hadde gelmeyen meyiller var. Ve bunlardan husule gelen gayr-ı mütenahi efkar ve tasavvurat var. İşte bunların herbirisi haşr-i cismaninin arkasındaki saadet-i ebediyeye, şehadet parmaklarını uzatarak gösteriyorlar.

Yedinci Bürhan: Evet, Rahman ve Rahim olan Sani-i Hakimin rahmeti, rahmetlerin en büyüğü olan saadet-i ebediyenin geleceğini tebşir ediyor.

Zira rahmet, ancak saadet-i ebediye ile rahmet olur. Ve nimet, ancak o saadetle nimet olur.

Evet, bütün nimetleri nikmetlere çeviren ebedi ayrılmaktan doğan ve umumi matemlerden yükselen o belalardan kainatı, bilhassa şuurlu olan mahlukatı kurtaran şey, saadet-i ebediyenin gelmesidir.

Çünkü bütün nimetlerin, rahatların, lezzetlerin ruhu olan saadet-i ebediye gelmezse, umum kainatın şehadetiyle sabit olan ve güneş gibi parlayan rahmet ve şefkat-i İlahiyenin bedahetine karşı mükabere ile inkar lazım gelir.

Ey Habib-i Şefik ve ey Şefik-i Habib! Ey Said-i Mecid ve ey Mecid-i Said! Rahmet-i İlahiyenin en latifi, en zarifi, en lezizi olan muhabbet ve şefkatine bakınız.

O muhabbet ve şefkati, firak-ı ebedi ve hicran-ı layezali ile karşıladığınız takdirde, vicdan, hayal ve ruh ne hale gireceklerdir? O muhabbet ve o şefkat en büyük, en tatlı bir nimet iken, en azim bir musibete, bir belaya inkılab eder.

Acaba göz önünde bilbedahe görünen rahmet-i İlahiye, firak-ı ebedinin muhabbet ve şefkat aleyhine hücum etmesine müsaade eder mi? Vallahi hayır!

Ancak o rahmetin şe'nindendir ki, firak-ı ebediyi hicran-ı layezaliye, hicran-ı layezaliyi firak-ı ebediye ve adem-i mutlakı da her ikisine musallat eder ki, o firakların, o hicranların kökleri ortadan kalksın.

Kitabı sesli dinlemek isteyenler için( tık)

Kısa bir hasbihal...

2008 Ağustos ayında bloğumu açtığımda buraların yabancısıydım ( aslında hala öyle ) sair blogları inceleyerek bazı şeyleri öğrendim..

ilk izleyicim sevgili -mka- olmuştu, bloğumda gitmek üzere duran minik bir dolmuş resmini görünce enteresan bulmuş ve bunun farkında olmadan bloğuma eklediğim bir özellik olduğunu anlamıştım :) sevgili 1sen ve çalıkuşu flame ilk kez okuduklarım arasında ilk dostlardı.. ve bir vesile ile paylaşımlarını ilgi ile takip ettiğim nadir kişilerden kıymetli çaysever zehrayı tanıdım ,onun bloğundaki kıymetli yorumları sayesinde ise eski bloğuyla karşılaştım sevgili Rânanın..Blog serencamın bu şekilde gelişti..

Vakit ayırmak ve emek istiyor blog yazmak, uzun aralar versem de paylaşımlarıma yinede fırsat buldukça bloğumda olacağım,dostları beklerim :)

Rabbim hayatımızı ve ölümümüzü hayırlı kılsın ve razı olacağı bir ömür nasib etsin cümlemize..

sevgiler...

View the Original article

( Kitap Tanıtımı )Tek Parti Devri - Küller Altında Yakın Tarih 6

2011-02-15T17:53:00.000-08:00

type='html'>1925 yılında çıkarılan Takrir-i Sükûn Kanunu Cumhuriyet’in dönüm noktası oldu. O yıl yollar ya demokrasiye ve özgürlüğe açılacak ya da güvenlik gerekçe gösterilerek kapalı rejime, otokrasiye, hatta diktatörlüğe dönülecekti.

Ne yazık ki ikinci ihtimal gerçek oldu ve Türkiye yalnız siyasi rejimini değil, geçmişi de karartacak olan adımı attı. Cumhuriyet’in ürünü olan yeni kimliğe uygun yeni bir tarihin inşası için 1930’lu yılları beklemek gerekecekti.

Nitekim 1931’de ilk resmi tarih ders kitapları yayınlanınca görüldü ki, uzak tarihe olduğu kadar yakın tarihe de sihirli bir el değmişti.

Kendisini tehdit altında hisseden yeni rejim tarafından tarihten duyulması istenen seslere izin verilecek, istenmeyenler ise susturulacak, hatta susturulduğunu haber vermek isteyenler dahi susturulacaktı. Böylece İsmet Paşa’nın damadı Metin Toker’in sözleriyle Türkiye kamuoyu 1925’ten sonra bir mezar sessizliğine bürünmüş oldu.

Bu, 1950’deki demokratik devrime kadar böyle sürecekti. DP iktidarı, demokratik hakları ve özgürlükleri getirdiği kadar tarihe bir nefes alma imkânını da sunuyordu.

Çeyrek asırdır susan dudaklar tam konuşmaya başlamıştı ki, bu defa 27 Mayıs ve müteakip askeri darbeler peş peşe geldi ve Tek Parti dönemi yeniden sorgulanamaz hale geldi.

Oysa Türkiye’nin temelleri bu dönemde atıldığı gibi, Türkiye’nin hafızasındaki yaralanma da bu dönemde gerçekleşmişti. Asıl mesele, bu yaraların nasıl sağaltılacağıydı.

İşte 2011 Türkiye’si bu nicedir susturulmuş hafızanın dilini sökmeye uğraşıyor. Dersim katliamından İstiklal Mahkemelerinin zulümlerine, siyasi cinayetlerden iftiralara, yüzleri silinen kahramanlardan sahte zaferlere kadar bir çok tehlikeli konunun üzerine gitme görevini üstlenen Mustafa Armağan, ilk kez yayınlanan yazı ve belgelerle yakın tarihin üzerindeki külleri biraz daha aralıyor.

Öncesi ve Sonrasıyla Tek Parti Devri, geçmişten güncelliğe, güncellikten de geçmişe gidip gelen ilginç tekniği ve bol görsel malzemesiyle okurlarına bir tarih ziyafeti sunuyor.

Timaş yayınları...

View the Original article

Ben Merkezcilikten Sosyal Narsisizme

2011-02-15T17:08:00.000-08:00

type='html'>

From Egocentricism to Social Narcissism

Hayvanların genetik programlarına baktığımız zaman kaçmak, kemirmek, uçmak gibi amaçlar için programlandığını görürüz. Bu programa uygun olarak en iyi seviyede yaşamlarını sürdürürler, ancak insanların genetik programlarına baktığımızda eğilimler vardır; amaçlar yoktur. Amaçlar bireyin kendi serbest iradesine bırakılmıştır. Yaşam gayesini kişi kendisi belirleyecektir. Kendisi için en iyi ve doğruyu bulursa sonsuzluk çizgisinde mutlu ve başarılı olacaktır. İnsan için en iyi ve en doğru nedir? En isabetli sonuca götürecek çağdaş yöntemler nelerdir?

Hayatı sorgulamak hayata anlam katar ve diğer canlılardan farkımızı ortaya çıkarır. Bilim, çağdaş yöntemlerden en önemlisidir. Bilimsel metodolojiye göre doğruya götüren dört yol vardır.
Birincisi; pozitif bilim, deney ve gözlem yöntemidir. Ampirik yaklaşımla gerçekler ortaya çıkarılır. Ateşin yakması, arsenikin zehirlemesi gibi.
İkincisi; akıl yürütme yöntemidir. Tüme varım ve tümden gelim gibi mantıksal düşünme yöntemi ile doğru bulunur. Ateşi görmezsiniz ama belirtilerini görürsünüz. Dağın arkasındaki ateşi akıl gözünüzle görmüş olursunuz.
Üçüncü yol; sezgilerdir. Yaratıcı düşünce de denilen yol bu yoldur. Hayal kurulur, amaç belirlenir, zihinsel geviş getirme esnasında kuluçka dönemine yatılır. Ardından ise birdenbire doğum olur. Newton, Mimar Sinan, Arşimet, Mozart gibi bilim ve sanat adamları sembolik ve sanatsal düşünceye bu yöntemle ulaştılar. Yoğun konsantrasyon gerektiren bu özellik özel kişilerde daha iyi sonuç verir.
Dördüncü yol ise; inançlar ve semavi öğretilerdir. Ölüm, ölüm ötesi, ruhsal gerçeklikle ilgili sorularımıza inanç sistemleri cevap verebiliyor ve bizi belirsizlikten kurtarıyor.

Narsistik Çıkarcılık

Modernizm erdemli değil, faydacı insanı; başkasını değil, kendini mutlu etmeye öncelik veren insanı; soyut zevkleri değil, somut zevkleri önemseyen insan tipini teşvik etti.

Ekonomik verimlilik için açgözlü ve bencil olmak gerektiğini söyledi. Hatta ahlak temelli yapının sistemin yetersizliğine işaret ettiğini söyleyerek toplumun ahlak dokusunun değişmesinin gerektiğini vurguladı.

Neo-klasik iktisatçılardan A. Smith, Menger "ahlak ve iktisat birbirine zıttır, insan mekanistik bir varlıktır, motivasyonu çıkardır" tezini savundular.

Kapitalizmin ünlü görüşü "toplum kendi çıkarını güden bireylerden oluşur, niyetlenmemiştir, kendiliğinden doğan bir düzendir. Rasyonellik, yani akli türetme davranışlarının tek belirleyicisidir" diyerek asırların birikimi olan ahlaki öğretileri silip attı.

İnsanı bencil, faydayı rasyonalize eden varlık olarak tanımladığımızda ekonomi avanta ekonomisine kaymaz mıydı? Bu soruyu o günün bilim adamları sormadılar veya düşünmediler.

Ahlak kavramını dışlayan sistem bilimsel olarak sunuldu. Hatta ahlak ekonomide işlem maliyetini artırır tezi savunuldu.
Yardım etmek parayı paylaşmaktır, kişiyi tembelliğe iter denildi.
Yoksul gözetmek doğal ayıklanmaya uymaz.
Hakkını aramayan kendini savunamayana yardım gerekmez.
Varlıkların yaşam kavgası vardır.
Alçak gönüllü olmak yetersizlik işaretidir gibi tezleri Alman filozof Nietzsche dile getirdi.

"Ahlak insan davranışlarını belirlememelidir. İyi niyetten iyi sonuçlar çıkmaz, ahlaka ihtiyacımız yoktur" gibi görüşler iki düşünceyi güçlendirir.

Birincisi; "Sen çalış, ben yiyeyim" düşüncesidir.
Bu düşünce para ile para kazanılan rant ekonomisini doğurdu. İnsanlar, doğal iç güdüleri olan tembelliğe yöneldiler.
Rüşvet yaygınlaştı, başkasının sırtından geçirmeyi marifet bilen insan tipleri çoğalmaya başladı. Piyasada verimlilik düştü, üretmeden tüketen, kaynakları hep kendi çıkarı için kullanan insanların çoğalması sosyal katmanlar arasındaki dengeyi bozmaya başladı.

İkincisi; "Başkası açlıktan ölse bana ne" düşüncesi sosyal sorumlulukları göz ardı ettirdi. Bencilliğe teşvik etti. Bireysel sorumluluk, sosyal sorumlulukları göz ardı ettirdi. Bireysel sorumluluk ve sosyal sorumluluk arasındaki sınır, bireyin faydacı eğilimi nedeniyle toplum aleyhine bozuldu
. Önce benim çıkarım, sonra ailemin, çocuklarımın ve toplumun çıkarı diyen insan tipi kabul gördü. Böylece haklılık dengesi kendini üstün gören insan lehine bozuldu. Zayıf kişilerin ve güçsüzlerin kurban olmasını sonuç veren insan tipinin yüceltilmesi 20. yüzyıl diktatörlerini ortaya çıkardı.

Bilindiği gibi Hitler, Alman ırkını üstün görüyordu. Diğer ırklar üzerine hakimiyet kurma hakkı olduğunu savunuyordu. Hitler Mussolini, Franco gibi çağdaş tiranların temel dünya görüşü "Çatışma ve savaş" kavramlarına olan inançlarıydı. Savaş ve çatışmanın bir milletin gelişmesinde mutlaka gerekli olduğu tezini filozof Friedrich Nietzsche'den almışlardı. Hatta Mussolini "Nietzsche beni ruhsal bir erotizmle dolduruyor" diyerek duygularını ifade etmişti.

Etnik Narsizm*

Nietzsche'nin "tehlikeli yaşam, güç isteği, yaşam mücadelesi, üstün insan" tezi çağdaş diktatörler tarafından benimsendi.

Bu sosyal alana uygulanması demekti. Bencilliği ve üstün insan olmak için savaşmayı teşvik ediyordu. Nietzsche yardım severlik, iyilik yapmak, fedakarlık, tevazu gibi değerlerin üstün insanın ortaya çıkmasını engellediğini öne sürüyordu.

Varlıkların yaşam mücadelesi, üstün insan düşüncesi üstün ırk tezini doğruladı ve 20. yüzyıl ulus devlet anlayışı adı altında ırkçılık güçlendi.

Azınlık ırklar asimile edilmeye çalışıldı, direnenler ise yok edilmeye başlandı.

Nietzsche, The Anti-Christ kitabında "sert olun, acıma hissini unutun, Tanrıya ihtiyacımız yok, kötülük insanın en büyük gücüdür. Şefkat, merhamet gibi kavramlar terk edilmelidir" düşüncelerini "üstün insan ahlakı" olarak öne sürüyordu.

Sonuçta, ideal dünya düzeninin üstün insanların kuracağı aristokratik bir dünya düzeni olacağını savunmuştu. Bencilliği, etnik narsizm olan ırkçılığı, yöntem olarak şiddeti, Darwin'in biyolojik bilimlerdeki tezine dayandırarak bilimle pagan kültürün birleşmesini sağlamıştı.

Öjeni tezi bu kapsamda ortaya çıktı. Üstün ırkın gen havuzunun aşağı ırkın gen havuzuna karışmaması için kafatası ölçümleri yapıldı. Bilim adına ortaya çıkan bu görüşe kilise direnemiyordu. Gen havuzunu korumak için hastalara hızlı ve etkili zehir vermek, yaşlıları yok etmek, sakat doğan bebekleri hemen öldürmek tezi ünlü zoolog Haeckel'e aitti. Hitler de Steilizasyon merkezleri oluşturarak bu tür hasta ve sakatları buraya toplayıp öldürüyordu.

Bireysel narsizm, ırksal saflık, en uygunun ayakta kalması adı altında sosyal narsizme dönüşüyordu

. Antik çağın Pagan kültüründeki savaş tanrısı Waton'ın (Odin) sembolü olan gamalı haç faşizmin sembolü oluyordu. Tanrı krallar böylece ortaya çıkıyordu.

Kadın ve Narsizm

Kadını sadece süs ve renk olarak değerlendiren bir görüş erkek narsizminin bir sonucu muydu?

Darwin, Descent of Man isimli kitabında kadınların algılama, hızlı kavrama ve taklit yeteneği konusunda daha aşağı ırkların özelliklerini taşıdıklarını ve bu nedenle daha düşük medeniyete sahip olduklarını belirtiyordu.

Evrimin erkeklerin elinde olduğunu, kadınların evrimdeki rolünün erkeği oyalamak ve evin sorumluluklarını almakla kaldığını savunan görüş 20. yüzyıl ortalarına kadar kabul gördü.

Ünlü sosyal psikolog Gustave Le Bon (1841-1931), kadınların beyni erkeklerden çok gorillerin beynine yakındır, kadınlar insan evriminin en aşağı formunu temsil eder düşüncesini savunmuştur. "Vefasızlık, tutarsızlık, mantık eksikliği, sebep bulma yetersizliği bu nedenle kadında daha belirgindir. Ortalama erkekten üstün kadınların ortaya çıkması istisnai bir durumdur. İki kafalı goril gibi sayabiliriz. Bu istisna doğuştan çirkin kabul edilmelidir" Le Bon'un görüşleridir.

Savaşçılık, kan dökücülük, acımasızlık ve sertlik erkeksi karakter iken; sevgi, şefkat, merhamet ve acıma kadınsı karakter olarak kabul edildi. Bu karakterlerin üstün insanın oluşmasına engel olduğu için hakim olmaması öngörülüyordu.

Nietzsche de benzer fikirleri savunuyordu. Kadının büyük çocuk olarak kalması gerektiğini, kadının özgürleşmesinin Avrupa'yı çirkinleştireceğini savunuyordu. Gerçek insan erkektir, kadın ara aşamadır görüşünün yaygınlaşması erkek dünyasında kadının yerini kötü etkiledi. Böylece kadına ayrımcılık yapıldı. Kadının sadece çocuk doğuran, erkeği oyalayan makine gibi görülmesi 1960'da feminizm ve cinsel özgürlük akımlarını ortaya çıkardı.

Feminizmin başlangıç noktası çok yerindeydi. Kadına karşı ayrımcılığa son verilmeliydi. En büyük ayrımcılığı da modernizmin katı uygulamaları yapmıştı. Üretmeyen bir kadın dışlandı, üreten kadına erkeğin yarısı, taşrada üçte biri ücret verildi. Bu ayrımcılık feminizmi tetikledi.

Kadın erkek ilişkileri savaş alanına dönmeye başladı. Feminist hareketi başlatan, 1963'de kadınları silahlanmaya çağıran Betty Friedmen şu anda Manhattan'da tek başına yaşıyor ve "bir adamla güzel ve sadakate dayalı ilişki sahibi olmak beni çok mutlu ederdi" diyor.

Evet, feminizm romansı yok etmişti. Erotik duyguların ön plana çıkartılıp romantik duyguların göz ardı edilmesi yeni bir erkek egemenlik modeliydi. Bir erkek daha çok kadınla beraber olmak için feminizmi kullanıyordu. Feminizm tek cinsin izole yaşamına neden olan küresel narsizmin acı meyvesi oldu. Boşanmaların Batı kültüründe % 50'lerin üzerine çıkması tesadüf değildi. Cinselliğin kadın elinden alınıp kadının silahsız bırakılması kadına zarar vermişti.

Narsizm ve Ayrımcılık

Narsist birey beraber yaşama bilincinden yoksundur. Çünkü kendi çıkarlarını ön planda tutar.
Narsist birey hiç kimseye karşı sorumlu olmadığını düşünür. Tek hesap vereceği kendisi olan kişi bireyciliği bencilliğe dönüştürür. Böylece ahlakın güncelliği ortadan kalkar.

Eğer bir narsist evrime inanıyorsa ve kendisi inorganik maddelerden oluşmuşsa kimseye bir şey borçlu değildir!
Evren kendi kendine oluştuğuna göre kimseye hesap vermek zorunda değilim düşüncesi zihinde yer eder.
Allah'a hesap vermeyeceğime göre kendi çıkarlarımı düşünürüm diyen birey başkasının çıkarlarını önemsememeye başlar.
Bu inanç onun sosyal yaşamına ve aktivitelerine yön verir. Sırada beklemek istemez, öncelik içgüdüsü ile özel ve önemli olması gerektiğini düşünür. Güçlüyse gücünü adil bir şekilde kullanmaz, pastanın büyüğünü kendine ayırır.

Narsizm realite körlüğü yapar!

Narsist birey hoşlandığı şeyi sorgulamadan kabul etme eğilimindedir. Bir sorunun çözümünde de kolaya kaçmaya çok yatkındır. Çatışmayı ve acı veren çözümleri sevmez. Bu eğilimler onun karar verme süreçlerini etkileyerek adil olmayan kararlar verdirtir ve gerçeği göremez.

Eleştiriye kapalı olmaları ve analitik düşünememeleri nedeniyle empati yapamazlar.
Zihinsel bir körlük üzerindeki insan baktığı şeyleri tümüyle göremez ve düşünemez. Bu nedenle, karar verirken bilgi ve veri ile değil, anlık çıkarlar ile hareket etme eğilimdedir. Zihinsel körlük yargı gücünü zayıflatır. Yargı gücü zayıflamış kişilerse yanlış kararlar verirler. Sıklıkla ayrımcılık yaparlar. Böyle insanlar mantıklı eleştirilerle sınırlandırılmazsa onunla beraber yaşamak imkansız hale gelir. Ona sürekli vermek gerekir.

Narsistik Ruh Hali

Narsistik kişiliğin ana teması; büyüklük duyguları, başkalarını anlayamama ve başkalarının değerlendirmelerine aşırı duyarlılıktır.

Kendilerini özel ve önemli görürler, sıradan bir insan olmaktan çok korkarlar. Kendilerinin özel olduğunu göstermek için çabalarlar. Tıpkı köpek balıklarının boğulmamak için devamlı yüzmek zorunda olmaları gibi narsistler de depresyonun derinliklerinde boğulmamak için övgüyle beslenir, özel olduğu hissini hep yaşamak isterler.

Temel Özellikleri

1. Kendilerinin önemine ilişkin büyüklük duyguları taşırlar, başarı ve yeteneklerini abartırlar.

2. Kendilerini özel ve önemli görürler, hep saygı görmeyi beklerler.

3. Hayal dünyalarında güç, başarı, şöhret, para, güzellik ve aşk ön plandadır.

4. Övgü ile beslenirler, iltifat edilmesi için ortam hazırlarlar.

5. Eleştiriye aşırı duyarlıdırlar. Eleştiriye iyi amaçlı eleştiri bile olsa aşağılanmış olma, öfke ve utanç duyguları ile tepki verirler.

6. Menfaatçidirler. Kişilerarası ilişkileri kendi çıkarlarına kullanırlar. Kendi amaçlarına ulaşmak için hile ve aldatmayı normal kabul ederler.

7. Kendilerinin ancak özel kişiler tarafından anlaşılabileceği kadar özel olduklarını düşünürler.

8. Empati yapamazlar. Başkalarının ne hissettiğini, ihtiyaçlarını anlayamaz ve hissedemezler. Arkadaşı hasta olup randevuya gelemezse kızar, şaşırır onu anlayamaz.

9. Kin, öfke, kıskançlık duyguları fazladır. Acıma, affetme gibi duyguları kendi çıkarlarına göre hisseder ve kullanırlar.

10. Hak duygusu hep kendine yöneliktir. Hak kazandığı, kayırılması gerektiği, sırada beklememesi gerektiği, hep kendisine ayrıcalık yapılması gerektiği beklentisi içindedirler.

11. Büyük ideallerine kavuştuklarında gerçek kişilikleri daha çok ortaya çıkar. Her masada farklı konuşmak, durumlara göre ilkeleri değiştirmek yaşam felsefeleridir.

Narsistlerin Korkuları ve Başarıları

"Mezarlıktan ıslık çalarak geçmek" pek çok kimsenin yaptığı şeydir. Gerçekte son derece korkuyordur. Fakat korkmuyor taklidi yapmak zorundadır. İşte bunun gibi narsistlerin bir kısmı eksiklik, aşağılık duygularını bastırmak için kendilerine güveniyor rolü yaparlar. Fakat bu rolü içselleştirdikleri için güvenli gözükürler.

Korku ile güven arasında zihinsel duvar çok incedir, her an yer değiştirebilir. Amacı, bir insandan daha fazla bir şey olduğunu ispatlamak olan bir kişi düşününüz; bu kişinin en büyük korkusu sıradan bir kişi olmaktır.

Dünyada en büyük ve değerli şey olarak kendilerini hissettikleri için bunu kanıtlama çabası içinde çırpınırlar, çok çalışırlar
. Bunun için yetenekli ve iddialıdırlar. Bilim, sanat, spor, politika, komutanlık, liderlik ve ticaret gibi rekabet edilen her şeyi bu kişiler keşfederler dersek abartılı olmaz.

Bu kişileri dengelemeye çalışan din adamlarının azizlik ve velayet derecelerinin artması da insanlığa ikinci faydalarıdır.

Narsist insanların yaptıkları işlerden hoşlanırız, ama kişiliklerinden nefret ederiz. Liderlerin pek çoğu narsisttir. Hitler canlı bir örnektir. Liderlik ile narsistlik ince bir duvarla ayrılır. Liderlik bittiğinde narsizm başlar. Liderlerin çevresindeki dalkavuklar onların içlerindeki narsist yönlerini beslerler, büyütürler ve onları narsist canavar yaparlar.

Bunun için demokrasi, insanlığın geldiği en ileri olgunluk düzeyi oldu. Çünkü demokraside muhalefet vardır. Eleştiri açıkça yapılır. Böyle bir lider narsistlik eğilimindeyse onun hatalarının, yanlışlarının, zayıf taraflarının söylenebilmesi sorumlulukla dengelemeyi sağlar. Tarihte başarılı olmuş ve sevilen liderlerin arkalarında onu sorgulayan ve sorumlu davranmaya yönlendiren manevi bir liderin olması tesadüfi değildir. Eski Yunan'da Sokrates, Aristoteles, bizden Akşemseddin ve Şeyh Edebali gibi kişileri sayabiliriz.

Öncelik İçgüdüsü Taşırlar

Bir narsist kendisi için iyi olanın tek iyi ve tek yol olduğuna inanıyor ve vazgeçmiyorsa, onun hata yapmasını beklemek ve fakat onaylamadığımızı da belli etmekten başka yapacak bir şey yoktur.

İnsanda fıtratı gereği ilk ve evvela kendini sevme, kendi ihtiyaçlarına öncelik verme duygusu vardır. Başkalarını düşünmek, başkalarının ihtiyaçlarını önemsemek egomuzun hoşuna gitmez, ancak insan gibi yaşamak için egomuzun bu yönünü dengelememiz gerekir. "Önce can, sonra canan" adil bir duygu değildir. Önce doğrular ve ilkeler -can veya canan hoşlansa da hoşlanmasa da- diyebilmek bilgece davranıştır.

Narsist kişilerin başkalarının ihtiyaçlarını, arzularını, yeteneklerini, isteklerini görme kabiliyetleri gelişmemiştir. Bu sebeple empati yoksunluğu onları sevenlere acı çektirir. Onları sevenler kimliksiz olmak zorundadırlar.

Ben merkezci narsistleri seven pek çok eş veya kişi onların kendilerini sevmeme nedenini araştırırlar, ancak bulamazlar. Kusurları kendilerinde ararlar. Böyle narsistlerin sevgilileri hayatlarını mahvederler.

Büyük çapkınların, büyük politikacıların önemli kısmı narsisttir. Bir şeye ihtiyaçları olduğu zaman empatiye sahipmiş gibi davranır ve rol yaparlar. Etkileyici, çarpıcı, rol yapıcı davranışlarını çoğu zaman farkında olmadan gerçekleştirirler. Alçakgönüllü rolü oynarken bile egolarını parlatmaktadırlar. İkiyüzlülükten farklı olarak, bu davranışları kişiliklerinin gereği olarak yaparlar.

Satışı İyi Yaparlar

İnsanları etkileme, göz boyama konusunda çok başarılıdırlar. Karşı taraftaki kişinin neyi duymak istediğini çok iyi fark ederler. Hayranlık duygusu uyandırıncaya kadar işe devam ederler. İleri narsistler hayranlık duygusu uyandırdığı kişiyi artık yok sayar, küçümser.

Kendilerini övmekten utanmazlar. Zeki narsistler gizli övünmeyi çok yaparlar. Toplantılarda soru sorarken en az konuşmacı kadar çok şey bildiklerini göstererek yorumlar yaparlar. Kendisiyle dalga geçiyor rolü bile oynayabilirler, eğer alkış getirecekse.

Ünlü kişileri etkilediklerini sözleri arasına sıkıştırırlar. Çevre tarafından akıllı ve yetenekli olarak bilinirler. İlk tanışmalarda çok etkileyicidirler. Uzun beraberlikte bencil ve çıkarcı yapıları nedeniyle kendilerinden nefret ettirirler. Fakat elde ettikleri güç, para, şöhretle insanları kendilerine bağlarlar.

Vitrinleri dolu ama gönülleri boş olan böyle kişilere nasıl davranacağınızı yazımızın sonunda okuyacaksınız.

Çok Çalışırlar

En büyük korkuları sıradan olmak olduğu için ve kendilerini üstün görmeye devam etmek amacıyla, başarılı olmak zorundadırlar. Çalışıp zafer kutlamak en büyük doyumlarıdır.

Çoğu işkoliktir, ne istediğini bilir, amacına kilitlenir. Amerikan Kapitalizmi yaratıcılığı ve üretimi arttırmak için bu kişilik özelliğini teşvik ediyor. Para, şöhret, güç getiren işler sistemin motoru oluyor. Adil olmayan çabaların, toplumda zayıfların ezilmesi sonucunu doğurarak sosyal barışı zedeleyeceğini söylemeye gerek var mı?

Adil Değildirler

Kendilerini özel olarak gördükleri için herkes için geçerli kuralların kendileri için geçerli olmadığına inanırlar. Hukukta "adalet zayıf sineklerin takıldığı, kuvvetli sineklerin delip geçtiği bir ağdır" şeklinde bir söz vardır. Bu söz narsistik ahlak sahibi kişiler için söylenmiş olsa gerek.

Her yerde kırmızı halı ile karşılanmak isterler. Bu olmazsa bozulurlar ve acımadan bozarlar.

Eğitimli olmayan narsistlere sıra beklemek, kuyruğa girmek, çevrelerini temiz bırakmak, trafikte öne geçmek zevk verir. Kuralları ustaca atlatmak, insanları enayi yerine koymak, başkalarını kullanmak onlara keyif verir. Böyle davranışları başkalarına anlatmak ise onlar için ayrı bir zevktir.

Yarışmacıdırlar

Narsistik özellikteki kişiler rekabeti severler. İhtiraslı ve doyumsuz yapıları nedeniyle hep ölesiye mücadele ederler. Hiyerarşiyi çok iyi bilirler. Giyimleri, kullandıkları araba, kiminle birlikte göründükleri, yaşadıkları yerler tesadüfi seçimler değildir.

Bir şeyi sevgi için yapmayı, aşık olmayı aptalca görürler. Güç ve statü takıntıları nedeniyle kazanmak için ellerinden ne gelirse yaparlar. Hile ve yalan amaca ulaşmak için gerekirse kullanılacaktır. Machiavelli'nin felsefesi çok hoşlarına gider: "Gayeye ulaşmak için her yol caizdir" düşüncesi onlar için rehber olmuştur.

Hile ve yalanı kullanma eğilimleri onları en tepede tutmaya götürebilir. Fakat balonları söndüğünde de narsistik yaralanma yaşarlar. Düşünmeden yaşamlarına son vermeye karar verebilirler. Kendilerine göre yaşam sebepleri ortadan kalkmıştır. Kuyunun dibinde yaşamaktansa ölmek daha doğrudur onlara göre. İyi yarışmacı, ama kaybetmeyi bilmeyen bu kişiler mutlu olamazlar.

Eleştiriye Tahammülsüzdürler

Hata yapmaktan çok korktukları için hatalarının söylenmesini hemen kişiselleştirirler. En basit eleştiriyi kişiliklerine yapılmış bir müdahale, onlara atılan bir ok gibi görürler. Kendilerini aşağılanmış gibi hissederler; bu onları çok sıkar.

Kendi hataları konusunda objektif davranabilme becerisi kazanamadıkları için eleştiride ısrar ederseniz sizi suçlamaya başlayacaklardır. Sizi yanıldığınızı ispat etme çabası ilk yapacağı şeydir. Eğer haklıysanız sizi küçük düşürerek tatmin olma yolunu seçecektir. Bu haliyle narsisti zavallı bir çocuğa benzetebiliriz. Eleştiriyi kendisine haksız bir saldırı gibi algılıyor, doğru-yanlış ikileminden geçirmiyor ve nefret uyandırıyor.

Narsistik kişi ile ilişki kurmak zorunda iseniz kararlı ve tutarlı olmalısınız. Ne istediğinizi tam olarak bilmelisiniz. Pazarlık yapmadan karar vermemelisiniz. Böyle insanlarla sağlamcı iş yapmak, bedeli peşin almak gerekir, yoksa çok incinirsiniz.

Yardım Sevmezler

Narsist kişilerin kendi çıkarlarının söz konusu olmadığı bir şeyi yaptıkları pek görülmüş değildir. İnsanların çıkarları onların çıkarları ile çatışmadıkça çok uyumlu çalışırlar.

En büyük tutkuları ve fantezileri dünyanın en akıllı, en yetenekli, en iyisi olduklarına inanmalarıdır. Yardım ederken kendi isimlerinin geçmesi, heykellerinin dikilmesi, şirketlerinin başında adlarının yazması paradokslarıdır. Kendilerine iyi dedirtmek için yardım ederler. Bu nedenle gizli yardımı onlara yaptıramazsınız. Bu tarz yardımlar bunların egolarını cilalar. Kimliklerini belirtmeyen yardıma onları zorlamak ego eğitimleri için gereklidir.

İlk Aşkları Kendileridir

Yaşadıkları diğer paradoks da sevecen görünmeleridir. Sevgi doludurlar, insanları rahatlatırlar. Sizi sevdiklerini, sizi düşündüklerini zannetmeyiniz. Onlar sizdeki çıkarlarını severler.

Sevgileri hep karşılıklıdır. Aşık oldukları, karşılıksız sevdikleri tek varlık kendileridir. Çıkarları yoksa en yakınlarını bile umursamazlar. Aynaya baktıklarında kendilerini görmezler, hayallerindeki kişiyi görürler. "Ayna ayna söyle bana, var mı benden daha güzeli!" narsizmin simgesi olmuştur.

Tatminsizdirler

Sıradan insan olmak korkuları, hep daha çok şey istemeleri, yetinme duygularının olmaması onların hırslı olmalarına neden olur.

Kendilerinin gerçek sınırlarını bilemezler. Kendilerini bir bütünün parçası gibi görmedikleri ve her şeyi kontrol edebilecekleri duygusu sürekli gerilimde olmalarına neden olur. Küçük bir düzensizliği, eleştiriyi ve hatayı tehdit olarak algılarlar.

İnsanların kendilerine hep haksızlık yaptıklarını düşünmeleri, memnun etmek için yeterince çaba harcamadıklarına inanmaları onları gerer.

Kendilerinden ve başkalarından beklenti standartları yüksektir. Bu sebeple sık sık sinirlenirler. İnsanların istek ve emirlerini kasten unuttuklarını düşünürlerse huysuzlukları artar.

Canları sıkıldığı zaman herkesin canını sıkarlar. Kazanamadıkları zaman çok öfkelenirler, psikolojik terör havası doğururlar.

Depresyona girme eşikleri çok düşüktür. Kızgın, sinir bozucu, ruh karartıcı halleri sık yaşarlar. Depresyondadırlar, fakat kabul etmezler. Depresyonu örtülü şekilde yaşarlar. Öfkelilik, içki-sigaraya düşme, unutkanlık, bedensel arazlar şeklinde maskelenmiş depresyonla hekime zorla başvururlar.

Mutlu olmayan, gergin, öfkeli, incitici ve küstah halleri nedeniyle zor insanlardır. Doymayı bilmezler, çünkü psikolojik olarak açgözlüdürler.

Güçlü İnsanlar Yanlarında Barınamaz

Narsist kişiler kendilerinden çok emindirler. Bu kendilerinden emin ve güvenli halleri bunlardan kuşku duyan kişiler için çok çekicidir.

Narsistler birisini yanlarına almak istedikleri zaman, onun, kendisini gezegendeki en iyi ikinci insan gibi hissetmesini sağlarlar. Böyle üstün bir insana yakın olmanın minnettarlığı ile elinden gelen her şeyi yapan ikinci adam, narsist kişinin en önemli yardımcısıdır.

Minnet ve vefa duyguları pek yoktur. Daha az şey yapıp daha çok isterler, minnet duygusunu başkalarından beklerler. Başkaları iyi insan olmak için vermelidir; böylece sömürmeye devam ederler.

Huysuzlanırlar ve hata yaparlar. Böylece narsist kişi onları tükürür atar. Güçlü kişiler narsistik kişinin kendilerini kullandığını hemen fark eder, ilkelerini ortaya koyar. Böylece yolları hemen ayrılır. Zayıf kişiler sürekli vererek ilişkiyi devam ettirirler. Aldıkları psikolojik tatmin onları yanlarında tutar. Kimliksiz kalmayı kabullenirlerse beraberlik sürer gider.

BİR TEST

"Doğru cevaplar narsistik özelliği gösterir."

1. Büyük, ünlü, zengin olma hayalleri vardır. Bu hayaller gerçekleşmiş gibi davranır.

2. Kendisini önemli bir kişi görür. Gerçekte de akıllı ve yeteneklidir.

3. Bu insan yaşıtlarından daha fazla şey başarmıştır.

4. Başkalarını kolayca karalar.

5. Başkalarının kusurları ile ilgilenmek hoşuna gider.

6. İsteği yapılmayınca sinirlenir, gerekçeyi önemsemez.

7. Kendi hatalarının farkına varmaz.

8. Hatasını kabul etmek zorunda kalırsa kolayca depresyona girer, abartılı kötü duygular gösterir.

9. Kendinden daha iyi tanınan ve bilinen insanların hiç de o kadar büyük olmadıklarını söylemeye çalışır.

10. Amacına ulaşmak için başkalarını kullanmanın yolunu bulur.

11. Her şeyi kategorize ederek kendisi için en önemliye öncelik verir.

12. Görüştüğü, yaşadığı kişilerde çok seçicidir.

13. Giyim ve kullandığı arabayla özel olduğunu hissettirir.

14. Bir çıkarı olmadıkça başkalarının duygularına, düşüncelerine aldırmaz.

15. Sorumluluklarına sahip çıkması istendiğinde kendisini baskı altında hisseder.

16. Kendisini özel hissettiği için kuralların kendisine göre düzenlenmesini ister.

17. Bir toplantıda soru sorarken konuşmacıdan fazla bildiğini göstererek yorumlar yapar.

18. Sık sık yanlış anlaşıldığından yakınır.

19. Sık sık kendisine haksızlık yapıldığından söz eder.

20. İnsanlar başarılarını sever, fakat kişiliklerini sevmez.

21. Rekabeti, yarışmayı sever, fakat kaybetmeye tahammülsüzdür.

22. Eleştirildiğinde kendisinin kıskanıldığını düşünür.

23. Ona göre idealine uymayan şeylerin değeri yoktur.

24. Başarı, güç, zenginlik, ünlü olmak konuları birinci derecede ilgi alanlarıdır.

Narsistlere Nasıl Davranılmalı ?

Birincisi; oldukları gibi kabul edilmelidirler.
İkincisi; onlardan uzaklaşılmalıdır. Eğer her iki yol da mümkün değilse; onlara değişmeyi öğretmek olan zor yol tercih edilmelidir.

Onlara değişme motivasyonu sağlayacak iki önemli şey vardır.

Birincisi; değer verdikleri şeyin kaybının çok yakın olduğunu hissetmeleri.
İkincisi; ciddi olduğunuza inanmalarıdır.

Duyarsızdırlar, ama aptal değildirler. İyi bir destek planı yaparak ilgilerini çekmek mümkün olacaktır.

Mümkünse kararlılığınızı ve tutarlılığınızı göstererek onların hatalarını madde madde yazıya dökünüz. Açık ültimatom, yegane şanstır.

Bazı Öneriler

1. Eleştirel düşünün. Onların göz boyayıcı olduğunu unutmayın. İlgi alanlarınıza girerek sizi etkilemelerini böyle önlersiniz.

2. Kendi amacınızı bilin. Kendini tanıyan bir kişiyi hiçbir narsist kullanamaz. Karşılıklı çıkar ilişkisi içinde kalırlar.

3. Hemen karar vermeyin. Büyük fikirler başlangıçta çarpıcıdır, fakat abartılı fikirler doğrulanmalıdır. Başkalarına danışın.

4. Narsistler kendi egolarından daha büyük bir şeyin olmadığı dünyada yaşamak zorundadırlar. Siz büyük bir şeyin parçası olmaktan mutlu olduğunuzu onlara hissettirin.

5. Söze göre değil, davranışa göre hareket edin. Narsistik kişi ile yaşamak ve uğraşmak zorunda iseniz kararlı ve tutarlı olmak zorundasınız. Bunu ilişkinin ilk başında kabul ettirmelisiniz.
Narsistlerin çoğu zora gelmeyi sevmezler; yan çizerler, hedef ve menfaatlerini değiştirirler. Para değeri, iş bitirme süresi net olarak belirlenmelidir. Narsistik kişiyi denetlemezseniz büyük risk altındasınız demektir. Sözlerinden kolayca dönebilirler, çünkü tek kutsalları kendi çıkarlarıdır.

6. Empatiyi anlayamazlar, ama empatideki kendi çıkarları ile yüzleştirerek empatik davranmaları sağlanabilir.

7. Öfkeli narsiste saldırgan davranırsanız birden mazlum olabilmek konusunda inanılmaz potansiyel gösterirler. Haklıyken haksız duruma düşersiniz.

8. Kendi sınırlarınızı belirleyin. Kendilerini kral gibi görürler. Sokaktaki kedi gibidirler. Verdiğiniz yiyecek bittiğinde arkalarına bakmadan çekip giderler. Nankör davranışlarını onaylamadığınızı hissettirin, ama kavga ile sonuç alamazsınız. Bedel ödemesini beklemeyin.

9. İşler sarpa sarınca mutsuzlaşırlar, böylece yakalarını kurtarmaya çalışırlar. Bu hallerine aldanmayın. Huysuzluğunu itiraf eder gibi kendilerini suçlarlar. O anda sakin olun, ama değişeceğini düşünmeyin.

10. Narsist övgü ödülünü zor bir şey başardığı zaman almalıdır. Kesinlikle kişiliği övülmemeli, yaptığı davranış övülmelidir. Zor iş yapmadan övgü almayı daha çok isterler.

11. Eleştiri onun için kolayca kötü kullanılacak silaha dönüşebilir. Eleştirdiğinizde sizi pişman edebilir. Eleştiriyi yüzde yüz haklı olmadan yapmayın, doğaçlama eleştirmeyin, eleştirirken amacınızı iyi belirleyin. Eleştiriye başlamadan önce iyi anını bekleyin, izin alarak eleştireceğinizi söyleyin.
Kişiliğini değil, davranışını eleştirin. Sen dili ile değil, ben dili ile konuşun. Yoksa kolayca savunmaya geçerler. Suçlayıcı ve yargılayıcı sözler yerine nötr sözler kullanın. Önemli bir konuşmaya hazırlanıyor gibi hazırlanmadan eleştiriye başlamayın. Ona daima çıkış yolu bırakın. "Belki ben yanılıyorum ..." gibi cümlelerle söze başlayın. Hemen cevap beklemediğinizi, daha sonra tekrar konuşabileceğinizi anlatın.

Narsist kişilerin yapmaları gereken en önemli şey dünyanın geri kalanlarıyla ilişki kurmayı öğrenmeleridir. Çevrenin kararlı, tutarlı tutumu ile bu kişilerin ruhları gelişip egolarının boyuna ulaşır. Empatiyi öğrenmek zor iştir.

Öğrenmeleri gereken ikinci şey de her istediklerinin kendi menfaatlerine olmadığıdır.

Eğer siz narsist iseniz bunu fark etmeniz yüzde elli başarı demektir. Başkalarını anlamak ve değerlendirmek, eleştiriyi dinlemek, kendinizden söz etmemeye çalışmak kimliğinizi belirtmeden yardım etmek, yardımsever faaliyetlere kendinizi katmak amaçlarınız olsun.

İyi insan olmak için kişilik gelişim çabasına katılın, yine başaramıyorsanız profesyonel yardım alın.

Öz

Bu makale, modernizmin erdemli değil, faydacı insanı; başkasını değil, kendini mutlu etmeye öncelik veren insanı; soyut zevkleri değil, somut zevkleri önemseyen insan tipini teşvik ettiği tezini işliyor. Yazar, narsisistik ruh halini, narsisist kişiliğin özelliklerini tahlil ettiği makalesini, bu kişilerle kurulacak ilişkide dikkat edilmesi gereken hususları sıralayarak noktalıyor.

Abstract

This article states that the modernity promotes the human prototype which was not virtuous but pragmatic, which prioritizes his happiness rather than other's happiness, which does not consider abstract tastes but concrete tastes as important. Author concludes his article in which he analyzes the narcissistic psychological stance and the characteristic of narcissist personality by listing the points during a possible interaction with such persons.

* Türkçe kullanım kolaylığı açısından "narsisizm" kelimesi yerine, kısaltarak "narsizm" kelimesi tercih edilmiştir.

Nevzat Tarhan

Prof. Dr., İDER İnsani Değerler ve Ruh Sağlığı Vakfı Başkanı-Psikiyatrist

View the Original article

Dünya muhabbeti bütün hataların başıdır, ne demektir?

2011-02-15T16:23:00.000-08:00

type='html'>Dünya muhabbeti bütün hataların başıdır, ne demektir?

Sual: Hadiste var ki, “Dünya muhabbeti bütün hataların başıdır.” Hâlbuki, Sahabeler dünyaya pek çok girmişler. Terk-i dünya değil, belki bir kısım Sahabe, o zamanın ehl-i medeniyetinden daha ileri gitmişler. Nasıl oluyor ki, böyle Sahabelerin en ednasına, en büyük bir velî kadar kıymeti var, diyorsunuz?

Elcevap:

… dünyanın ahirete bakan yüzüyle, esma-i İlâhiyeye mukabil olan yüzünü sevmek, sebeb-i noksaniyet değil, belki medar-ı kemaldir ve o iki yüzde, ne kadar ileri gitse, daha ziyade ibadet ve marifetullahta ileri gider.

Sahabelerin dünyası ise, işte o iki yüzdedir. Dünyayı ahiret mezraası görüp, ekip biçmişler. Mevcudatı, esma-i İlâhiyenin aynası görüp, müştakane temaşa edip bakmışlar. Fena-i dünya ise, fânî yüzüdür ki, insanın hevesatına bakar.

Eğer, insan yalnız bir kalpten ibaret olsaydı, bütün masivayı terk, hattâ esma ve sıfatı dahi bırakmak, yalnız Cenab-ı Hakkın zatına rabt-ı kalp etmek lâzım gelirdi.

Fakat, insanın akıl, ruh, sır, nefis gibi pek çok vazifedar letaifi ve hasseleri vardır.

İnsan-ı kâmil odur ki, bütün o letaifi, kendilerine mahsus ayrı ayrı tarik-ı ubudiyette, hakikat canibine sevk etmek ile, Sahabe gibi geniş bir dairede, zengin bir surette; kalp, bir kumandan gibi, letaif askerleriyle kahramanane maksada yürüsün. Yoksa kalp, yalnız kendini kurtarmak için askerini bırakıp tek başıyla gitmek, medar-ı iftihar değil, belki netice-i ıztırardır.

Sözler

View the Original article

Medeniyet ve Esaret(Civilization and Slavery)

2011-02-15T15:38:00.000-08:00

type='html'>Civilization and Slavery

Kavramlar

Hayat-ı içtimaiye noktasında insanlığın geçirmiş olduğu devreler vardır. Bunlar Bediüzzaman'ın ifadesiyle, "Vahşet ve bedeviyet, memlukiyet, esaret, ecir, malikiyet ve serbestiyet"tir.1
Bu sıralamaya göre günümüz insanı beşinci devir olan malikiyet ve serbestiyet devrinde bulunmaktadır.
İletişim çağı, teknoloji çağı, uzay çağı gibi isimlendirilen bu dönemde hakikaten diğer sosyal hayat devirleri incelendiğinde görünüşte her şeyin çok mükemmel olduğu, serbestiyet ve malikiyetin dorukta olduğu bir dönem gibi gözükmektedir.

Fakat durum hiç de böyle değildir. Üçüncü devir olan esaret devrinin içtimai hayatta değil, bizzat fertlerin kendi iç dünyalarında esir yaşadığı görülür. Yani insanlar, sosyal hayat olarak beşinci devirde gözükürken, iç dünyalarında üçüncü devri yaşamaktadır.

Burada serbestiyet ve hürriyet kavramlarının üzerinde biraz durmamız gerekecektir.

Hürriyet (liberty): Temyiz, tercih, irade ve eylem demektir. Herkesin meşru hareketlerinde tam serbest olmasıdır.

Serbestiyet (freedome): Hürriyet kavramıyla aynı anlamda kullanılan bu kelime; ser-best yani başıboş, baskı olmamak, dış baskılardan kurtulmak gibi anlamlar ifade eder. Dolayısıyla günümüz insanının bu kavramlardan serbestiyeti yaşadığını, fakat hürriyeti tam anlamıyla yaşamadığını görürüz.

Hürriyetin tanımı içerisinde geçen serbestlik ile günümüz insanının anladığı serbestliğin çok farklı şeyler olduğu, Bediüzzaman'ın aşağıdaki ifadelerinden anlaşılmaktadır:

"Öyleleri hürriyeti değil, belki sefahet ve rezaletlerini ilan ediyorlar ve çocuk bahanesi gibi hezeyan ediyorlar. Zira nazenin hürriyet adab-ı şeriatle müteeddibe ve mütezeyyine olmak lazımdır. Yoksa sefahet ve rezaletteki hürriyet hürriyet değildir. Belki hayvanlıktır. Şeytanın istibdadıdır. Nefs-i emmareye esir olmaktır."2

Günümüz insanlarının hürriyet ve serbestiyet kavramlarını yanlış yorumlayabileceklerine işaret eden Bediüzzaman, "Ey ebna-i vatan! Hürriyeti su-i tefsir etmeyiniz; ta elimizden kaçmasın ve müteaffin olan eski esareti başka kapta bize içirmekle bizi boğmasın. Zira hürriyet müraat-ı ahkam ve adab-ı şeriat ve ahlak-ı hasene ile tahakkuk eder ve neşv ü nema bulur"3 demektedir.

Gerçek özgürlüğün (hürriyet) bazı basamakları vardır.

1- Tercih (serbestiyet) dediğimiz ilk basamaktır ki, bugünün insanının anladığı hürriyet sadece bu basamakla sınırlıdır.

2- Tasarruf.

3- Temyiz (iyiyi kötüden ayırt edebilme).4

Hakiki hürriyeti biz sadece tercih basamağı ile sınırlarsak bu, hayvani bir özgürlük (hürriyet) olur.

Oysa hakiki hürriyet, yukarıdaki sıralamada ikinci sırada yer alan tasarruf ile başlar, üçüncü basamaktaki temyiz ile tam hürriyete kavuşulur. İşte bu noktadır ki, burada değerler, ruh, maneviyat, din, ahlak, iman gibi kavramlar işin içine girer. İman-hürriyet bağlantısı, "üç yüz elli, belki dört yüz milyon İslam'ın ayaklarına konulmuş çeşit çeşit istibdatların kayıtlarını, zincirlerini açacak, dağıtacak meşveret-i şer'iye ile şehamet ve şefkat-i imaniyeden tevellüd eden hürriyet-i şer'iyedir.

İmandan gelen hürriyet-i şer'iye iki esası emreder. Yani iman bunu iktiza ediyor ki, tahakküm ve istibdat ile başkasını tezlil etmemek ve zillete düşürmemek ve zalimlere tezellül etmemek. Allah'a hakiki abd olan başkasına abd olmaz"5 şeklinde ifade edilmiştir.

Buradan da anlaşılıyor ki, hakiki hürriyet (hürriyet-i şer'iye, şefkat-i imaniyeden tevellüd etmektedir), yani gerçek hürriyet iç hürriyettir ki, bunu sağlayan tek şey imandır.

Bu noktada hürriyet kavramının daha başka bir yönünden bahsetmemiz gerekecektir. Yani iki hürriyet vardır:

1- Dış hürriyet; örf, gelenek, kanun, kaide ve devlet gücü gibi kavramların oluşturduğu hürriyettir ki, bu insanların direkt gözlemleyebildiği bir hürriyettir.

2- İç hürriyet; bizim asıl üzerinde durmamız gereken hürriyet budur. Zira nefisperestlik ve çağdaş esaretin zıddı olan bu kavram, hemen göze çarpmayan, insanın kendisinin bile çoğu zaman fark edemediği bir hürriyettir. Ruhun bütün dış bağlardan kurtulmasını ifade eder.

Bu hürriyeti kazanmak çok zordur. Bunu ilk basamağı da insanı iç tutsak eden nefs-i emmarenin bilinmesiyle olur.

Bundan sonra emmare olan nefsin (kötülüğü emreden nefis) emirlerini dinlememek, kendi gerçekleriyle yüz yüze gelmek, bir iç hesaplaşma yapmakla iç hürriyet kazanılmaya başlar.

Bunun tezahürü ise, yani hakiki hürriyeti kazanmış bir kişi, başkalarının kendi adına düşünmesine, seçim yapmasına, karar vermesine izin vermeyecek kadar özgürleşmiştir.

Bediüzzaman'a göre, "ne kadar imana kuvvet verilse, hürriyet de o kadar kuvvet bulur",6 yani insanı iç tutsaklıktan (nefisperestlik) kurtaran yegane şey imandır. İman ise, kişiyi Yaratanına bağlayan ve sadece ona kul olmayı gerektiren bir olgudur.

İç Hürriyete Engel Olan Medeniyet-i Sefihe

19 ve 20. yüzyıllarda medeniyet, din dışı gelişme ve maddileşme olarak algılanmıştır. Din, ahlak, felsefe, sanat gibi kavramlar medeniyetin dışında kalıp, kültür kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Dolayısıyla medeniyet dendiği zaman dinin, ahlakın olmadığı laik bir kavram akla gelir olmuştur.

Fakat asıl medeniyet nedir? Nasıl olmalıdır? sorularına Bediüzzaman medeniyeti ikiye ayırarak cevap vermektedir.

Birincisi medeniyet-i hazıra (medeniyet-i sefihe) tabiriyle anlatılan günümüz medeniyetidir ki, "cazibedar hizmeti heva ve hevesi teşci ve arzularını tatmin, metalibini teshildir. O heva ise şen'i insaniyeti derece-i melekiyetten dereke-i kelbiyete indirmektir.7

İkincisi ise, Kur'an medeniyetidir, yani medeniyet-i fazilet; "nokta-i istinadı kuvvete bedel haktır. Hedefi menfaat yerine fazilettir. Heva yerine hüdadır. Şe'ni insaniyetten terakki ve ruhen tekemmüldür. Nefsin hevesat-ı süflisine bedel, ruhun hissiyat-ı ulviyesini tatmin eder."8

Bu medeniyet tanımlarından da anlaşılacağı üzerine medeniyet-i hazıranın temel taşları olan bilim, teknoloji insanları israfa, tüketime, hedonizme (Hazcılık ve faydacılık) alıştırmış, kalbî, zihnî, ahlakî kirliliğe sebep olmuştur.

Hayat standartlarındaki yükseliş ahlaki çöküntüyü beraberinde getirmiştir. Artık insanlar sadece kendilerini düşünür olmuşlar ve bütün duygu ve cihazlarıyla "daha fazla nasıl lezzet alırım ve arzularımı nasıl tatmin ederim"in peşine düşmüşlerdir.

"Bir adamın kıymeti himmeti nispetindedir. Kimin himmeti milleti ise, o kimse tek başına küçük bir millettir. Kimin himmeti yalnız nefsi ise, o insan değil. Menfaat-ı şahsiyesine hasr-ı nazar eden insanlıktan çıkar, masum olmayan cani bir hayvan olur."9

Sadece haz, lezzet ve heves tatminini düşünen insanlar, ne yazık ki, ne heveslerini tatmin edebilmişlerdir, ne de hazlarını. Mutsuz, gergin, stresli, bunalımda insanlar topluluğu ortaya çıkmıştır. "Hakiki terakki ise, insana verilen kalb, sır, ruh, akıl, hatta hayal ve sair kuvvelerin hayat-ı ebediyeye yüzlerini çevirerek, her biri kendine layık hususi bir vazife-i ubudiyet ile meşgul olmaktadır. Yoksa, ehl-i dalaletin terakki zannettikleri, hayat-ı dünyeviyenin bütün inceliklerine girmek; ve zevklerinin her çeşitlerini, hatta en süflîsini tatmak için bütün letaifini ve kalb ve aklını nefs-i emmareye musahhar edip yardımcı verse, o terakki değil, sukuttur."10

Medeniyet-i Sefihenin Kurmuş Olduğu Tuzaklar

Sefih medeniyetin kurmuş olduğu tuzakların en başında şüphesiz medya gelmektedir. İletişim çağı, teknoloji çağı, enformasyon çağı gibi kavramlarla değerlendirdiğimiz bu asırda bu işlevi yapan, yani insanların ayaklarına ve boyunlarına değil, kalp, akıl, ruh, sır gibi latife ve duygularını zincirleyen ve bu işi de zorla değil sevdirerek, bile bile tercih ettirerek yapan etkenlerin önde geleni medyadır.

Uluslararası medya holdingleri bir çok alanda olduğu gibi sefahat alanında da büyük işler görmektedirler.

Amerika (Hollywood) bütün dünya pazarına filmleri, müzikleri pompalayan merkez hükmündedir. Müzik, eğlence ve haber alanlarında dünyayı bir nevi koloni gibi hakimiyeti altına almaktadır. McChesne bu sefih medya kanallarının hareketli müziklerle gençleri hoplatıp silkeleyerek ceplerindeki paraları boşalttığını söyler. İletişimci McChesne global medya organlarının faaliyetlerini yeni kolonicilik diye tarif eder.11

İletişimci McChessne'nin koloni kelimesini seçmesi ilginçtir. Zira sömürgecilik 19. yüzyılda İngiliz ve Fransızların az gelişmiş ülkeleri sömürmesiyle bittiğini düşünmekte iken, bugün bu sömürü bütün dünya insanlarına yapılmaktadır. Film, müzik, CD, internet, moda, eğlence ve spor ile insanlar iktisadi, felsefi ve politik olarak sömürülmektedir.

Global Medya Holdinglerinin Hedef Kitleleri

Global medya holdinglerinin hedef kitleleri bütün dünya insanları, çocuklar, gençler ve kadınlardır. Sefih medeniyetin en çok hedefinde olan ve en çok etkilenen ise gençlerdir.

Zira gençlikte his ve hevesler ön planda olduğu için onları esir almak daha kolay olacaktır. Bu medeniyet-i hazıranın gençleri hedef aldığını teşhis eden Bediüzzaman şöyle der; "Ey bu vatan gençleri! Frenkleri taklide çalışmayın. Aya Avrupa'nın size ettikleri zulüm ve adavetten sonra hangi akılla onların sefahat ve batıl efkarlarına ittiba edip emniyet ediyorsunuz. Yok yok! Sefihane taklit edenler, ittiba değil, belki şuursuz olarak onların safına iltihak edip kendi kendinizi ve kardeşlerinizi idam ediyorsunuz."12

Medeniyet-i sefahatın ikinci hedef kitlesi ise kadınlardır.

Kadınları istismar eden ve bir meta gibi kullanan bu günkü medeniyet onları daha fazla hak, hürriyet, eşitlik kavramlarıyla kandırmaktadır.

Bediüzzaman, hedef kitlenin gençler olduğu gibi kadınların da ahirzaman fitnesinde kullanılacağını söyler.

Açık-saçıklığa teşvik ile teşhirciliğe yönlendirilerek onları nefislerinin esiri haline getirmiş, çağdaş köle olan kadınlar ortaya çıkmıştır. Üstelik bunlar başkaları tarafından kullanılmaya açık hale getirilmişlerdir. "Mimsiz medeniyet taife-i nisayı yuvalarından uçurmuş, hürmetleri de kırmış, mebzul metaı yapmış."13

Kadınlık fıtratının tahrip edildiği cinsel meta haline getirilen bu kadınlar gelecek nesillerin anneleri olmaları hasebiyle nefislerine esir annelerden özgür evlatlar değil, kendine güvensiz, kendi adına karar veremeyen, kişilik bozuklukları olan, başkaları için yaşayan nesiller doğacaktır. Bu ise tehlikenin başka bir boyutudur.

Asrın bu tehlikesine karşı Bediüzzaman 'Hanımlar Rehberi' ve 'Gençlik Rehberi' isimli iki eser telif etmiştir. Hanımlar Rehberi'de kadınların ahirzaman fitnesinden nasıl kurtulacaklarını şöyle anlatır: "Demek medeniyetin ref'i tesettürü, hilaf-ı fıtrattır. Kur'an'ın tesettür emri fıtri olmakla beraber o maden-i şefkat ve kıymettar birer refika-i ebedi olabilen kadınları, tesettür ile sukuttan, zilletten, manevi esaretten ve sefaletten kurtarıyor."14

Ve yine devamla, "Kadınların saadet-i uhreviyesi gibi, saadet-i dünyeviyeleri de ve fıtratlarındaki ulvi seciyeleri de bozulmaktan kurtulmanın çare-i yeganesi, daire-i İslamiyedeki terbiye-i diniyeden başka yoktur. Rusya'da o biçare taifenin ne hale geldiğini işitiyorsunuz."15

Bütün bunlardan anlaşılacağı gibi dünyayı gözlemleme gücü arttıkça insanın istidatlarına, iç alemine, enfüsi daireye yapacağı yolculuklarda azalmalar görülür. Kafa yorması, düşünmesi, hakikati araştırması gereken meselelere karşı alakasızlaşır. "Nereden geliyorum, nereye gidiyorum, ne için gönderildim" olan üç muazzam sorunun cevabını bulmak gibi hakikatle uğraşmazsa nefis ve şeytan onu başka şeylerle uğraştırmaya başlar.

Artık böyle bir insanın gaye-i hedefi dünya lezzetlerini en dorukta tatmak ve yaşamak olur. Ne ilginçtir ki, bunu bulan, yaşayan şimdiye kadar ne olmuş, ne duyulmuş, ne de görülmüştür. Zira Bediüzzaman, dünya lezzetini istiyorsak, daire-i İslamiyeden başka yerde o lezzeti bulamayacağımızı söyler.

Çağdaş Esaretten Kurtulmanın Çareleri ve Müjdeler

Asrın hastalıklarına dair Kur'an'dan reçeteler sunan Bediüzzaman, bu esaretten kurtulmanın çaresini şöyle ifade eder

. "Bu hayat-ı dünyeviyenin hakiki lezzeti iman dairesinde ve imandadır. Ve amel-i salihanın her birisinde bir manevi lezzet vardır. Dalalet ve sefahette bu dünyada dahi acı ve çirkin elemler bulunur."

Sefih medeniyetin cazibesinden kurtulmanın çaresi Allah'a iman ve ahirete iman dersi vermekle yetmez. Bunlarla beraber en etkin yollardan birisi aynı lezzet içinde elemi gösterip hissi mağlup etmektir. "Onlar dünya hayatını seve seve ahirete tercih ederler (İbrahim suresi, 3). ayetinin işaretiyle bu zamanda ahiretin elmas gibi nimetlerini lezzetlerini bildiği halde dünyevi kırılacak şişe parçalarını onlara tercih etmek ehl-i iman iken, ehl-i dalalete o hubb-u dünya ve o sır için tabi olmak tehlikesinden kurtarmanın çare-i yeganesi dünyada dahi Cehennem azabı gibi elemleri göstermekle olur."16

Bütün bunlara rağmen bizler ümitvarız. Bu konularda yine Bediüzzaman'ın müjdeleri vardır.

"Kainatta maksud-u bizzat hayırlar ve güzelliklerdir." İşaratü'l-İ'caz

"Herşeyin kemale bir meyli var." Sünuhat

"Kainatta bir tekamül kanunu geçerlidir. Tekamül meyli insanın fıtratına yaratılışta verilmiştir." Hutbe-i Şamiye

Bütün bu müjdelerin sonunda diyebiliriz ki, insanlık bu esaretten kurtulacaktır. Zira "istikbalde hükümferma olacak yalnız İslamiyettir." İslamiyet ile insan iç özgürlüğünü yakalar, bu ise dış özgürlüğe ister istemez tesir eder.

Çünkü İslami terbiye metodunda, tebliğde insanın öncelikle kendi nefsinden başlaması gerektiği vurgulanmaktadır. Nefsini ıslah edemeyen başkasını ıslah edemez prensibiyle insan önce kendi nefsinin esaret zincirlerini kırar. Hakiki bir abd olur.

Sonuç

Günümüz insanının özgürlükten anladığı, nefsin bütün istek ve arzularını yerine getirmek ve başkasına zarar vermemek kaydıyla her istediğini yaşamak şeklindedir.

Böyle bir özgürlük anlayışı insanı bu dünyada sadece lezzet almaya, kendini düşünmeye ve bencilleşmeye iten bir sonuç doğurur.

Bu ise sosyal bir varlık olan insanın yapısına uygun olmayıp, 'bana dokunmayan yılan bin yaşasın ve nemelazımcı' bir anlayışı beraberinde getirir. Bu da insan suretli canavarlarla yaşanacak bir dünyayı ortaya çıkarır.

Bu sonuç, içeriden nefis ve şeytan, dışarıdan ise sefih medeniyetin mahsulü olan organlar ve kurumların işbirliği ile ortaya çıkmaktadır.

Sefih medeniyet ise, insanı hürriyet fikriyle nefsine esir etmektedir. İnsanın nefis ve şeytanın tesiriyle akıl ve kalbinin rağmına hareket edebileceğini varsayar.

Tam hürriyet ise, insanın dış özgürlüğü ile birlikte iç özgürlüğünün de kazanılması ile gerçekleşmektedir.

Nefis, şeytan ve sefih medeniyetin organlarının insan fıtratını bozan her türlü hile ve oyunlarına rağmen, ümidi hiç kaybetmemek gerekmektedir.

Zira tahrip cephesi kadar tamir cephesi de çalışmaktadır. Ayrıca Kur'an, sünnet ve müceddidlerin müjdeleri dikkate alındığında, kainatta hayrın ve güzelliklerin galip geleceği ve her şeyde bir tekamül meylinin neticesi insanlık kıyametten önce bir fecr-i sadık dönemi yaşayacağı anlaşılmaktadır.

Öz

Beşer, tarih boyunca, vahşet ve bedeviyet, memlukiyet, esaret, ecir, malikiyet ve serbestiyet gibi dönemlerden geçmiştir. Günümüz insanı, sosyal hayat olarak beşinci devirde gözükürken, iç dünyalarında üçüncü devri yaşamaktadır.

Hürriyetin tanımı içerisinde geçen serbestlik ile günümüz insanının anladığı serbestlik çok farklı şeylerdir. İnsanlar serbest olalım derken, sefaletin içine düşmektedirler ve nefislerine köle olmaktadırlar. Sefih medeniyetin kurmuş olduğu tuzakların en başında şüphesiz medya gelmektedir.

Bu asırda insanların ayaklarını ve boyunlarını değil, kalp, akıl, sır gibi latife ve duygularını zincirleyen medya, bu işi zorla değil, sevdirerek, bile bile tercih ettirerek yaptıran bir etkendir. Global medya holdingleri hedef kitle olarak bütün dünya insanlarını, özellikle çocukları, gençleri ve kadınları seçmiş bulunuyor.

Hakiki hürriyet (Hürriyet-i şer'iye, şefkat-i imaniyeden tevellüd etmektedir), yani gerçek hürriyet ise, iç hürriyettir ki, bunu sağlayan tek şey imandır. Bediüzzaman, "Demek ne kadar imana kuvvet verilse, hürriyet de o kadar kuvvet bulur" diyerek, insanı iç tutsaklıktan (nefisperetlik) kurtaran yegane şeyin iman olduğuna vurgu yapmaktadır.

Abstract

The humanity passed through centuries from various phases such as wildness and nomadism, being property, slavery, proprietorship and freedom. The contemporary man seems to be in the last phase in his social life, whereas in his inner worlds he lives in the slavery phase.

Freedom which is intrinsic to the definition of liberty is entirely different from the term freedom the contemporary man understands.

The men fall into misery and become slave to their self in order to be free. It is certain that the media is the prominent trap established by the dissipated civilization.

The media does not put a chain on the foot and necks of people but on their pleasing and feelings such as hearts, reasons and secrets. The media is a factor which carries out this not coercively but lead the people to prefer these acts. The global media companies selected the entire population of the world, especially children, youth and women as their target.

The real freedom (The Islamic freedom emerges from the compassion of faith), i.e., the real freedom is the inner freedom provided only by faith. Bediüzzaman states that "If the faith is so powerful, then the freedom becomes powerful" and emphasizes that faith is the mere instrument to save the men from the slavery to self.

Yasemin Yaşar

Sanat Tarihçi

Dipnotlar

1. Nursi, Bediüzzaman Said, Sözler, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul 2001, s. 649.

2. Nursi, Bediüzzaman Said, Münazarat, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul 1998, s. 55.

3. Nursi, Bediüzzaman Said, Tarihçe-i Hayat, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul 2001, s. 48.

4. Hocaoğlu, Durmuş, Kötülük, Toplumsal Kötülük ve Hürriyet, Köprü, Yaz/2001.

5. Tarihçe-i Hayat, s. 89.

6. Nursi, Bediüzzaman Said, Hutbe-i Şamiye, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul 2001, s. 103.

7. Nursi Bediüzzaman Said, Sünuhat, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul 2001, s. 60.

8. A.g.e., s. 61.

9. Hutbe-i Şamiye, s. 165.

10. Sözler, s. 291.

11. Aydıner, Furkan, "Medeniyet-i Sefahet" ve "Medeniyet-i Fazilet"in Mukayesesi, Köprü, Kış/2003

12. Nursi, Bediüzzaman Said, Lem'alar, 14. Lem'a, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul 2001, s. 124.

13. Sözler, s. 667.

14. Lem'alar, s. 198.

15. A.g.e., s. 203.

16. Nursi, Bediüzzaman Said, Şualar, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul 2001, s. 624

View the Original article

"Risale-i Nur’da Ahlâk" Mevzuuna Kısa Bir Bakış

2011-02-15T14:53:00.000-08:00

type='html'>A Short Outlook to the Issue of 'Ethics in Risale-i Nur'

Prof. Dr. Mustafa NUTKU'nun kaleminden...

Cemiyetlerin maddî ve manevî kalkınması, asâyişi, huzuru ve refahı, fertlerinin ahlakî yapısıyla yakından ilgilidir.

Gazete havadisleri veya bizzat karşılaşılan hadiseler vesilesi ile, cemiyetteki bazı insanların ahlâkî zaaflarından sadece "dert yanmakla" kalınır ve gereği yapılmazsa, şikayet sebepleri ortadan kalkmaz ve şikayetler devam edip gider. "Kırk gün karanlıktan şikayet etmektense, bir gün bir mum yakmak daha hayırlıdır."

İnsanların ferdî ve içtimaî meselelerinin odak noktasında bulunan ahlâk, çok geniş ve çok mühim bir mevzudur. İnsanlara ahlâk olarak neyi, niçin ve nasıl telkin etmek gerektiği, ferdî ve içtimaî hastalıkları önlemek ve gidermek için iyi bilinmeli ve iyi yapılmalıdır.

İnsanların maddî hastalıkları için nasıl mütehassıs hekimlere müracaat ediliyorsa, manevî hastalıkları için de, bu sahada ulaşılabilecek en iyi mütehassıs araştırılmalı; onun teşhis ve tedavi usulleri dikkate alınmalıdır.

Beşeriyetin en yüksek temsilcisi olan Peygamberimiz (a.s.m.), ahlâk hususunda da en önde gelen rehberimizdir. "Ben ancak güzel ahlâkı tamamlamak için gönderildim", "İslâm güzel ahlâktan ibarettir" gibi hadis-i şerifleriyle ahlâkın mahiyetine ve ehemmiyetine dikkatimizi çeken Resululllah'ın (a.s.m.) ahlâkının nasıl olduğu sorulduğunda Aişe validemiz; "Onun ahlâkı Kur'an ahlâkıydı" şeklinde kısa ve tatminkâr bir cevabı vermeyi kafi görmüştür.

Bediüzzaman da, "Yaşayan Kur'an" olan Peygamberimizi (a.s.m.) anlayabilmemiz için, onu "Rabbimizi bize tarif eden üç büyük küllî muarriften biri" olarak tanıtmağa çalıştığı Risale-i Nur eserlerinde, aynı zamanda bize en mühim ahlâk derslerini de vermiş olmaktadır.

Ahlâkı çeşitli bakış açılarından ele alan çok sayıda kitap vardır. Ahlâkın temeli semavî dinler ve onlar arasında da asliyetini bozulmadan muhafaza etmiş olan İslâm dinidir.

İnsanı kâinatın misal-i musağğarı (kâinatın küçültülmüş bir misali), eşref-i mahlukât ve arzın halifesi olarak yaratan Allah (c.c.) elbette uyması için ona yapması ve yapmaması icap edenleri de bildirmiştir ki, bunlar da âyetler ve hadisler başta olmak üzere İslâmî kaynaklarda mevcuttur.

Bu sebeple, ahlâk mevzuundaki İslâm dışı çeşitli felsefî görüşlerde boğulmamalı; İslâm ahlâkı üzerinde durulmalı; İslâm ahlâkının bilhassa Peygamberimizin (a.s.m.) örnekliğiyle lâyıkı ile tanıtılması yolunda mesai sarf edilmelidir.

Devam edecek...

View the Original article

"Risale-i Nur’da Ahlâk" Mevzuuna Kısa Bir Bakış 2

2011-02-15T14:08:00.000-08:00

type='html'>Bediüzzaman Said Nursi, âyet ve hadislerden süzülmüş manâlar halinde İslâm ahlâkı ile ilgili olarak eserlerinde geniş olarak bahsetmiştir. Bunlardan, kısaca ve özet olarak misal verebileceğimiz bazı mevzular şunlardır:

1- Güzel şeylerimiz gayrimüslimler eline geçtiği gibi, Batı ülkelerinin bize güzel görünen bazı ahlâkî hususiyetleri de semavî dinlerden ve bilhassa İslâm dininden alınmıştır. Sanki İslâm'ın yüksek ahlâkının bir kısmı İslâm ülkelerinde revaç bulmadığından darılıp onlara gitmiş ve onların bir kısım ahlâksızlıkları da, kendileri içinde çok revaç bulmadığından, İslâm ülkelerinin ahlâkî değerler pazarına getirilmiştir.

2- Bir ülkenin ilerleyebilmesinde en sağlam esaslardan biri olan; "Ben ölsem milletim sağ olsun. Çünkü milletimin içinde bir hayat-ı bakiyem var." düşüncesi, aslında din-i Hak'dan ve iman hakikatlerinden çıkar; onun asıl kaynağı İslâmî imandır.

Buna tamamen zıt olan, "Benden sonra tufan" kötü seciyesiyle yaşayan bir adam; "Ben susuzluktan ölsem, hiç yağmur bir daha dünyaya gelmesin. Eğer ben saadet görmesem, dünya istediği kadar bozulsun." diyebilir ki, âhireti bilmemekten ve dinsizlikten çıkan bu sözler, insan cemiyetleri için manevî bir zehir gibidir ve cemiyetlerin içine düştüğü zaaf ve sefaletin de başlıca sebebidir.

Çünkü, herkesin millet menfaatini düşünmeyip, şahsî menfaatini düşünmesi halinde, bin adam bir adam hükmüne düşer.

Ruhuyla, canıyla, fikriyle ve vicdanıyla; "Biz ölsek hakikat dini İslâmiyet hayattadır, milletim sağ olsun; sevab-ı uhrevî bana kafidir. Milletimin hayatındaki manevî hayatım beni yaşattırır, âlem-i ulvîde beni mütelezziz eder." diyebilenlerin teşkil ettikleri insan cemiyetlerinin yüksek özellikleri ve bunların semereleri, tarihin şahadetiyle de sabittir.

Bu yüksek haslet, aslında hakikî dindarlığın, İslâm dininin muktezasıdır ve cemiyetimizin maddî ve manevî bir çok hastalıklarına karşı bir deva hükmündedir. Bunun gibi, ahlâkın esası olan ahlâk-ı İslâmiye'yi lâyıkı vechile, mantıkî, ilmî, delilleriyle tanıtmak, hem fertlerin hem de onların teşkil ettikleri cemiyetlerin ve bütün küre-i arzın sulhu, sükûnu, huzuru, refahı ve saadeti için büyük bir ihtiyaçtır.

3- Bediüzzaman, Peygamberimizin (a.s.m.) gençliğinden itibaren taşıdığı "Muhammedü'l-Emîn" sıfatına da dikkati çekerek, insan ahlâkının inşasında her şeyden önce ve ona lazım olan "doğruluk" üzerinde ısrarla durur ve küllî bir hakikatin, cüzleri ile münasebetini göstererek gerekçelerini açıklar.

Doğruluğun, niçin içtimaî hayatımızın esası olduğunu, küfrün bütün çeşitleriyle yalan; imanın ise doğruluk olduğunu, bu sırra binaen doğruluk ve yalancılık arasında hadsiz bir mesafe olduğunu, şark ve garp kadar birbirinden uzak olması icap ettiğini, nâr ve nur gibi birbirine girmemesi lazım geldiğini, doğruluğu içimizde ihya edip onunla manevî hastalıklarımızı tedavi etmemizin zaruri olduğunu, zihinlere kabul ettirecek bir mana genişliği ile beyan eder.

4- Bediüzzaman'ın insanların ahlâkî eğitimi mevzuunda yapılacak çalışmalar için üzerinde ehemmiyetle durup dikkat çektiği diğer mühim bir mevzu, fertlerde âhiret akîdesinin tesisine ve kuvvetlenmesine çalışmaktır.

Ahiret akidesinin ruhî faydalarının ve içtimaî hayattaki müspet neticelerinin pek çok olduğundan bahsederek buna dair misaller verir ve insan hayatının, içtimaî hayatının, saadetinin ve kemalinin esasını ahiret akidesinin teşkil ettiğini belirtir.

Bediüzzaman, bu mühim mevzuu Kur'an-ı Kerim'in üçte birini teşkil eden haşir meselesi ile ilgili ayetlerden ve hadislerden süzülmüş manalar halinde aklî, mantıkî deliller göstererek gerekçeleriyle geniş bir şekilde açıklar.

Bu açıklamalarında insan cemiyetlerindeki gençlerin, çocukların, ihtiyarların ve insan cemiyetlerinin en küçük birimi olan ailenin ahiret inancı yönünden durumlarını ayrı ayrı ele alır ve tahlil eder. Onun bu tahlillerini özetlersek:

a) İçtimaî hayatta dinamik unsur olan gençlerin şiddetli galeyana gelebilen hislerini, ifratkâr nefis ve arzularını, tecavüzlerden, zulümlerden, tahribattan koruyan ve içtimaî hayatın iyi cereyanını temin eden yalnız Cehennem fikri olabilir. Cehennem endişesi olmazsa, "el-hükmü li'l-galip" kaidesiyle, sarhoş delikanlılar, hevesleri peşinde zayıflara dünyayı cehenneme çevirebilirler ve yüksek insaniyeti gayet süflî bir hayvaniyete dönüştürebilirler.

b) Çocuklar, gayet mukavemetsiz olan ruhî mizaçlarında, ancak Cennet fikriyle bir ümit bulup, etraflarında kendileri gibi çocukların ve büyüklerin ölümleri karşısında tahammül gösterebilirler.

c) İhtiyarlar, ölüm ve yok olmak fikrinden gelen dehşetli yeise karşı, ancak dünyadaki ölümlerinden sonra, âhirette bâki hayata kavuşmak ümidiyle mukabele edebilirler.

d) Aile hayatının saadeti, hakikî hürmet ve samimî merhamete dayanır. Dünya hayatında evlilikle kısacık bir beraberlikten sonra ebedî bir ayrılığa uğrayan arkadaşlık, esassız, muvakkat, hayvan gibi bir cinsî rikkat, sun'î bir hürmet ve merhamet verebilir. Hayvanlarda olduğu gibi, başka menfaatler ve diğer galip hisler, o hürmet ve merhameti mağlûp edip, o dünya cennetini cehenneme çevirebilir.

Özetle verilen bu misallerde görüldüğü gibi, âhiret akidesinin neticeleri insanlardan çıkınca, aslında çok yüksek ve mühim olan insaniyetin mahiyeti murdar bir ceset hükmüne dönüşebildiğinden, Bediüzzaman ahlâk mevzuunda cemiyet üzerinde müessir olmaya çalışılırken, insanın ferdî ve içtimai hayatının, saadetinin, kemâlinin esasını teşkil eden âhiret akidesini, haşri, vicdanlarda ve şuurlarda yerleştirmeye çalışmanın önemine dikkati çeker.

5- Bediüzzaman, kâinatta dindarlık ile dinsizliğin Hz. Âdem (a.s.) zamanından beri cereyan edip geldiğini ve kıyamete kadar devam edeceğini belirterek, insanları dindarlık saflarına davet eder.

6- Dinsizliğe karşı dindarlığın bu zamanda takip edebileceği en selâmetli bir yol ve hareket tarzının, aynen ihtiyar bir annenin şefkatle evlâdını tehlikeden kurtarmak için yılmadan ve hiç vazgeçmeden fedakârane didinmesi gibi, akılları tenvîr ve kalpleri mutmaîn etmek için yılmadan feragatle ve şefkatle yapılacak "nuranî bir müdafaa" olabileceğini söyler.

7- Felsefe-i tabiiyenin karanlık fikirleriyle, medeniyetin kötülüklerini iyilik zannederek insanlık âlemini sefahate ve dalâlete sevk eden Avrupa'nın bozuk kısmının tesiri altında, bütün dünyanın ve bilhassa İslâm âleminin ekser yerlerinde dinin, çeşitli tazyikler altında tutulmakta veya ihmâle uğramakta olduğuna dikkati çeker.

devam edecek...

View the Original article

Hoşgeldin ey nebi....

2011-02-15T13:23:00.000-08:00

type='html'>

''Kâinatta görünen hüsn-ü san'at dahi risalet-i Ahmediyeye (a.s.m.) delâlet ve şehadet eden kat'î bir delildir.
Zira, şu ziynetli masnuatın cemali, hüsn-i san'at ve ziyneti izhar eder.
San'at ve suretin güzelliği, Sânide güzelleştirmek ve ziynetlendirmek isteği mevcut olduğuna delâlet eder.
Güzelleştirmek ve zînetlendirmek sıfatları, Sâniin san'atına olan muhabbetine delâlet eder.
Bu muhabbet ise, masnuatın en ekmeli insan olduğuna delildir.
Çünkü o muhabbetin mazhar ve medarı insandır.
İnsan dahi masnuatın en câmi ve en garibi olduğundan, şecere-i hilkate bir semere-i şuuriyedir.
İnsan bir semere gibi olduğu cihetle kâinatın eczası arasında en câmi ve baîd bir cüzdür.
İnsan zîşuur ve câmi olduğu cihetle, nazarı âmm, şuuru da küllî olur.
Nazarı âmm olduğundan şecere-i hilkati tamamıyla görür, şuuru da küllî olduğundan, Sâniin makasıdını bilir.
Öyleyse, insan Sâniin muhatab-ı hâssıdır.
Bediüzzaman..

View the Original article

"Risale-i Nur’da Ahlâk" Mevzuuna Kısa Bir Bakış-3

2011-02-15T12:38:00.001-08:00

type='html'>8- Buna rağmen, dindarların, zalim düşmanlarına ve dinde alâkasızlara karşı her çareye başvurarak haklarını müdafaa ve hâkimiyetlerini idame ettirmek ve dinde alâkasızlığı kırmak için, aynen zalimlerin tarzında, izafî adaletle iktifa, siyaset topuzuyla hareket ve menfî bir şekilde maddî ve manevî tahripten kaçınmayarak boğuşmaya atılmalarının; çekici, fakat pek tehlikeli, gürültülü ve korkulu olup kazanç ihtimâli az, fakat zarar ihtimâli pek fazla bir yol olduğunu ve bundan sakınılması gerektiğini belirtir.

9- Bu durumda, tam ve mutlak adâlet dersiyle, içtimâî hayatta emniyet, selâmet, insaf, uhuvvet ve muhabbeti temin edip Kur'ânî ve nuranî ispatlarla insanları ikna ve irşad etmek suretiyle, Hak yolunda tamirci ve müsbet bir tarzda çalışmayı tavsiye eder.

10- "Vazifemiz hizmettir. Muvaffakiyet, muzafferiyet vazifemiz değildir. O, vazife-i İlâhiyedir. Vazife-i İlâhiyeye karışmak haddimiz değil." diyerek her dindarlığın özü olan ihlâsla, Allah rızası için, îman hakikatlerine hizmet etmekte maddî muvaffakiyeti esas tutmamak ve sırf uhrevî neticeye müteveccih olmak gerektiği şeklinde verdiği çok mühim ölçüyle hareket edilmesinin önemini ısrarla vurgular.

11- Anarşi ve terör, maalesef asrımızın gündemden düşmeyen bir belası olmaya devam etmektedir. Anarşi ve terörün sebepleri, önlenmesi ve giderilmesiyle alâkalı çok mühim ferdî ve içtimaî ahlâk reçeteleri veren Bediüzzaman'ın, bu hususta mahkeme müdafaalarında da tekrarladığı mühim bir ahlâkî reçetesi vardır:

"Bu milletin ve bu vatanın hayat-ı içtimaiyesini anarşilikten kurtarmak ve büyük tehlikelerden halâs etmek için beş esas lâzımdır ve zarurîdir:

Birincisi: Merhamet

İkincisi: Hürmet

Üçüncüsü: Emniyet

Dördüncüsü: Haramı helali bilip haramdan çekinmek

Beşincisi: Serseriliği bırakıp itaat etmektir."

Bediüzzaman'ın bu ahlâk reçetesinin her bir maddesinin ayrı ayrı çok iyi tahlil edilip anlamaya ve anlatılmaya, kabule ve kabul ettirilmeye, yaşamaya ve yaşatılmaya çalışılmasının, ferdî ve içtimaî ahlâkımıza katkı ve faydası çok büyük olabilir.

12- Asrımızdaki ahlâkî meselelerin bir kısmının da, "aşk" kelimesine yüklenen bazı yanlış, sadece nefsanî ve eksik manalarla ilgili olduğu inkâr edilemez.

Bediüzzaman, Risale-i Nur'da "şiddetli muhabbet" dediği aşkın hakikî olanının dersini de verir. Bu kelimeyi en büyük günahlardan zinanın ve ona yakın günahların kılıfı veya çeşitli kitle iletişim vasıtalarında reyting, yazılı basın ve neşriyatta da yüksek tiraj ve rantiyecilikle maddî menfaat için istismar malzemesi olarak kullananlara mukabil o, aşkın hakikîsini ve en yüksek manâda olanını açıklar.

Aşkın, öncelikle ona en lâyık ve hakikî mâşuk olan Allah'a (c.c.) ve ondan sonra da Allah'ın (c.c.) hesabına O'nun mahlukâtına ve mutlaka meşru dairede olması gerektiğinden geniş şekilde bahsederek, bunun aksinin tehlikelerine dikkat çeker. Şefkatin, aşktan da üstün bir his olduğunu ve mesleğinin dört esasının ilkini teşkil ettiğini belirtir.

13- Türkiye'deki Batılılaşma hareketinin ilk dönemlerinde, öz manevî değerlerimizi hafife alıp, bilim ve teknikte bizi geçmiş Avrupa ve Amerika ülkelerine karşı marazî bir aşağılık duygusunu hissedenler ve bunu içinde bulundukları cemiyette, dehşetli bir manevî hastalık halinde başkalarına da bulaştırmaya çalışanlar, maalesef olmuştur.

İslâmiyet hakikatleri, hem manen hem de maddeten terakkiye vesile olduğu halde; "Din terakkiye manidir" teranesiyle yapılan hakikat tahrifâtıyla, dinî inançlarına bağlılık gösteren Müslüman halkımız hafife alınmış, hor görülmüş ve yıllarca tedirgin edilmiştir. Maalesef halkımızdan bu tahrifata kapılanlar da olmuş ve hakikat dini olan İslâm'dan koparak hem kendilerinin hem de onları taklit ile aldananların ebedî hayatlarını mahvetmişlerdir.

Temelleri ve kaynakları bakımından hakikatte yine İslâm'ın malı olan fen ve sanatı, tevhid nuruyla yoğurarak, Kur'an'ın bahsettiği tefekkür ve mana-yı harfî nazarıyla, yani onun sanatkârı ve ustası namı ile onlara bakmaya ve baktırmaya çalışmak, ferdî ve içtimaî ahlâkımızın çok mühim hedeflerinden biri olmalıdır. O dehşetli manevî buhran devirlerinde yaşamış ve maneviyatları, ebedî hayatları mahvolan o nesli görmüş olan Bediüzzaman, ahlâk problemimizin bu yönü üzerinde de fevkalade müessir ve mükemmel yapıcı faaliyetleri göstermiş; yüz binlerce kişinin imanlarının ve ebedî hayatlarının kurtulmasına vesile olmuştur.

Netice olarak, Risale-i Nur eserlerinde Kur'an ve hadislerden süzülmüş manalar halinde en mühim hakikatleri anlayışımıza yaklaştırmaya çalışıp bizim istifademize sunarak -kendi tabiriyle- bu mevzuda "tercümanlık" yapan Bediüzzaman'ın, eserlerindeki imanî ve diğer hususlar yanında, yukarıda kısa ve özet olarak vermeye çalıştığımız bazı örneklerdeki gibi, insanlığa ders verdiği ahlakî prensipleri de anlamaya ve tatbike çalışmak, asrımız insanlarının çok mühim bir ihtiyacıdır.

Öz

Cemiyetlerin maddî ve manevî kalkınması, asâyişi, huzuru ve refahı, fertlerinin ahlakî yapısıyla yakından ilgilidir.

İnsanların ferdî ve içtimaî meselelerinin odak noktasında bulunan ahlak, çok geniş ve çok mühim bir konudur. İnsanlara ahlak olarak neyi, niçin ve nasıl telkin etmek gerektiği, ferdî ve içtimaî hastalıkları önlemek ve gidermek için iyi bilinmeli ve iyi yapılmalıdır.

Bu çalışmada Bediüzzaman Said Nursi'nin, eserlerinde genişçe olarak bahsettiği ahlak konusuyla ilgili görüşleri kısaca özetlenmektedir.

Abstract

The material and spiritual development, the security, peace and welfare of societies are closely related to the ethical features of their members.

Ethics is a very broad and important issues, which stands in the focal point of the personal and social affairs of the human being. What should be suggested, why and how as good ethics should be well-known and properly conducted in order to prohibit and remove the individual and social diseases.

This work summarizes Bediüzzaman Said Nursi's views on ethics shortly, which is a broad subject in his works.

Mustafa NUTKU

Prof. Dr.

View the Original article

İslam ve bizler sitesi islam makalelerine devam

2011-02-15T12:29:00.001-08:00

İslam ve bizler sitesi islam makalelerine devam

Konya özel yurt

2011-01-22T09:31:00.000-08:00

Doğanhisar ufuk yurdu

Doğanhisarın yurtları

Doğanhisardaki yurtlar

Doğanhisar yurdu

Konya Doğanhisar yurdu

İslamiyetin emirlerine uygun bir hayat yaşamak bize ne kazandıracak ?

2010-11-05T03:25:00.001-07:00

Allahü teâlâ, kullarına çok acıdığı için, rahat ve saadet menbaı olan dinlerini gönderdi. Dinlerin sonuncusu İslam dinidir. Diğer dinler, kötü insanlar tarafından değiştirildi. Müslüman olsun, kâfir olsun, herhangi bir insan, bilerek veya bilmeyerek İslamiyet’e uygun yaşarsa, dünyada hiç sıkıntı çekmez. Rahat ve neşe içinde yaşar. Şimdi Avrupa’da ve Amerika’da İslamiyet’e uygun çalışan kâfirler böyledir. Fakat, kâfirlere ahirette hiç sevap ve mükafat verilmez. Böyle çalışan, eğer Müslüman ise, ahirette de sonsuz saadete kavuşacaktır.

Sual: Bir Müslüman olarak insanlara karşı nasıl davranmalıyız?
CEVAP
Herkes çevresinde ve işyerinde çeşitli karakterde insanlarla karşılıyor. Bir Müslüman olarak onlara karşı hareketlerimizi bilmemiz gerekir. İmam-ı Gazali hazretleri insanları dört kısma ayırmaktadır:
1- Yiyip içmek ve zevk etmekten başka bir şey bilmeyenler.
2- Şiddet, zulüm ile hareket edenler.
3- Hile ile etrafındakileri aldatanlar.
4- Güzel ahlak sahibi olan, gerçek Müslümanlar.

Unutmamak gerekir ki, her insanın kalbinden Allahü teâlâya giden bir yol vardır. Bütün mesele, bu yoldan İslam nurunun insanlara ulaştırılmasıdır. O nuru kalbinde hisseden bir insan, hangi kısımdan olursa olsun, yaptığı kötülüklere pişman olur ve doğru yolu bulur.

Eğer bütün insanlar, İslam dinini kabul etseler, dünyada kötülük, hile, savaş, anarşi ve zulüm kalmazdı. Bunun için, tam ve mükemmel bir Müslüman olmaya gayret etmek ve Müslümanlığın esasını ve inceliklerini izah ederek, ve kendimiz de yaşayarak bütün dünyaya yaymak, herkesin boynuna düşen bir borçtur. Bunu yapmak cihad olur.

Hangi dinden olursa olsun bütün insanlara, dinimizin emrettiği şekilde, daima tatlı dil ve anlayışla hitap etmelidir. Müslüman olmayanın yüzüne karşı, kâfir, dinsiz diyerek, onun kalbini incitmenin günah olduğu, böyle söyleyenin cezalandırılması gerektiği, fıkıh kitaplarında yazılıdır. Maksat, herkese İslam dininin yüceliğini anlatmaktır. Bu cihad da, ancak tatlı dille, sabır, ilim ve imanla olur.

Bir kimseyi bir şeye inandırmak isteyenin önce kendisinin ona inanması şarttır. Mümin ise, hiçbir zaman sabrını kaybetmez ve inandığını anlatmakta zorluk çekmez. İslam dini kadar, açık ve mantıki hiçbir din yoktur. Bu dinin esasını anlayan, herkese bu dinin biricik hak din olduğunu kolaylıkla ispat edebilir.

Kâfir olmak, yani Müslüman olmamak, her zaman ve her yerde kötüdür. Çünkü küfür, insanı dünyada ve ahirette felakete götüren zararlı bir inanış ve bozuk bir yaşayıştır. Bununla beraber, başka dinden olan kimselerin hepsini, kötü huylu bir insan kabul etmemelidir. İçlerinde iyiliğe elverişli kimseler bulunabilir.

Allahü teâlâ, İslam dinini, insanların dünyada rahat ve huzur içinde, kardeşçe yaşamaları ve ahirette sonsuz azaplardan kurtulmaları için göndermiştir. Kâfirler, yani Müslüman olmayanlar, bu saadet yolundan mahrum kalmış zavallı kimselerdir. Bunlara, acımalı ve incitmemelidir! Bunları gıybet etmek bile haramdır. Bunlar, şeytanın veya Müslümanlıktan haberi olmayanların aldattıkları zavallı kimselerdir. Bunların çoğu, Allahü teâlânın rızasına kavuşmak için, yanlış yola saptırılmış insanlardır. Biz bunlara sabır ile, tatlı dille, akıl ve mantık ile doğru yolu göstermeliyiz!

İslam dini, ırk, milliyet, siyasi inanç, dil ve tahsil seviyesi ayırmaksızın, her insanın şeref ve itibarına hürmet eder. Herkes aynı haklara, aynı itibara sahiptir. Ferdin, muayyen bir topluluğun, hatta yalnız Müslümanların değil, bütün insanlığın, hür ve medeni bir hayat seviyesine ulaşmasını emreder. Bu sebeplerden dolayı da, yabancılar arasında Müslümanlık yayılmaktadır. Allahü teâlâ, Kur'an-ı kerimde bütün insanları doğru yolda bulunmaya davet ediyor. Doğru yola kavuşan insanın, geçmişteki bütün günahlarını affedeceğini vaad buyuruyor.

İslam ahlakı ile yaşamak
Ateist genç diyor ki:
Din insanları uyuşturur, tembel yapar, sağlıklı düşünemez, çalışmayı, ilerlemeyi engeller, binlerce yasak ve emirlerle insanı köle haline getirir. Kısaca yaşamı zindan eder. Hiçbir kayda ve şarta yani bir kurala bağlanmayan ise, huzur içinde yaşar.
CEVAP
Bu sözlerin hiçbir ilmi değeri yoktur. Kuralsız yaşamak insanlara mahsus değildir. Emir ve yasaksız toplum hayal edilemediği gibi, beraber yaşayan iki kişiye bile kurallar gerekir. Birisi uyurken ötekinin gürültülü şekilde çalışması uygun olur mu? Kuralsız toplum olmaz. Kuralsız oyun bile olmaz. Yolda yürümekte bile kural gerekir. Trafikteki kurallar olmasa ne olur? Elbette kargaşa olur.

İnsanların, sağlam ve rahat, neşeli yaşamaları ve ahirette sonsuz mutluluğa kavuşmaları için Allahü teâlâ, insanlara gerekli bütün nimetleri yarattı. Bunlardan nasıl yararlanacağımızı, nasıl kullanacağımızı, Peygamberleri aracılığı ile gönderdiği kitaplarında bildirdi. Bu bilgilere Din denir.
İslamiyet’in koyduğu kurallar, sadece ahirette değil, dünyada da rahat içinde yaşamaya sebep olur. Bir ateist bile, İslam ahlakına uygun yaşarsa, dünyada rahat ve huzur içinde olur. Mesela, bir eczanede yüzlerce ilaç vardır. Her ilacın kutusunda tarifesi vardır. İlacı, tarifeye uygun kullanan, yararını, tarifeye uymayan zararını görür. Yeni bir makine, cihaz imal edilince, içine prospektüsü [tarifesi] konur. O cihazı yapan, aletin sağlıklı çalışabilmesi için nelere dikkat edilmesi gerektiğini bilir. İnsanları yoktan yaratan da, onun sağlıklı çalışabilmesi için ne yapması gerektiğini elbette bilir. Kur’an-ı kerimde, (Yaratan hiç bilmez mi?) buyuruluyor. (Mülk 14)

İşte İslam ahlakına uygun yaşayan insan, inanmasa bile Allah’ın yarattığı nimetlerden fayda görür. Branşında uzman olan bilim adamı, incelediği zaman İslamiyet’in o hususta bildirdiği kuralın faydalarını bulur. Yabancı bir bilim adamı diyor ki: “Namazdaki hareketler beden için çok faydalı jimnastik hareketleridir. Gün gelecek, [Bağnaz olmayan] doktorlar bunu reçetelerine yazacaklardır.”

Oruç, zekat, sadaka [yardımlaşma], sünnet olmak, temizlik, az yiyip az içmek, az uyumak, istişare, kanaat, tevekkül, sabır, kul hakkı, adalet için yazılıp çizilenleri çok kişi biliyor. Bunların tam ve en iyi şekli İslam ahlakında vardır. Bir ateist bile bunları uygulasa dünyada faydasını görür. Müslüman olarak uygularsa, o zaman kalbinde sevgiden hasıl olan Allah korkusu da olacağı için, hiç kimse olmasa bile, hiç kimse anlamasa bile, hiç kimse yakalayamasa bile, bu kurallar dışına çıkmaz, başkasına zarar vermez. Veriyorsa, sevgisinde, kusur var demektir. Bunun suçu da kurallarda değil, kendisindedir.

Kurallara uyabilmek için beden ve ruh sağlığı çok önemlidir. Rahat, huzur buna bağlıdır. Bunun önemi gün geçtikçe daha iyi anlaşılmaktadır. Halbuki bu 1400 küsur yıldır İslam ahlakının temeli olup, emir ve tavsiyelerin başında yer almaktadır. Bir hadis-i şerifte İslami bilgilerin beden ve ahlak bilgisi olarak ikiye ayrıldığı, bu ilimler içinde bedeni koruyan sağlık bilgisi ile ruhu koruyan din ahlak bilgisinin önemi bildirilmektedir. Demek ki her şeyden önce, ruhun ve bedenin zindeliğine çalışmak İslamiyet’in emridir. Hatta İslamiyet, beden bilgisini, din bilgisinden önce öğrenmeyi emrediyor. Çünkü, bütün iyilikler, bedenin sağlam olması ile yapılabilir. İslamiyet’te ruh temizliği esastır. Yalancı, hilekâr, insanları aldatan, haksızlık eden, insanlara yardım etmeyen, büyüklenen, yalnız kendi çıkarını düşünen bir kimse, ne kadar ibadet ederse etsin, hakiki bir Müslüman sayılmaz.

Mükemmel insan
Yukarıdaki yazımızda, bir ateistin bile, inanmadığı halde, İslam’ın güzel ahlakına uygun yaşadığında, dünyada rahata kavuşacağını bildirmiştik. Şimdi mükemmel insanı bildiriyoruz.

Mükemmel insan nasıl olur? Bazı vasıfları şöyledir:

Güler yüzlü, tatlı dilli, doğru sözlüdür. Kızmaz, kızsa da zararlı iş yapmaz. Büyüklenmez, son derece mütevazı, alçak gönüllüdür. Kendisine başvuran herkesi dinler ve imkan buldukça yardım eder. Vakarlı, kibar, ağır başlı, haysiyetlidir. Ailesini ve vatanını sever. Ana babasına, hocasına, âmirine karşı saygılıdır. Kumar oynamaz, uyuşturucu kullanmaz, sarhoş olmaz, yalan söylemez, hırsızlık, gasp yapmaz, kimsenin hakkına tecavüz etmez. Hiç kimsenin canına, malına, ırzına dokunmaz. Hasetçi değildir. Başkasının zararına sevinmez. Onlara karşı kin beslemez. Üç günden fazla dargın durmaz, küsmez. Yumuşaktır, fakat pasif değildir. Cömerttir, cimri değildir. Dedikodu etmez, suizanda bulunmaz. Sözünde durur kimseyle alay etmez, onlara zulmetmez. Hainlik etmez. Sahtekâr değildir. Fitne çıkarmaz, özür dileyeni affeder. Vaktini boş geçirmez. Lüzumsuz şeylerle uğraşmaz. Ancak faydalı şeylerle meşgul olur.

Yukarıdaki emir ve yasaklar sadece İslamiyet’te vardır. Müslüman, bu emir ve yasaklara uyduğu ölçüde mükemmel insandır. Tam uyabilirse mükemmelliği de tam olur. Allahü teâlânın evliya kulları böyledir. İslam dini kadar, açık ve mantıki hiçbir din yoktur. Bu dinin esasını anlayan, seven ve uygulayan bir kimse, dünya ve ahirette mutlu olur. Eğer bütün insanlar, İslam ahlakı üzere yaşasalar, dünyada ne kötülük, ne hile, ne savaş, ne şiddet ve ne de zulüm kalırdı. Bunun için, mükemmel bir insan olmaya gayret etmek lazımdır.

Yukarıdaki hususlar İslamiyet’in emirleridir. Yerimizin müsaadesi ölçüsünde birkaçını alalım. İyi insan, iyi ahlaklı insan demektir. Hadis-i şeriflerde buyuruluyor ki:
(Ahlakınızı güzelleştiriniz.) [İbni Lal]

(Sizin imanca en güzeliniz, ahlakça en güzel olanınızdır.) [Hakim]

(Ben güzel ahlakı bildirmek için gönderildim.) [Beyheki]

(Güzel ahlak, senden kesilen akrabanı ziyaret etmek, sana vermeyene vermek, sana zulmedeni affetmektir.) [Beyheki]

(Din, güzel ahlaktır.) [Deylemi]

(En faziletli mümin ahlakı en güzel olandır.) [Tirmizi]

(Mallarınızla herkesi memnun edemezsiniz. Güler yüz ve tatlı dil ile, güzel ahlakla memnun etmeye çalışınız!) [Hakim]

(Yumuşak davran! Sertlikten sakın! Yumuşaklık insanı süsler, çirkinliği giderir.) [Müslim]

(En iyi kimse, huyu en güzel olandır.) [Buhari]

(Yumuşak huylu kimseye, dünya ve ahiret iyilikleri verilmiştir.) [Tirmizi]

(Halka kolaylık, yumuşaklık gösteren Müslümanın Cehenneme girmesi haramdır.) [İ. Ahmed]

Bir kimse Resulullah efendimizden nasihat istedi, (Kızma, sinirlenme) buyurdu. Birkaç kere sorunca, hepsine de (Kızma, sinirlenme) buyurdu. (Buhari)

Güzel ahlak hakkında İslam âlimleri buyuruyor ki:
Her binanın bir temeli vardır. İslam’ın temeli de güzel ahlaktır. Güzel ahlak; güler yüzlülük, cömertlik ve kimseyi üzmemek demektir. Güzel ahlakın en azı, meşakkatlere göğüs germek, yaptığı iyiliklerden karşılık beklememek, bütün insanlara karşı şefkatli olmaktır. Güzel ahlak, Yaratandan dolayı, yaratılanları hoş görüp, onların eziyetlerine sabırdır. Bir Müslümana çatık kaşla bakmak haramdır. Güler yüzlü olmayan mümin sıfatlı değildir. Herkese karşı güler yüzlü olmalı. Kısacası Müslüman, hasreti çekilen insan demektir.

Yahya Kemal Beyatlı ÖLÜM Temalı Şiiri SONBAHAR

2010-11-05T03:19:00.000-07:00

Sonbahar

Fani ömür biter,Bir uzun sonbahar olur.
Yaprak, çiçek ve kuş dağılır, tarümar olur.
Mevsim boyunca kendini hissettirir veda;
Artık bu dağdağayla uğuldar deniz ve dağ.
Yazdan kalan ne varsa olurken haşır neşir.
Günler hazinleşir, geceler uhrevileşir;
Teşrinlerin bu hüznü geçer ta iliklere.
Anlar ki yolcu yol görünür selviliklere.

Dünyanın ufku gözlere gittikçe tar olur.
Her gün sürüklenip yaşamak ruha bar olur.
İnsan duyar yerin dile gelmiş sükutunu;
Bir başka musikiiye geçiş farz eder bunu.

Teslim olunca vadesi gelmiş zevaline,
Benzer cihana gelmeden evvelki haline.

Yaprak nasıl düşerse akıp kaybolan suya
Ruh öyle yollanır uyanılmaz bir uykuya:
Duymaz bu anda taş gibi kalbinde bir sızı;
Fark etmez anne - toprak ölüm maceramızı.

Yahya Kemal Beyatlı

İslamiyette kulluk şuuru kazanabilmek

2010-11-05T03:17:00.001-07:00

"Neler kaybetti insan, Kul'a kulluk uğruna, Ah bir erebilseydik, "Kul" olmanın şuuruna..."

Ahirette kimse kimseyi tanımayacak

2010-11-05T03:14:00.000-07:00

3 Yerde Kimse Kimseyi Hatırlamaz

Hz. Âişe radıyallâhü anhâ vâlidemiz anlatıyor:

(Bir gün) cehennemi hatırlayıp ağladım. Resûlüllah (s.a.v.):

*** Niye ağlıyorsun? diye sordu.

*** Cehennemi hatırladım da onun için ağladım! Siz, kıyâmet günü, âilenizi hatırlayacak mısınız? dedim.
Buyurdu ki:
*** üç yerde kimse kimseyi hatırlamaz:

1) Mîzan yanında; tartısı ağır mı geldi, hafif mi öğreninceye kadar.

2) Sahifelerin uçuştuğu zaman; kendi defteri nereye düşecek, öğreninceye kadar… Sağına mı, soluna mı; yoksa arkasına mı?

3) Sıratın yanında; cehennemin iki yakası ortasına kurulunca, bunu geçinceye kadar.

Bugünün güzel sözleri , islam ve bizler sitesi

2010-11-05T03:03:00.000-07:00

MazLuM oL, ZaLiM OlmA...UzuL de asla UzEn OLmA.....

Bana okuduğum kitapların en güzelinin hangisi olduğunu sorarsanız, Söyleyeyim: ANNEM'dir.

Rabbim Senin Sevdiğini Sevdir Bize,
Rabbim Senin Sevdiğine Sevdir Bizi.

AMİN

Cumanız mübarek hayırlı olsun inşaallah

2010-11-05T02:58:00.000-07:00

فتوكل على الله انك على الحق المبين

O halde sen Allah’a güvenip dayan çünkü sen apaçık hakikat üzerinesin.(Neml 79)

Rabbimiz bizleri apacık hakikat üzerinde yaşayanlardan amellerini apaçık hakikate göre işleyenlerden kılsın

Rabbim bizlere hakikate tabii olmanın izzetini ve idrakini nasip etsin

Yalnızca Allaha güvenip dayanan kullarından kılsın.

(BÜLENT KOCA)

Amin

Facenin islami paylaşımları

2010-10-03T23:02:00.000-07:00

Facebook Videoları

Facebook Video Arama ve Paylaşma

Tezzat en güzel videolar

Son Gündem Facebook Videoları

Doğanhisar hakkındaki yerler

2010-10-03T22:52:00.000-07:00

ARI TİCARET

VESTEL DOĞANHİSAR

DOĞANHİSAR TİCARET

Hz Ebubekir ve imanı

2010-09-04T01:18:00.001-07:00

Hz. Ebû Bekir'in îmânı

Hz. Ebû Bekir, diline hâkim olmak, lüzûmsuz hiçbir şey konuşmamak için mübârek ağzına taş koyardı. Mecbûr kalmadıkça aslâ dünya kelâmı konuşmazdı. Hadîs-i şerîfte buyuruldu ki:(Ebû Bekir'in îmânı, bütün mü'minlerin îmânı ile tartılsa, Ebû Bekir'in îmânı ağır gelir.) Peygamber efendimizin ilk halîfesi ve peygamberlerden sonra insanların en üstünü olmak fazîleti, üstünlüğü, sadece Hz. Ebû Bekir'e nasîb olmuştur. O, dîni kuvvetlendirmek, Peygamber efendimizi memnûn etmek için malını vermekte, düşmana karşı cihâd etmekte, hep önde olmuştur.Hadîd sûresinde meâlen buyuruldu ki:(Mekke-i mükerremenin fethinden önce, malını veren ve cihâd eden kimseye, fetihten sonra malını dağıtan ve cihâd edenden daha büyük derece vardır. Allahü teâlâ hepsine Cenneti va'detti.) Bu âyet-i kerîmenin, Hz. Ebû Bekir'in fazîletini ve derecesinin yüksekliğini gösterdiğini âlimlerimiz söz birliği ile bildirmişlerdir.Tevbe sûresinde de, önce îmâna gelenlerden, her fazîlette öne geçenlerden, Allahü teâlânın râzı olduğu bildirilmiştir.Tebük gazâsında, Resûlullah, herkesin yardım yapmasını emir buyurunca, herkes malının bir kısmını getirip verdi. Hz. Ömer, her zaman en çok yardımı yapan Hz. Ebû Bekir'i, bu defa geçeyim diye, malının yarısını alıp getirdi. Sonra Hz. Ebû Bekir de malını getirip teslîm etti. Peygamber efendimiz sordu: - Yâ Ömer, evine ne kadar mal bıraktın?- Yâ Resûlallah, bu kadar da eve bıraktım.

HZ. Ebubekir 'in iman çağrısı

2010-09-04T01:17:00.002-07:00

Gelin îmân edin

Hz. Ebû Bekir, yeni Müslüman olmasının aşk ve şevkiyle, Mescid-i Harâma vardığında, dayanamayıp, müşrikler tarafına dönerek seslendi:- Bütün kâinâtın yaratıcısı olan Allahü teâlâyı bırakıp, niçin gidip, bu âciz putlara tapıyor, onlara yüz sürüyorsunuz. Gelin, Allaha ve O'nun resûlü Muhammed aleyhisselâma îmân edin!

Bunun üzerine müşrikler, hep birlikte üzerine yürüdüler. Kendisini çok fecî şekilde dövdüler. Kabîlesinden gelen ba'zı kimseler, kendisini baygın bir hâlde evine götürdüler.Hz. Ebû Bekir, uzun bir süre kendisine gelemedi. Ayılması için yapılan bütün gayretlerden bir netîce alınamıyordu. Artık, ümitsiz bir şekilde başında beklemeye başladılar. Nihâyet akşam üstü biraz kendine gelir gibi oldu. Gözünü açar açmaz, ağzından çıkan ilk kelâm şu oldu:- Resûlullah, ne yapıyor, O ne hâldedir? O'na birşey oldu mu?Annesi Ümmülhayr sevinç içinde dedi ki:- Yavrum, bir şey arzû eder misin, yiyip içmek ister misin?- Anneciğim, ben Resûlullaha birşey oldu mu diye soruyorum. O'nun hakkında bana bilgi getirmediğin takdîrde, ne bir lokma yerim, ne de birşey içerim.- Evlâdım, vallahi, O'nun hakkında bir bilgim yok. Onun için sana cevap veremiyorum. Sen biraz ye, kendine gel. Sonra O'nun durumunu öğrenirsin.- Hayır anne!.. Sen Ümm-i Cemil'e git ve de ki: Oğlum Ebû Bekir, senden Resûlullahı soruyor. Acaba ne hâldedir?

Nihat hatipoğlu ziyaretleri izle

2010-09-04T01:17:00.001-07:00

| Paylaş

Doç. Dr. Nihat Hatipoğlu sizler için

Merkez Efendi Türbesi'ni ziyaret
etti... İZLE

Nihat hatipoğlu sevr mağarasında

2010-09-04T01:16:00.000-07:00

| Paylaş

Peygamber Efendimiz'in (S.A.V.) Ebu Bekir ile sığındığı Sevr mağarası.
İZLEYİN!

nihat hatipoğlunun hz muhammedle ilgili videoalrı

2010-09-04T01:15:00.000-07:00

| Paylaş

Hz.Muhammed'in (S.A.V) ilk cuma namazını kıldırdığı mescid...
İZLEYİN!

nihat hatipoğlu ve yaptığı sahur duası izle

2010-09-04T01:14:00.000-07:00

< iframe width='640px' height='397px' frameborder='0' src='http://www.startv.com.tr/Embed/WebTV.aspx?id=1248&movie_target=startv_videoad_webtv' />
nihat hatipoğlu izle

Startv den bedava umre ziyareti

2010-09-04T01:13:00.000-07:00

Ezan okunmadan sabah namazı kılmak

2010-09-04T01:09:00.001-07:00

Soru:
"Sabah namazını kılmak için ezanı beklemem lazım mı?"

Cevap:
Hayır, şart değildir. Takvimlerdeki imsak vaktine bakınız. O saat geldiği anda sabah namazının vakti girmiş demektir. Ezanın okunmasını beklemeden namazınızı kılabilirsiniz

Yeni doğum yapan doğumda ölen kadın şehit mi olur

2010-09-04T01:08:00.001-07:00

Soru:
Loğusa olarak ölen kadının şehit olduğunu duyduk, doğru mudur?"

Cevap:
Sevgili Peygamberimiz, Allah yolunda vatanını korurken ölenlerin dışında, 7 grup insanın da şehitlere verilen bazı nimetlerden yararlanacak şekilde, şehit kabul edildiğini belirtir. Loğusa iken (hamile iken) ölen kadın da bu gruplar içinde zikredilmiştir. İslam bu ölçüsüyle kadınlara ve özellikle de bebek bekleyen annelere daha çok toleranslı davranmamız gerektiğini göstermiş oluyor

Sigara içenler haram mı yapıyor

2010-09-04T01:07:00.002-07:00

Soru:
Sigara haram mıdır?

Cevap:
Sigara konusunda çağdaş İslam alimleri üç görüş etrafında odaklaşmışlardır. Bunları kısaca belirtelim.

1- Pipo, sigara ve nargile gibi (uyuşturucu olmayan, sarhoş edicilik özelliği olmayan) maddeler hakkında dinin yasaklayıcı açık bir hükmü yoktur. Bu nedenle de mübahtır (sakıncasızdır).

2- Bu gruba göre, sigaraya haram denemez ama en azından mekruhtur.

3- Özellikle tiryakilik oluşturacak derecedeki alışkanlık, ayrıca ekonomik açıdan ve sağlık yönünden oluşturduğu yıkım itibarıyla haram diyen görüş.

Bu maddeler üzerinde uzunca konuşulabilir. Ama bu görüşlerin her birine saygı duymakla beraber ikinci maddedeki görüş daha makul sayılmaktadır. Sigaraya, içki gibi haram demek mümkün değildir. Fakat birçok olumsuzluğundan dolayı sigara içmek mekruhtur diyebiliriz.

Tüp bebeğin islamiyette sakıncası var mı

2010-09-04T01:07:00.001-07:00

Soru:
Normal yollarda çocuk sahibi olamayanların tüp bebek yöntemiyle çocuk sahibi olmalarında herhangi bir sakınca var mıdır?

Cevap:
Konuyla ilgili olarak Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kurulu'nun görüşü şu şekildedir: "Normal yollarla gebeliğin gerçekleşmesi mümkün olmadığı takdirde; döllendirilecek yumurta ve sperm, her ikisinin de nikáhlı eşlere ait olması, yani bunlardan herhangi biri yabancıya ait olmaması; döllenmiş olan yumurta, başka bir kadının rahminde değil, kendi rahminde (yumurtanın sahibi olan eşin rahminde) gelişmesi; bu işlemin, gerek anne-babanın, gerek doğacak çocuğun maddi, ruhi ve akli sağlığı üzerinde olumsuz bir etkisinin olmayacağı tıbben sabit olması şartıyla, normal yoldan gebe kalması ve anne olması mümkün olmayan evli hanımların, çeşitli tıbbi yollarla gebeliklerinin sağlanmasında, İslami hükümler açısından bir sakınca görülmemektedir. Başka kadının yumurtası veya kocası dışında yabancı bir erkekten alınan sperm ile bir kadının gebeliğinin sağlanması ise insanlık duygularını rencide etmesi ve zina unsurları taşıması sebebiyle caiz değildir."

İslamiyette tüm vücut temizliği

2010-09-04T01:06:00.000-07:00

Soru:
Vücut temizliğiyle ilgili dinimizin emri var mıdır?

Cevap:
Beden temizliğiyle ilgili olmak üzere, yaratılıştan gelen ve geçmiş peygamberlerin de uyguladığı bazı temizlik noktalarına dikkat çekilmiştir. Tırnakların kesilmesi, koltuk altı ve mahrem bölgelerin temizlenmesi, bıyıkların uzun kısımlarının kesilmesi, sünnet olmak ve özellikle dişlerin temiz tutulması bunlar arasında sayılabilir.

Mezarlıklar hakkında, mezar yaparken

2010-09-04T01:05:00.002-07:00

Soru:
Mezarlık yaptırırken nelere dikkat etmeliyiz?

Cevap:
İslam dini, hayatında olduğu gibi ölümünde de insana gereken değeri vermiş, saygıyı göstermiş ve öldüğü andan itibaren ona yapılacak muameleyi de belirlemiştir. Bu itibarla İslam dini, kabir ve kabristanın düzenli ve tertipli yapılmasını, temiz tutulmasını ve yeşillendirilmesini, hayatta bulunan insanların ölülere karşı bir vefa borcu olarak görür. Ancak kabirlerin yükseltilmesi, üzerine kubbeli binalar yapılması, taşına övücü veya kaderden şikáyet edici sözler yazılması yasaklanmıştır. Buna karşılık, bir-iki karış yükseltilmesi, israfa kaçmadan ve tevhid inancına zarar vermeyecek şekilde yapılmasında bir sakınca yoktur.

Dilenen adak yerine para verilir mi

2010-09-04T01:05:00.001-07:00

Soru: Adak kurbanının bedeli, fakire para olarak verilebilir mi?

Cevap:
Adak, kişinin bir ibadeti yapacağına dair Allah'a söz vererek üzerine borç kılması anlamına geldiğinden, bu borçtan kurtulmak için adağın yerine getirilmesi gerekir. Bundan dolayı kurban keseceğine dair adakta bulunan kişi, ancak kurban kesmek suretiyle adağını yerine getirmiş olur. Bu itibarla, adak kurbanını kesmek yerine parasını fakirlere vermek ya da aynı yardımda bulunmakla bu adak yerine getirilmiş olmaz.

Kabir azabı

2010-09-04T01:03:00.002-07:00

Soru: Kabir azabı var mıdır?

Cevap:
İslam inancına göre kabir azabı vardır. Bazı ayetler buna işaret eder. Sahih hadisler de bunu açıklar (İbrahim Suresi 27; Mümin Suresi 46). Peygamberimiz, "Kabir, cennet bahçelerinden bir bahçe veya cehennem çukurlarından bir çukurdur" buyurmuştur.

Tabut örtüsü üzerindeki yazılar

2010-09-04T01:03:00.001-07:00

Soru: Cenazelerde tabutun üzerindeki örtüde bulunan Arapça yazıda ne var?

Cevap: Genelde tabutun örtüleri üzerinde, her insanın ölümlü olduğunu hatırlatan, "Her can ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz" (Ankebut 29/57)mealindeki ayet yazılıdır. Bu da örfi bir uygulamadır.

Gıybet kimlerin gıybeti

2010-09-04T01:02:00.001-07:00

Soru: Kimlerin gıybetini yapmak sakıncasız olur?

Cevap: Kuran-ı Kerim, gıybeti yasaklamıştır. Bir kimsenin arkasından hoşlanmayacağı şekilde konuşmak anlamına gelen gıybet haramdır. Çirkindir. Kuran bunu, "Ölmüş din kardeşinin etini yemek" olarak nitelemiştir (Hucurat 49/12). Ancak yapacağı kötülüğe dur demek, başkalarını zararından korumak, zulmü veya ahlaksızlığına engel olabilmek için kişinin arkasından konuşulabilir.

Allah'ın "BİZ" söylemi

2010-09-04T01:01:00.004-07:00

Soru:
Bazı ayetlerde yüce Allah "biz" der. Bunun anlamı nedir? Neden "ben" değil de "biz" der?

Cevap:
Kuran-ı Kerim'de bazen yüce Allah'ın kendisine nispet ederek "biz" ifadesini kullanması, O'nun büyüklüğünü, şanının yüceliğini gösterir. Hemen hemen bütün dillerde saygı ve yücelik ifadesi olarak tekil yerine çoğul kelimeler kullanılır. Saygı duyduğumuz veya yakın olmadığımız kişiye bazen "sen" yerine "siz" kelimesini kullanırız. Kendimizi ifade için de nezaket olarak "ben" yerine "biz" deriz.

Ölecek kişiye kelimei şahade hatırlatmak

2010-09-04T01:01:00.001-07:00

Soru: Ölmek üzere olan birine "kelime-i şehadet" dememiz gerekiyor mu?

Cevap:
Peygamberimiz (SAV) ölmek üzere olanlarınıza kelime-i şehadet, yani "lailahe illallah" (Allah'tan başka ilah yoktur) cümlesini öğütleyin buyurur. Bunu zorlayarak, hadi söyle tarzında yapmamalıyız. Biz kelime-i şehadeti ve bu cümleyi vefat etmek üzere olanın yanında duyacağı sesle tekrarlarız, o da gereken öğüdü almış olur. İçinden tekrar eder.

Nihat hatipoğlu diyo ki

2010-09-04T00:58:00.000-07:00

Allah Azze ve Celle | Allah Azze ve Celle |

2010-08-01T05:00:00.000-07:00

ŞÜKÜRLER OLSUN YA RABBİİ..

Ne Var Ki, Pazarlığa Girişecek Ecelle;
Sermayem Tek Kelime, Allah Azze ve Celle..

Rabbin Aşkına Şiir- Allah'a Şiir-

2010-04-28T21:43:00.000-07:00

Çok güzel bir şiir olmuş yazan kardeşimin ellerine ve islamiyetle dolu temiz yüreğine sağlık..

Fani dünya için güzel bir resimli yazı (islamiyet resimleri)

2010-04-28T21:39:00.000-07:00

Çok güzel şeyler yazıyor bu islami mektupta..

islami resimli mektuplar
islam mektupları
insanlık mektupları

SLMLAR

2010-02-10T07:00:00.000-08:00

Selamunaleykum kıymetli İslam ve Bizler blogumun okurları,
KPSS forumunu açmış bulunmaktayız.
Herkesi bekleriz kpss forumumuza inşallah.

Doldur Yüreğini ALLAH Aşkıyla Doldur

2010-01-11T22:41:00.000-08:00

Ey Sözümü işiten Dostum;
Söz, yürekten çıktığı zaman ancak yüreğe gider. Sen de sözlerini yürekten söyle.

Sana söyleneni iyi dinle. Yürekten geleni al, keder vereni bırak.

Güzele çağıranı al, boş olanı bırak.

Rûhunun istediğini al, istemediğini bırak..
Hayat önemlidir. Neşelen ve gül. Hüzünlen ve ağla.

Ne yaparsan yap, ama ALLAH c.c rızası için olsun yaptığın.

Gördüğün göreceğin ALLAH c.c. rızası için olsun...
Sana rahmet veren Rahmandır.

Merhamet veren, sevk veren, ümit veren, sevinç veren, hüzün veren.

Sana yoldaş olan Rahmandır. iyi bil ki, hiçbir yerde bir başına değildin.

Bundan sonra da olmayacaksın. Her zaman yanında olan Rahmandır.
Asla üç sey olma.

Ümitsiz olma. Şükürsüz olma. Sabırsız olma.

Mevlâyı bilen ümidi bilmeli. Onu bilen şükretmeli.

Ona inananin sabırlı olmalı her ameli.
O seni terk etsin, peşinden koş git. O yüz vermesin, sen ona yalvar.

Sana, bilmen gereken ve öğrenebileceğin en değerli şeyi haber vereyim mi?

Sahip olabilecegin en kıymetli şey, imanındır.

ALLAH'a inan, mutlu ol. O'na dayan, güçlü ol.
Kimsen yok mu?

Sözünü dinleyen, acını paylaşan, sevgine sevgisini katacak, kimsen yok mu?

Sen ister şu var de, ister bu, istersen yok işte, kimsem yok de;

hakiki bir dostun kesinlikle var.

Sözünü dinleyen, acını paylaşan, sevgine sevgisini katan ebedî dostunu,

Rabbini unutma!
Ey Sözümü işiten Dostum;
Sözlerim bitti. ışığım söndü. Kandilim tükendi.

Sen bana kulak ver de, sözleri bitmeyene, ışığı sönmeyene,

kandili tükenmeyene kulak ver. O'nu sev.

Ona kendini sevdir. Onun sevdikleriyle doldur yüreğini...

Doldur Yüreğini Rabbinin Aşkıyla Doldur Dostum...